Löydetty 23958 Tulokset: Że

• Wtedy bracia już sami poszli do Józefa i upadłszy przez nim rzekli: Jesteśmy twoimi niewolnikami. (Księga Rodzaju 50, 18)

• Lecz Józef powiedział do nich: Nie bójcie się. Czyż ja jestem na miejscu Boga? (Księga Rodzaju 50, 19)

• Wy niegdyś knuliście zło przeciwko mnie, Bóg jednak zamierzył to jako dobro, żeby sprawić to, co jest dzisiaj, że przeżył wielki naród. (Księga Rodzaju 50, 20)

• Teraz więc nie bójcie się: będę żywił was i dzieci wasze. I tak ich pocieszał, przemawiając do nich serdecznie. (Księga Rodzaju 50, 21)

• Józef mieszkał w Egipcie wraz z rodziną swego ojca. Dożył on stu dziesięciu lat (Księga Rodzaju 50, 22)

• i doczekał się prawnuków z Efraima. Również dzieci Makira, syna Manassesa, urodziły się na kolanach Józefa. (Księga Rodzaju 50, 23)

• Wreszcie Józef rzekł do swych braci: Gdy ja umrę, Bóg okaże wam swą łaskę i wyprowadzi was z tej ziemi do kraju, który poprzysiągł dać Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi. (Księga Rodzaju 50, 24)

• Po czym zobowiązał synów Izraela przysięgą, że spełnią takie polecenie: Gdy Bóg okaże wam tę wielką swoją łaskawość, zabierzcie stąd moje kości. (Księga Rodzaju 50, 25)

• Po czym Józef umarł, mając sto dziesięć lat. Zabalsamowano go i złożono go do trumny w Egipcie. (Księga Rodzaju 50, 26)

• Oto imiona synów Izraela, którzy razem z Jakubem przybyli do Egiptu. Każdy zaś przyszedł ze swoją rodziną: (Księga Wyjścia 1, 1)

• Było zaś wszystkich potomków Jakuba siedemdziesiąt osób, Józef zaś już był w Egipcie. (Księga Wyjścia 1, 5)

• Potem umarł Józef i wszyscy jego bracia, i całe to pokolenie. (Księga Wyjścia 1, 6)