Mosaico decorativo

1. ¿Qué conclusión sacaremos? ¿Continuaremos pecando para que la gracia venga más abundante? ¡Por supuesto que no!

1. Quid ergo dicemus? Perma nebimus in peccato, ut gratia abundet?

2. Si hemos muerto al pecado, ¿cómo volveremos a vivir en él?

2. Absit! Qui enim mortui sumus peccato, quomodo adhuc vivemus in illo?

3. Como ustedes saben, todos nosotros, al ser bautizados en Cristo Jesús, hemos sido sumergidos en su muerte.

3. An ignoratis quia, quicumque baptizati sumus in Christum Iesum, in mortem ipsius baptizati sumus?

4. Por este bautismo en su muerte fuimos sepultados con Cristo, y así como Cristo fue resucitado de entre los muertos por la Gloria del Padre, así también nosotros empezamos una vida nueva.

4. Consepulti ergo sumus cum illo per baptismum in mortem, ut quemadmodum suscitatus est Christus a mortuis per gloriam Patris, ita et nos in novitate vitae ambulemus.

5. Una representación de su muerte nos injertó en él, pero compartiremos también su resurrección.

5. Si enim complantati facti sumus similitudini mortis eius, sed et resurrectionis erimus;

6. Como ustedes saben, el hombre viejo que está en nosotros ha sido crucificado con Cristo. Las fuerzas vivas del pecado han sido destruidas para que no sirvamos más al pecado.

6. hoc scientes quia vetus homo noster simul crucifixus est, ut destruatur corpus peccati, ut ultra non serviamus peccato.

7. Hemos muerto, ¿no es cierto? Entonces ya no le debemos nada.

7. Qui enim mortuus est, iustificatus est a peccato.

8. Pero si hemos muerto junto a Cristo, debemos creer que también viviremos con él.

8. Si autem mortui sumus cum Christo, credimus quia simul etiam vivemus cum eo;

9. Sabemos que Cristo, una vez resucitado de entre los muertos, ya no muere más; desde ahora la muerte no tiene poder sobre él.

9. scientes quod Christus suscitatus ex mortuis iam non moritur, mors illi ultra non dominatur.

10. Así, pues, hay una muerte y es un morir al pecado de una vez para siempre. Y hay un vivir que es vivir para Dios.

10. Quod enim mortuus est, peccato mortuus est semel; quod autem vivit, vivit Deo.

11. Así también ustedes deben considerarse a sí mismos muertos para el pecado y vivos para Dios en Cristo Jesús.

11. Ita et vos existimate vos mortuos quidem esse peccato, viventes autem Deo in Christo Iesu.

12. No dejen que el pecado tenga poder sobre este cuerpo -¡es un muerto!- y no obedezcan a sus deseos.

12. Non ergo regnet peccatum in vestro mortali corpore, ut oboediatis concupiscentiis eius,

13. No le entreguen sus miembros, que vendrían a ser como malas armas al servicio del pecado. Por el contrario, ofrézcanse ustedes mismos a Dios, como quienes han vuelto de la muerte a la vida, y que sus miembros sean como armas santas al servicio de Dios.

13. neque exhibeatis membra vestra arma iniustitiae peccato, sed exhibete vos Deo tamquam ex mortuis viventes et membra vestra arma iustitiae Deo.

14. El pecado ya no los volverá a dominar, pues no están bajo la Ley, sino bajo la gracia.

14. Peccatum enim vobis non dominabitur; non enim sub lege estis sed sub gratia.

15. Díganme: el hecho de que ya no estemos bajo la Ley sino bajo la gracia, ¿nos autoriza a pecar? Claro que no.

15. Quid ergo? Peccabimus, quoniam non sumus sub lege sed sub gratia? Absit!

16. Si se entregan a alguien como esclavos, pasan a ser sus esclavos y obedecen sus órdenes, ¿no es así? Si ese dueño es el pecado, irán a la muerte, mientras que obedeciendo a la fe, alcanzarán una vida santa.

16. Nescitis quoniam, cui exhibetis vos servos ad oboedientiam, servi estis eius, cui oboeditis, sive peccati ad mortem, sive oboeditionis ad iustitiam?

17. Así, pues, demos gracias a Dios, porque antes tenían como dueño al pecado, pero han obedecido de todo corazón a esa doctrina a la cual se han entregado.

17. Gratias autem Deo quod fuistis servi peccati, oboedistis autem ex corde in eam formam doctrinae, in quam traditi estis,

18. Y, liberados del pecado, se hicieron esclavos del camino de justicia.

18. liberati autem a peccato servi facti estis iustitiae.

19. Ven que uso figuras muy humanas, pues tal vez les cueste entender. Hubo un tiempo en que llevaron una vida desordenada e hicieron de sus cuerpos los esclavos de la impureza y del desorden; conviértanlos ahora en servidores de la justicia verdadera, para llegar a ser santos.

19. Humanum dico propter infirmitatem carnis vestrae. Sicut enim exhibuistis membra vestra servientia immunditiae et iniquitati ad iniquitatem, ita nunc exhibete membra vestra servientia iustitiae ad sanctificationem.

20. Cuando eran esclavos del pecado, se sentían muy libres respecto al camino de justicia.

20. Cum enim servi essetis peccati, liberi eratis iustitiae.

21. Pero con todas esas cosas de las que ahora se avergüenzan, ¿cuál ha sido el fruto? Al final está la muerte.

21. Quem ergo fructum habebatis tunc, in quibus nunc erubescitis? Nam finis illorum mors!

22. Ahora, en cambio, siendo libres del pecado y sirviendo a Dios, trabajan para su propia santificación, y al final está la vida eterna.

22. Nunc vero liberati a peccato, servi autem facti Deo, habetis fructum vestrum in sanctificationem, finem vero vitam aeternam!

23. El pecado paga un salario y es la muerte. La vida eterna, en cambio, es el don de Dios en Cristo Jesús, nuestro Señor.

23. Stipendia enim peccati mors, donum autem Dei vita aeterna in Christo Iesu Domino nostro.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.