Löydetty 3843 Tulokset: Bog

• Kapłani biorą ubiory bogów i przyodziewają nimi swoje żony i dzieci. (Księga Barucha 6, 32)

• Nie mogą też dać ani bogactw, ani miedziaków. Jeśliby kto jaki ślub złożył, a nie dotrzymał go, nie będą tego dochodzić. (Księga Barucha 6, 34)

• Bogowie drewniani, pozłoceni i posrebrzeni mogą być przyrównani do kamieni wziętych z gór, a tych, którzy im cześć oddają, spotka hańba. (Księga Barucha 6, 38)

• Jakżeż więc można myśleć o nich, że są bogami, albo ich tak nazywać? (Księga Barucha 6, 39)

• A nie mogą pojąć, że takich bogów należy porzucić: do tego stopnia rozumu nie mają. (Księga Barucha 6, 41)

• Wszystko, co się dla nich czyni, jest oszustwem. Jakże więc można sądzić lub mówić, że to są bogowie? (Księga Barucha 6, 44)

• Sami rzemieślnicy nie osiągnęli długiego wieku, w jakiż więc sposób ich wytwory mają być bogami? (Księga Barucha 6, 46)

• Jakże więc nie pojąć tego, że nie są bogami ci, którzy nie mogą zachować siebie od wojny i klęsk? (Księga Barucha 6, 49)

• Dlatego niech będzie wiadomo, że rzeczy drewniane, pozłacane i posrebrzane są oszustwem. Wszystkie narody i wszyscy królowie niech wiedzą, że nie są one bogami, ale dziełem rąk ludzkich i żadnego działania Bożego w nich nie ma. (Księga Barucha 6, 50)

• Któż więc nie pozna, że nie są bogami? (Księga Barucha 6, 51)

• Kiedy pożar wybuchnie w świątyni bogów drewnianych, pozłacanych i posrebrzanych, kapłani ich uciekają i ocalają się, a oni sami jak belki w środku [pozostają] i palą się. (Księga Barucha 6, 54)

• Jakże więc może się komu wydać albo może kto myśleć, że są bogami? (Księga Barucha 6, 56)