Mosaico decorativo

1. Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus a Betâ­nia, onde vivia Lázaro, que ele ressuscitara.

1. Iesus ergo ante sex dies Paschae venit Bethaniam, ubi erat Lazarus, quem suscitavit a mortuis Iesus. 2 Fecerunt ergo ei cenam ibi, et Martha ministrabat, Lazarus vero unus erat ex discumbentibus cum eo.

2. Deram ali uma ceia em sua honra. Marta servia e Lázaro era um dos convivas.

2.

3. Tomando Maria uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-os com seus cabelos. A casa encheu-se do perfume do bálsamo.

3. Maria ergo accepit libram unguenti nardi puri, pretiosi, et unxit pedes Iesu et extersit capillis suis pedes eius; domus autem impleta est ex odore unguenti.

4. Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair, disse:

4. Dicit autem Iudas Iscariotes, unus ex discipulis eius, qui erat eum traditurus:

5. “Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?”.

5. “Quare hoc unguentum non veniit trecentis denariis et datum est egenis?”.

6. Dizia isso não porque ele se interessasse pelos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, furtava o que nela lançavam.

6. Dixit autem hoc, non quia de egenis pertinebat ad eum, sed quia fur erat et, loculos habens, ea, quae mittebantur, portabat.

7. Jesus disse: “Deixai-a; ela guardou este perfume para o dia da minha sepultura.

7. Dixit ergo Iesus: “Sine illam, ut in diem sepulturae meae servet illud.

8. Pois sempre tereis convosco os pobres, mas a mim nem sempre me tereis”.

8. Pauperes enim semper habetis vobiscum, me autem non semper habetis”.

9. Uma grande multidão de judeus veio a saber que Jesus lá estava; e chegou, não somente por causa de Jesus, mas ainda para ver Lázaro, que ele ressuscitara.

9. Cognovit ergo turba multa ex Iudaeis quia illic est, et venerunt non propter Iesum tantum, sed ut et Lazarum viderent, quem suscitavit a mortuis.

10. Mas os príncipes dos sacerdotes resolve­ram tirar a vida também a Lázaro,

10. Cogitaverunt autem principes sacerdotum, ut et Lazarum interficerent,

11. porque muitos judeus, por causa dele, se afastavam e acreditavam em Jesus. (= Mt 21,1-11 = Mc 11,1-10 = Lc 19,29-40)

11. quia multi propter illum abibant ex Iudaeis et credebant in Iesum.

12. No dia seguinte, uma grande multidão que tinha vindo à festa em Jerusalém ouviu dizer que Jesus se ia aproximando.*

12. In crastinum turba multa, quae venerat ad diem festum, cum audissent quia venit Iesus Hierosolymam,

13. Saíram-lhe ao encontro com ramos de palmas, exclamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor, o rei de Israel!”.

13. acceperunt ramos palmarum et processerunt obviam ei et clamabant: “Hosanna! Benedictus, qui venit in nomine Domini, et rex Israel!”.

14. Tendo Jesus encontrado um jumentinho, montou nele, segundo o que está escrito:

14. Invenit autem Iesus asellum et sedit super eum, sicut scriptum est:

15. Não temas, filha de Sião, eis que vem o teu rei montado num filho de jumenta (Zc 9,9).

15. “Noli timere, filia Sion. Ecce rex tuus venit sedens super pullum asinae”.

16. Os seus discípulos a princípio não compreendiam essas coisas, mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isso estava escrito a seu respeito e de que assim lho fizeram.*

16. Haec non cognoverunt discipuli eius primum, sed quando glorificatus est Iesus, tunc recordati sunt quia haec erant scripta de eo, et haec fecerunt ei.

17. A multidão, pois, que se achava com ele, quando chamara Lázaro do sepulcro e o ressuscitara, aclamava-o.

17. Testimonium ergo perhibebat turba, quae erat cum eo, quando Lazarum vocavit de monumento et suscitavit eum a mortuis.

