Mosaico decorativo

1. Todo el mundo tenía un mismo idioma y usaba las mismas expresiones.

1. Erat autem universa terra labii unius et sermonum eo rundem.

2. Pero al emigrar los hombres desde Oriente, encontraron una llanura en la región de Sinear, y se establecieron allí.

2. Cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra Sennaar et habitaverunt in eo.

3. Entonces se dijeron unos a otros: «Vamos a hacer ladrillos y cocerlos al fuego.» El ladrillo reemplazó la piedra y el alquitrán les sirvió de mezcla.

3. Dixitque alter ad proximum suum: “Venite, faciamus lateres et coquamus eos igni”. Habueruntque lateres pro saxis et bitumen pro caemento.

4. Después dijeron: «Construyamos una ciudad con una torre que llegue hasta el cielo. Así nos haremos famosos, y no nos dispersaremos por todo el mundo.»

4. Et dixerunt: “Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cuius culmen pertingat ad caelum, et faciamus nobis nomen, ne dividamur super faciem universae terrae”.

5. Yavé bajó para ver la ciudad y la torre que los hombres estaban levantan- do,

5. Descendit autem Dominus, ut videret civitatem et turrim, quam aedificaverunt filii hominum,

6. y dijo Yavé: «Veo que todos forman un solo pueblo y tienen una misma lengua. Si esto va adelante, nada les impedirá desde ahora que consigan todo lo que se propongan.

6. et dixit Dominus: “Ecce unus est populus et unum labium omnibus; et hoc est initium operationis eorum, nec eis erit deinceps difficile, quidquid cogitaverint facere.

7. Pues bien, bajemos y confundamos ahí mismo su lengua, de modo que no se entiendan los unos a los otros.»

7. Venite igitur, descendamus et confundamus ibi linguam eorum, ut non intellegat unusquisque vocem proximi sui”.

8. Así Yavé los dispersó sobre la superficie de la tierra, y dejaron de construir la ciudad.

8. Atque ita divisit eos Dominus ex illo loco super faciem universae terrae, et cessaverunt aedificare civitatem.

9. Por eso se la llamó Babel, porque allí Yavé confundió el lenguaje de todos los habitantes de la tierra, y desde allí los dispersó Yavé por toda la tierra.

9. Et idcirco vocatum est nomen eius Babel, quia ibi confusum est labium universae terrae, et inde dispersit eos Dominus super faciem universae terrae.

10. Estos son los descendientes de Sem: A los cien años años de edad, Sem fue padre de Arfaxad, dos años después del diluvio.

10. Hae sunt generationes Sem. Sem centum erat annorum, quando genuit Arphaxad biennio post diluvium;

11. Después del nacimiento de Arfaxad vivió todavía cuatrocientos años, y tuvo más hijos e hijas.

11. vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, quingentos annos et genuit filios et filias.

12. Arfaxad fue padre de Shela cuando contaba con treinta y cinco años,

12. Porro Arphaxad vixit triginta quinque annos et genuit Sala.

13. y después de su nacimiento de Shela, vivió cuatrocientos tres años más, y tuvo otros hijos e hijas.

13. Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sala, quadringentis tribus annis et genuit filios et filias.

14. Shela fue padre de Eber al cumplir los treinta años.

14. Sala quoque vixit triginta annis et genuit Heber.

15. Después del nacimiento de éste, Shela vivió aún cuatrocientos tres años y tuvo más hijos e hijas.

15. Vixitque Sala, postquam genuit Heber, quadringentis tribus annis et genuit filios et filias.

16. Cuando Eber tenía treinta y cuatro años fue padre de Peleg.

16. Vixit autem Heber triginta quattuor annis et genuit Phaleg.

17. Después del nacimiento de Peleg, Eber vivió cuatrocientos treinta años y tuvo más hijos e hijas.

17. Et vixit Heber, postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta annis et genuit filios et filias.

18. Peleg fue padre de Reu a los treinta años,

18. Vixit quoque Phaleg triginta annis et genuit Reu.

19. y después del nacimiento de Reu, Peleg vivió doscientos nueve años, y tuvo más hijos e hijas.

19. Vixitque Phaleg, postquam genuit Reu, ducentis novem annis et genuit filios et filias.

20. Cuando Reu contaba treinta y dos años, fue padre de Serug.

20. Vixit autem Reu triginta duobus annis et genuit Seruch.

21. Y después del nacimiento de éste, Reu vivió doscientos siete años y tuvo más hijos e hijas.

21. Vixitque Reu, postquam genuit Seruch, ducentis septem annis et genuit filios et filias.

22. Cuando Serug cumplió treinta años fue padre de Najor.

22. Vixit vero Seruch triginta annis et genuit Nachor.

23. Después del nacimiento de Najor, Serug vivió doscientos años y tuvo otros hijos e hijas.

23. Vixitque Seruch, postquam genuit Nachor, ducentos annos et genuit filios et filias.

24. Cuando Najor tenía veintinueve años, fue padre de Terá.

24. Vixit autem Nachor viginti novem annis et genuit Thare.

25. Después del nacimiento de Terá, Najor vivió ciento diecinueve años y tuvo más hijos e hijas.

25. Vixitque Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et novem annos et genuit filios et filias.

26. Terá a los setenta años fue padre de Abram, de Najor y de Harán.

26. Vixitque Thare septuaginta annis et genuit Abram, Nachor et Aran.

27. Esta es la descendencia de Terá: Terá fue padre de Abram, de Najor y de Harán.

27. Hae sunt autem generationes Thare. Thare genuit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot;

28. Harán fue padre de Lot. Harán murió en Ur de Caldea, su tierra natal, antes que su padre Terá.

28. mortuusque est Aran ante Thare patrem suum in terra nativitatis suae in Ur Chaldaeorum.

29. Abram y Najor se casaron. La esposa de Abram se llamaba Saray, y la de Najor Milcá, hija de Harán, que era padre de Milcá y de Jisca.

29. Duxerunt autem Abram et Nachor uxores: nomen uxoris Abram Sarai, et nomen uxoris Nachor Melcha, filia Aran patris Melchae et patris Ieschae.

30. Saray era estéril y no tenía hijos.

30. Erat autem Sarai sterilis nec habebat liberos.

31. Terá tomó consigo a su hijo Abram, a su nieto Lot, hijo de Harán, y a su nuera Saray, esposa de Abram, y los sacó de Ur de Caldea para llevarlos al país de Canaán. Pero al llegar a Jarán se establecieron allí.

31. Tulitque Thare Abram filium suum et Lot filium Aran filium filii sui et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit eos de Ur Chaldaeorum, ut irent in terram Chanaan. Veneruntque usque Charran et habitaverunt ibi.

32. Terá vivió doscientos cinco años, y murió en Jarán.

32. Et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, et mortuus est in Charran.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.