Löydetty 660 Tulokset: żal
Śniło mi się, że wiązaliśmy snopy w środku pola i wtedy snop mój podniósł się i stanął, a snopy wasze otoczyły go kołem i oddały mu pokłon. (Księga Rodzaju 37, 7)
Ale Jakub odpowiedział: Nie pójdzie syn mój z wami! Brat jego bowiem już nie żyje i on jeden tylko mi pozostał. Jeśli go spotka jakie nieszczęście, gdy pójdzie z wami, sprawicie, że moja siwizna zstąpi do Szeolu i to w wielkim żalu! (Księga Rodzaju 42, 38)
Zaledwie jednak wyszli z miasta i jeszcze nie uszli daleko, Józef rzekł do przełożonego domu: Podąż co prędzej za nimi. A gdy ich dogonisz, powiedz im: Czemu odpłaciliście złem za dobro? (Księga Rodzaju 44, 4)
Wtedy oni rozdarli z żalu swe szaty i objuczywszy każdy swego osła wrócili do miasta. (Księga Rodzaju 44, 13)
Niech wam nie będzie żal zostawić sprzętów waszych, gdyż wszelkie bogactwa Egiptu będą wasze. (Księga Rodzaju 45, 20)
Toteż kazali powiedzieć Józefowi: Ojciec twój dał przed śmiercią takie polecenie: (Księga Rodzaju 50, 16)
A synowie Izraela rozradzali się, pomnażali, potężnieli i umacniali się coraz bardziej, tak że cały kraj się nimi napełnił. (Księga Wyjścia 1, 7)
Egipcjanie bezwzględnie zmuszali synów Izraela do ciężkich prac (Księga Wyjścia 1, 13)
i uprzykrzali im życie uciążliwą pracą przy glinie i cegle oraz różnymi pracami na polu. Do tych wszystkich prac przymuszano ich bezwzględnie. (Księga Wyjścia 1, 14)
A gdyby nawet nie uwierzyli tym dwom znakom i nie zważali na mowę twoją, wówczas zaczerpniesz wody z Nilu i wylejesz na suchą ziemię; a woda zaczerpnięta z Nilu stanie się krwią na ziemi. (Księga Wyjścia 4, 9)
Napełni domy twoje, domy wszystkich sług twoich i domy wszystkich Egipcjan, czego nie widzieli ojcowie twoi ani ich praojcowie od dnia, gdy się ukazali na ziemi, aż do dnia dzisiejszego. Potem odwórcił się Mojżesz i wyszedł od faraona. (Księga Wyjścia 10, 6)
Synowie Izraela uczynili według tego, jak im nakazał Mojżesz, i wypożyczali od Egipcjan przedmioty srebrne i złote oraz szaty. (Księga Wyjścia 12, 35)
