Mosaico decorativo

1. Hay bajo el sol un momento para todo, y un tiempo para hacer cada cosa:

1. Omnia tempus habent, et momentum suum cuique negotio sub caelo:

2. Tiempo para nacer, y tiempo para morir; tiempo para plantar, y tiempo para arrancar lo plantado;

2. tempus nascendi et tempus moriendi, tempus plantandi et tempus evellendi quod plantatum est,

3. tiempo para matar y tiempo para curar; tiempo para demoler y tiempo para edificar;

3. tempus occidendi et tempus sanandi, tempus destruendi et tempus aedificandi,

4. tiempo para llorar y tiempo para reír; tiempo para gemir y tiempo para bailar;

4. tempus flendi et tempus ridendi, tempus plangendi et tempus saltandi,

5. tiempo para lanzar piedras y tiempo para recogerlas; tiempo para los abrazos y tiempo para abstenerse de ellos;

5. tempus spargendi lapides et tempus eos colligendi, tempus amplexandi et tempus longe fieri ab amplexibus,

6. tiempo para buscar y tiempo para perder; tiempo para conservar y tiempo para tirar fuera;

6. tempus quaerendi et tempus perdendi, tempus custodiendi et tempus abiciendi,

7. tiempo para rasgar y tiempo para coser; tiempo para callarse y tiempo para hablar;

7. tempus scindendi et tempus consuendi, tempus tacendi et tempus loquendi,

8. tiempo para amar y tiempo para odiar; tiempo para la guerra y tiempo para la paz.

8. tempus dilectionis et tempus odii, tempus belli et tempus pacis.

9. Al final ¿qué provecho saca uno de sus afanes?

9. Quid lucri habet, qui operatur, de labore suo?

10. Me puse a considerar la tarea que Dios impone a los hombres para humillarlos.

10. Vidi occupationem, quam dedit Deus filiis hominum, ut occuparentur in ea.

11. Todo lo que él hace llega a su tiempo; pero ha puesto la eternidad en sus corazones, y el hombre no encuentra el sentido de la obra divina desde el principio al fin.

11. Cuncta fecit bona in tempore suo; et mundum tradidit cordi eorum, et non inveniet homo opus, quod operatus est Deus ab initio usque ad finem.

12. Vi entonces que su verdadero bien es la alegría y hacer el bien durante su vida.

12. Cognovi quod nihil boni esset in eis nisi laetari et facere bene in vita sua.

13. Si uno puede comer y beber, si encuentra la felicidad en su trabajo, eso es un don de Dios.

13. Omnis enim homo, qui comedit et bibit et videt bonum de labore suo, hoc donum Dei est.

14. Vi que todo lo que hace Dios perdura para siempre; no hay nada que añadirle, nada que quitarle. Y Dios actúa de manera tal que se le respete.

14. Didici quod omnia opera, quae fecit Deus, perseverent in perpetuum; non possumus eis quidquam addere nec auferre, quae fecit Deus, ut timeatur.

15. Lo que es ya existió; lo que será ya fue; Dios va a rebuscar en lo que ya pasó.

15. Quod iam fuit, ipsum est; et, quod futurum est, iam fuit; et Deus requirit, quod abiit.

16. Vi otras cosas bajo el sol: en vez de derecho se encuentra la injusticia; en la sede de la justicia se sienta el malvado.

16. Et adhuc vidi sub sole: in loco iudicii ibi impietas, et in loco iustitiae ibi iniquitas;

17. Y me dije a mí mismo: Dios juzgará al justo y al malo, pues hay tiempo para todo, y nada escapa a su juicio.

17. et dixi in corde meo: “Iustum et impium iudicabit Deus, quia tempus omni rei et omnibus occasio”.

18. Me dije a mí mismo, pensando en lo que es el hombre: Dios los pone a prueba, les demuestra que no son más que animales.

18. Dixi in corde meo de filiis hominum, ut probaret eos Deus et ostenderet eos in semetipsis similes esse bestiis.

19. Pues hombre y bestia tienen la misma suerte; la muerte es tanto para uno como para el otro. El aliento es el mismo y el hombre no tiene nada más que el animal. Esa es otra cosa que no tiene sentido,

19. Quoniam sors filiorum hominis et iumentorum una est atque eadem: sicut moritur homo, sic et illa moriuntur; et idem spiritus omnibus: nihil habet homo iumento amplius, quia omnia vanitas.

20. que todo vaya al mismo lugar. Todo viene del polvo y todo vuelve al polvo.

20. Et omnia pergunt ad unum locum: de terra facta sunt omnia, et in terram omnia pariter revertuntur.

21. ¿Quién dirá si el aliento del hombre parte a las alturas, y el del animal baja a la tierra?

21. Quis novit, si spiritus filiorum hominis ascendat sursum, et si spiritus iumentorum descendat deorsum in terram?

22. Y vi que lo único que el hombre puede esperar es gozar del fruto de sus obras; porque esa es su condición. Pero, ¿quién le dará a conocer lo que pasará después?

22. Et deprehendi nihil esse melius quam laetari hominem in opere suo; nam haec est pars illius. Quis enim eum adducet, ut post se futura cognoscat?



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.