Löydetty 23958 Tulokset: Że

• Sami rozejdźcie się i zbierajcie słomę, gdzie ją możecie znaleźć. Mimo to nic nie będzie odjęte z nakazanych świadczeń. (Księga Wyjścia 5, 11)

• Bito pisarzy spośród Izraelitów, których dozorcy robót faraona ustanowili nad nimi, mówiąc: Czemu nie wykonaliście powinności waszej i nie dostarczyliście cegieł ani wczoraj, ani dzisiaj w tej mierze jak poprzednio? (Księga Wyjścia 5, 14)

• Pisarze zaś spośród Izraelitów przybyli do faraona i narzekali mówiąc: Czemu w ten sposób postępujesz z twoimi sługami? (Księga Wyjścia 5, 15)

• Położenie pisarzy Izraelitów stało się rozpaczliwe z powodu rozkazu: Nie umniejszajcie nic z dziennego wyrobu cegieł. (Księga Wyjścia 5, 19)

• Gdy wychodzili od faraona, spotkali Mojżesza i Aarona, którzy na nich czekali. (Księga Wyjścia 5, 20)

• Wtedy Mojżesz zwrócił się do Pana i powiedział: Panie, czemu zezwoliłeś wyrządzić zło temu ludowi? Czemu mnie wysłałeś? (Księga Wyjścia 5, 22)

• Wszak od tej chwili, gdy poszedłem do faraona, by przemawiać w Twoim imieniu, gorzej się on obchodzi z tym ludem, a Ty nic nie czynisz dla wybawienia tego ludu. (Księga Wyjścia 5, 23)

• Pan rzekł wtedy do Mojżesza: Teraz ujrzysz, co uczynię faraonowi. Zmuszony mocną ręką wypuści ich i mocną ręką wypędzi ich ze swego kraju. (Księga Wyjścia 6, 1)

• Bóg rozmawiał z Mojżeszem i powiedział mu: Jam jest Jahwe. (Księga Wyjścia 6, 2)

• Ja objawiłem się Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi jako Bóg Wszechmocny, ale imienia mego, Jahwe, nie objawiłem im. (Księga Wyjścia 6, 3)

• Ponadto ustanowiłem też przymierze moje z nimi, że im dam kraj Kanaan, kraj ich wędrówek, gdzie przebywali jako przybysze. (Księga Wyjścia 6, 4)

• Ja także usłyszałem jęk Izraelitów, których Egipcjanie obciążyli robotami, i wspomniałem na moje przymierze. (Księga Wyjścia 6, 5)