18. Por isso, o povo lhe saía ao encontro, porque tinha ouvido que Jesus fizera aquele milagre.

18. Propterea et obviam venit ei turba, quia audierunt eum fecisse hoc signum.

19. Mas os fariseus disseram entre si: “Vede! Nada adiantou! Reparai que todo mundo corre atrás dele!”

19. Pharisaei ergo dixerunt ad semetipsos: “Videtis quia nihil proficitis? Ecce mundus post eum abiit!”.

20. Havia alguns gregos entre os que subiram para adorar durante a festa.*

20. Erant autem Graeci quidam ex his, qui ascenderant, ut adorarent in die festo;

21. Estes se aproximaram de Filipe (aquele de Betsaida da Galileia) e rogaram-lhe: “Senhor, quiséramos ver Jesus”.

21. hi ergo accesserunt ad Philippum, qui erat a Bethsaida Galilaeae, et rogabant eum dicentes: “Domine, volumus Iesum videre”.

22. Filipe foi e falou com André. Então, André e Filipe o disseram ao Senhor.

22. Venit Philippus et dicit Andreae; venit Andreas et Philippus et dicunt Iesu.

23. Respondeu-lhes Jesus: “É chegada a hora para o Filho do Homem ser glorificado.

23. Iesus autem respondet eis dicens: “Venit hora, ut glorificetur Filius hominis.

24. Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caído na terra, não morrer, fica só; se morrer, produz muito fruto.

24. Amen, amen dico vobis: Nisi granum frumenti cadens in terram mortuum fuerit, ipsum solum manet; si autem mortuum fuerit, multum fructum affert.

25. Quem ama a sua vida, irá perdê-la; mas quem odeia a sua vida neste mundo, irá conservá-la para a vida eterna.

25. Qui amat animam suam, perdit eam; et, qui odit animam suam in hoc mundo, in vitam aeternam custodiet eam.

26. Se alguém me quer servir, siga-me; e, onde eu estiver, estará ali também o meu servo. Se alguém me serve, meu Pai o honrará.

26. Si quis mihi ministrat, me sequatur, et ubi sum ego, illic et minister meus erit; si quis mihi ministraverit, honorificabit eum Pater.

27. Agora, a minha alma está perturbada. Mas que direi?... Pai, salva-me desta hora... Mas é exatamente para isso que vim a esta hora.

27. Nunc anima mea turbata est. Et quid dicam? Pater, salvifica me ex hora hac? Sed propterea veni in horam hanc.

28. Pai, glorifica o teu nome!” Nisso veio do céu uma voz: “Já o glorifiquei e tornarei a glorificá-lo”.*

28. Pater, glorifica tuum nomen!”. Venit ergo vox de caelo: “Et glorificavi et iterum glorificabo”.

29. Ora, a multidão que ali estava, ao ouvir isso, dizia ter havido um trovão. Outros replicavam: “Um anjo falou-lhe”.

29. Turba ergo, quae stabat et audierat, dicebat tonitruum factum esse; alii dicebant: “Angelus ei locutus est”.

30. Jesus disse: “Essa voz não veio por mim, mas sim por vossa causa.

30. Respondit Iesus et dixit: “Non propter me vox haec facta est sed propter vos.

31. Agora é o juízo deste mundo; agora será lançado fora o príncipe deste mundo.*

31. Nunc iudicium est huius mundi, nunc princeps huius mundi eicietur foras;

32. E quando eu for levantado da terra, atrairei todos os homens a mim”.

32. et ego, si exaltatus fuero a terra, omnes traham ad meipsum”.

33. Dizia, porém, isto, significando de que morte havia de morrer.

33. Hoc autem dicebat significans, qua morte esset moriturus.

34. A multidão respondeu-lhe: “Nós temos ouvido da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como dizes tu: Importa que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?”.

