Löydetty 23958 Tulokset: Że

• Anioł powiedział mu: Nie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Teraz poznałem, że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś Mi nawet twego jedynego syna. (Księga Rodzaju 22, 12)

• Abraham, obejrzawszy się poza siebie, spostrzegł barana uwikłanego rogami w zaroślach. Poszedł więc, wziął barana i złożył w ofierze całopalnej zamiast swego syna. (Księga Rodzaju 22, 13)

• Po czym Anioł Pański przemówił głośno z nieba do Abrahama po raz drugi: (Księga Rodzaju 22, 15)

• Przysiągam na siebie, wyrocznia Pana, że ponieważ uczyniłeś to, a nie oszczędziłeś syna twego jedynego, (Księga Rodzaju 22, 16)

• będę ci błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza; potomkowie twoi zdobędą warownie swych nieprzyjaciół. (Księga Rodzaju 22, 17)

• Wszystkie ludy ziemi będą sobie życzyć szczęścia takiego, jakie jest udziałem twego potomstwa, dlatego że usłuchałeś mego rozkazu. (Księga Rodzaju 22, 18)

• Abraham wrócił do swych sług i wyruszywszy razem z nimi w drogę, poszedł do Beer-Szeby. I mieszkał Abraham nadal w Beer-Szebie. (Księga Rodzaju 22, 19)

• Po tych wydarzeniach doniesiono Abrahamowi: Milka również urodziła synów twemu bratu, Nachorowi: (Księga Rodzaju 22, 20)

• Również drugorzędna żona Nachora, imieniem Reuma, urodziła Tebacha, Gachama, Tachasza i Maakę. (Księga Rodzaju 22, 24)

• Sara doczekała się stu dwudziestu siedmiu lat życia. (Księga Rodzaju 23, 1)

• Zmarła ona w Kiriat-Arba, czyli w Hebronie, w kraju Kanaan. Abraham rozpoczął więc obrzędową żałobę po Sarze, aby ją opłakać. (Księga Rodzaju 23, 2)

• A potem powstawszy odszedł od swej zmarłej i zwrócił się do Chetytów z taką prośbą: (Księga Rodzaju 23, 3)