Löydetty 1937 Tulokset: Ela
Wtedy doszła wieść do Dawida: Serca ludzi z Izraela zwróciły się do Absaloma. (2 Księga Samuela 15, 13)
Tymczasem dotarła do Dawida wiadomość: Achitofel jest wraz ze spiskowcami przy Absalomie. Dawid wołał: O Panie! Racz udaremnić rady Achitofela! (2 Księga Samuela 15, 31)
jeśli natomiast wrócisz do miasta i powiesz Absalomowi: Sługą twym jestem - królu! Jak byłem sługą twego ojca, tak teraz pragnę być twoim sługą - możesz wtedy na moją korzyść zniweczyć radę Achitofela. (2 Księga Samuela 15, 34)
Zapytał król: A gdzie syn twojego pana? Siba odrzekł królowi: Pozostał w Jerozolimie, gdyż twierdził: Dziś zwróci mi dom Izraela królestwo mojego ojca. (2 Księga Samuela 16, 3)
Absalom i cały lud, mężowie z Izraela - weszli do Jerozolimy. Achitofel był razem z nim. (2 Księga Samuela 16, 15)
Absalom pytał Chuszaja: Taka twoja miłość do przyjaciela? Dlaczego nie poszedłeś za swym przyjacielem? (2 Księga Samuela 16, 17)
Potem Absalom rzekł do Achitofela: Dajcie swoją radę, co mamy czynić? (2 Księga Samuela 16, 20)
Rozpięto więc Absalomowi namiot na tarasie. Absalom wszedł do nałożnic swego ojca na oczach całego Izraela. (2 Księga Samuela 16, 22)
Rada Achitofela, której on udzielał, w tym czasie znaczyła tyle, co słowo Boże. Tyle znaczyła każda rada Achitofela zarówno dla Dawida, jak i dla Absaloma. (2 Księga Samuela 16, 23)
Absalom i wszyscy mężowie izraelscy orzekli: Rada Chuszaja Arkijczyka jest lepsza od rady Achitofela. To Pan tak zrządził, by udaremnić radę Achitofela, która była lepsza, gdyż Pan chciał przywieść nieszczęście na Absaloma. (2 Księga Samuela 17, 14)
Chuszaj rzekł kapłanom Sadokowi i Abiatarowi: Taką a taką radę Absalomowi i starszym Izraela dał Achitofel, taką a taką radę dałem ja. (2 Księga Samuela 17, 15)
Kiedy Dawid przybył do Machanaim, Szobi, syn Nachasza z ammonickiego Rabba, Makir, syn Ammiela z Lo-Debar, i Barzillaj, Gileadczyk z Rogelim, (2 Księga Samuela 17, 27)