34. Respondit ergo ei turba: “Nos audivimus ex Lege, quia Christus manet in aeternum; et quomodo tu dicis: “Oportet exaltari Filium hominis”? Quis est iste Filius hominis?”.

35. Respondeu-lhes Jesus: “Ain­da por pouco tempo a luz estará em vosso meio. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos surpreen­dam; e quem caminha nas trevas não sabe para onde vai.

35. Dixit ergo eis Iesus: “Adhuc modicum tempus lumen in vobis est. Ambulate, dum lucem habetis, ut non tenebrae vos comprehendant; et, qui ambulat in tenebris, nescit quo vadat.

36. Enquanto tendes a luz, crede na luz, e assim vos tornareis filhos da luz.” Jesus disse essas coisas, retirou-se e ocultou-se longe deles.*

36. Dum lucem habetis, credite in lucem, ut filii lucis fiatis”. Haec locutus est Iesus et abiit et abscondit se ab eis.

37. Embora tivesse feito tantos milagres na presença deles, não acreditavam nele.

37. Cum autem tanta signa fecisset coram eis, non credebant in eum,

38. Assim se cumpria o oráculo do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor (Is 53,1)?

38. ut sermo Isaiae prophetae impleretur, quem dixit: “Domine, quis credidit auditui nostro, et brachium Domini cui revelatum est?”.

39. Aliás, não podiam crer, porque outra vez disse Isaías:

39. Propterea non poterant credere, quia iterum dixit Isaias:

40. Ele cegou-lhes os olhos, endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos nem entendam com o coração e se convertam e eu os sare (Is 6,10).

40. “Excaecavit oculos eorum et induravit eorum cor, ut non videant oculis et intellegant corde et convertantur, et sanem eos”.

41. Assim se exprimiu Isaí­as, quando teve a visão de sua glória e dele falou.

41. Haec dixit Isaias, quia vidit gloriam eius et locutus est de eo.

42. Não obstante, também muitos dos chefes creram nele, mas por causa dos fariseus não o manifestavam, para não serem expulsos da sinagoga.

42. Verumtamen et ex principibus multi crediderunt in eum, sed propter pharisaeos non confitebantur, ut de synagoga non eicerentur;

43. Assim preferiram a glória dos homens àquela que vem de Deus.

43. dilexerunt enim gloriam hominum magis quam gloriam Dei.

44. Entretanto, Jesus exclamou em voz alta: “Aquele que crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou;

44. Iesus autem clamavit et dixit: “Qui credit in me, non credit in me sed in eum, qui misit me;

45. e aquele que me vê vê aquele que me enviou.

45. et, qui videt me, videt eum, qui misit me.

46. Eu vim como luz ao mundo; assim, todo aquele que crer em mim não ficará nas trevas.

46. Ego lux in mundum veni, ut omnis, qui credit in me, in tenebris non maneat.

47. Se alguém ouve as minhas palavras e não as guarda, eu não o condenarei, porque não vim para condenar o mundo, mas para salvá-lo.

47. Et si quis audierit verba mea et non custodierit, ego non iudico eum; non enim veni, ut iudicem mundum, sed ut salvificem mundum.

48. Quem me despreza e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a palavra que anunciei, essa o julgará no último dia.

48. Qui spernit me et non accipit verba mea, habet, qui iudicet eum: sermo, quem locutus sum, ille iudicabit eum in novissimo die,

49. Em verdade, não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele mesmo me prescreveu o que devo dizer e o que devo ensinar.

49. quia ego ex meipso non sum locutus, sed, qui misit me, Pater, ipse mihi mandatum dedit quid dicam et quid loquar.

50. E sei que o seu mandamento é vida eterna. Portanto, o que digo, digo-o segundo me falou o Pai”.

50. Et scio quia mandatum eius vita aeterna est. Quae ergo ego loquor, sicut dixit mihi Pater, sic loquor”.


Bíblia Ave Maria - Kaikki oikeudet pidätetään.


Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.