Löydetty 1937 Tulokset: Ela
Siedem dni czekał, stosownie do terminu podanego przez Samuela. Samuel nie przychodził jednak do Gilgal, dlatego odchodził lud od Saula. (1 Księga Samuela 13, 8)
Ludzie ze straży odezwali się do Jonatana i do jego giermka: Podejdźcie, coś wam powiemy. Na to rzekł Jonatan do swego giermka: Pójdź za mną, gdyż Pan oddał ich w ręce Izraela. (1 Księga Samuela 14, 12)
Saul powiedział do Achiasza: Przynieś efod! Efod był bowiem w tym czasie u synów Izraela. (1 Księga Samuela 14, 18)
Wszyscy też mężowie Izraela, którzy skryli się na górze Efraima, słysząc, że Filistyni uciekają, również przyłączyli się do swoich w walce. (1 Księga Samuela 14, 22)
Saul pytał się Boga: Czy mam uderzyć na Filistynów? Czy oddasz ich w ręce Izraela? Ale On nie dał mu w tym dniu odpowiedzi. (1 Księga Samuela 14, 37)
Następnie Saul mówił do Pana: Boże Izraela, okaż prawdę! Wylosowani zostali Jonatan i Saul, naród zaś - uwolniony. (1 Księga Samuela 14, 41)
dając dowody męstwa. Zwalczył Amalekitów, wyzwalając Izraela z mocy tych, którzy go nękali. (1 Księga Samuela 14, 48)
Kisz, ojciec Saula, i Ner, ojciec Abnera, byli synami Abiela. (1 Księga Samuela 14, 51)
Saul zwołał wtedy lud i dokonał jego przeglądu w Telam, dwustu tysięcy piechoty oraz dziesięciu tysięcy "spośród pokolenia Judy". (1 Księga Samuela 15, 4)
Pan tymczasem skierował do Samuela takie słowa: (1 Księga Samuela 15, 10)
Żałuję tego, że Saula ustanowiłem królem, gdyż ode mnie odstąpił i nie wypełniał moich przykazań. Smuciło to Samuela, dlatego całą noc modlił się do Pana. (1 Księga Samuela 15, 11)
I wstał Samuel, aby rano spotkać się z Saulem. Zawiadomiono jednak Samuela: Saul przybył do Karmelu i tam właśnie postawił sobie pomnik [zwycięstwa], a udając się z powrotem, wstąpił do Gilgal. (1 Księga Samuela 15, 12)
