Löydetty 23958 Tulokset: Że
Potem przyprowadzicie do mnie najmłodszego brata waszego, aby się potwierdziły słowa wasze i nie spotkała was śmierć. I tak uczynili. (Księga Rodzaju 42, 20)
Mówili między sobą: Ach, zawiniliśmy przeciwko bratu naszemu, patrząc na jego strapienie, kiedy nas błagał o litość, a nie wysłuchaliśmy go! Dlatego przyszło na nas to nieszczęście. (Księga Rodzaju 42, 21)
Ruben zaś tak im wtedy powiedział: Czyż wam tego nie mówiłem: Nie dopuszczajcie się wykroczenia względem tego chłopca; ale nie usłuchaliście mnie. Toteż teraz żąda się odpowiedzialności za jego krew! (Księga Rodzaju 42, 22)
Nie wiedzieli zaś, że Józef to rozumie, bo rozmawiał z nimi przez tłumacza. (Księga Rodzaju 42, 23)
Odszedłszy więc od nich, rozpłakał się. Potem wrócił do nich i mówiąc do nich odłączył od nich Symeona i w ich obecności kazał go związać. (Księga Rodzaju 42, 24)
Potem Józef dał rozkaz, aby napełniono zbożem ich worki i aby do każdego worka włożono dane przez nich pieniądze, ponadto aby im dano żywności na drogę. I tak też im uczyniono. (Księga Rodzaju 42, 25)
Oni zaś włożywszy swe zboże na osły, ruszyli w drogę. (Księga Rodzaju 42, 26)
Gdy w gospodzie jeden z nich rozwiązał swój worek, aby dać obroku swemu osłu, spostrzegł pieniądze; były one bowiem na wierzchu w jego torbie. (Księga Rodzaju 42, 27)
I rzekł do swych braci: Zwrócono mi pieniądze, oto są one w mojej torbie. Wtedy oni osłupieli i z lękiem pytali jeden drugiego: Cóż to nam Bóg uczynił? (Księga Rodzaju 42, 28)
Ów władca tego kraju przemawiał do nas surowo i wziął nas za szpiegów. (Księga Rodzaju 42, 30)
Wtedy rzekł do nas ów władca kraju: Po tym poznam, czy jesteście uczciwi: jednego waszego brata zostawcie u mnie, weźcie zboże dla wyżywienia waszych rodzin i idźcie. (Księga Rodzaju 42, 33)
A potem przyprowadźcie mi waszego najmłodszego brata, i wtedy poznam, że nie jesteście szpiegami, ale ludźmi uczciwymi. Ja wam oddam waszego brata, wy zaś będziecie mogli poruszać się po tym kraju. (Księga Rodzaju 42, 34)
