Mosaico decorativo

1. Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.*

1. Después de esto, designó el Señor a otros 72, y los envió de dos en dos delante de sí, a todas las ciudades y sitios a donde él había de ir.

2. Disse-lhes: “Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.

2. Y les dijo: «La mies es mucha, y los obreros pocos. Rogad, pues, al Dueño de la mies que envíe obreros a su mies.

3. Ide, eis que vos envio como cordeiros entre lobos.

3. Id; mirad que os envío como corderos en medio de lobos.

4. Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.

4. No llevéis bolsa, ni alforja, ni sandalias. Y no saludéis a nadie en el camino.

5. Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!

5. En la casa en que entréis, decid primero: "Paz a esta casa."

6. Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.*

6. Y si hubiere allí un hijo de paz, vuestra paz reposará sobre él; si no, se volverá a vosotros.

7. Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.

7. Permaneced en la misma casa, comiendo y bebiendo lo que tengan, porque el obrero merece su salario. No vayáis de casa en casa.

8. Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.

8. En la ciudad en que entréis y os reciban, comed lo que os pongan;

9. Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.

9. curad los enfermos que haya en ella, y decidles: "El Reino de Dios está cerca de vosotros."

10. Mas se entrardes em alguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:

10. En la ciudad en que entréis y no os reciban, salid a sus plazas y decid:

11. Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.

11. "Hasta el polvo de vuestra ciuadad que se nos ha pegado a los pies, os lo sacudimos. Pero sabed, con todo, que el Reino de Dios está cerca."

12. Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.*

12. Os digo que en aquel Día habrá menos rigor para Sodoma que para aquella ciudad.

13. Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.

13. «¡Ay de ti, Corazin! ¡Ay de ti, Betsaida! Porque si en Tiro y en Sidón se hubieran hecho los milagros que se han hecho en vosotras, tiempo ha que, sentados con sayal y ceniza, se habrían convertido.

14. Por isso, haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.

14. Por eso, en el Juicio habrá menos rigor para Tiro y Sidón que para vosotras.

15. E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.

15. Y tú, Cafarnaúm, ¿hasta el cielo te vas a encumbrar? ¡Hasta el Hades te hundirás!

16. Quem vos ouve a mim ouve; e quem vos rejeita a mim rejeita; e quem me rejeita rejeita aquele que me enviou.”

16. «Quien a vosotros os escucha, a mí me escucha; y quien a vosotros os rechaza, a mí me rechaza; y quien me rechaza a mí, rechaza al que me ha enviado.»

17. Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: “Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!”.

17. Regresaron los 72 alegres, diciendo: «Señor, hasta los demonios se nos someten en tu nombre.»

18. Jesus disse-lhes: “Vi Satanás cair do céu como um raio.

18. El les dijo: «Yo veía a Satanás caer del cielo como un rayo.

19. Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.*

19. Mirad, os he dado el poder de pisar sobre serpientes y escorpiones, y sobre todo poder del enemigo, y nada os podrá hacer daño;

20. Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos porque os vossos nomes estejam escritos nos céus”. (= Mt 11,25ss; 13,16s)

20. pero no os alegréis de que los espíritus se os sometan; alegraos de que vuestros nombres estén escritos en los cielos.»

21. Naquela mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste essas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.

21. En aquel momento, se llenó de gozo Jesús en el Espíritu Santo, y dijo: «Yo te bendigo, Padre, Señor del cielo y de la tierra, porque has ocultado estas cosas a sabios e inteligentes, y se las has revelado a pequeños. Sí, Padre, pues tal ha sido tu beneplácito.

22. Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar”.*

22. Todo me ha sido entregado por mi Padre, y nadie conoce quién es el Hijo sino el Padre; y quién es el Padre sino el Hijo, y aquel a quien el Hijo se lo quiera revelar.»

23. E voltou-se para os seus discípulos e disse: “Ditosos os olhos que veem o que vós vedes,

23. Volviéndose a los discípulos, les dijo aparte: «¡Dichosos los ojos que ven lo que veis!

24. pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram”. (= Mt 22,34-40 = Mc 12,28-34)

24. Porque os digo que muchos profetas y reyes quisieron ver lo que vosotros veis, pero no lo vieron, y oír lo que vosotros oís, pero no lo oyeron.»

25. Levantou-se um doutor da Lei e, para pô-lo à prova, perguntou: “Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?”.

25. Se levantó un legista, y dijo para ponerle a prueba: «Maestro, ¿que he de hacer para tener en herencia vida eterna?»

26. Disse-lhe Jesus: “Que está escrito na Lei? Como é que lês?”.

26. El le dijo: «¿Qué está escrito en la Ley? ¿Cómo lees?»

27. Respondeu ele: “Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento (Dt 6,5); e a teu próximo como a ti mesmo” (Lv 19,18).

27. Respondió: «Amarás al Señor tu Dios con todo tu corazón, con toda tu alma, con todas tus fuerzas y con toda tu mente; y a tu prójimo como a ti mismo.»

28. Falou-lhe Jesus: “Respondeste bem; faze isto e viverás”.

28. Díjole entonces: «Bien has respondido. Haz eso y vivirás.»

29. Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”*

29. Pero él, queriendo justificarse, dijo a Jesús: «Y ¿quién es mi prójimo?»

30. Jesus então contou: “Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.

30. Jesús respondió: «Bajaba un hombre de Jerusalén a Jericó, y cayó en manos de salteadores, que, después de despojarle y golpearle, se fueron dejándole medio muerto.

31. Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.

31. Casualmente, bajaba por aquel camino un sacerdote y, al verle, dio un rodeo.

32. Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.

32. De igual modo, un levita que pasaba por aquel sitio le vio y dio un rodeo.

33. Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.

33. Pero un samaritano que iba de camino llegó junto a él, y al verle tuvo compasión;

34. Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.

34. y, acercándose, vendó sus heridas, echando en ellas aceite y vino; y montándole sobre su propia cabalgadura, le llevó a una posada y cuidó de él.

35. No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.

35. Al día siguiente, sacando dos denarios, se los dio al posadero y dijo: "Cuida de él y, si gastas algo más, te lo pagaré cuando vuelva."

36. Qual desses três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?”.

36. ¿Quién de estos tres te parece que fue prójimo del que cayó en manos de los salteadores?»

37. Respondeu o doutor: “Aquele que usou de misericórdia para com ele”. Então, Jesus lhe disse: “Vai, e faze tu o mesmo”.

37. El dijo: «El que practicó la misericordia con él.» Díjole Jesús: «Vete y haz tú lo mismo.»

38. Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mu­lher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.*

38. Yendo ellos de camino, entró en un pueblo; y una mujer, llamada Marta, le recibió en su casa.

39. Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.

39. Tenía ella una hermana llamada María, que, sentada a los pies del Señor, escuchaba su Palabra,

40. Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: “Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude”.

40. mientras Marta estaba atareada en muchos quehaceres. Acercándose, pues, dijo: «Señor, ¿no te importa que mi hermana me deje sola en el trabajo? Dile, pues, que me ayude.»

41. Respondeu-lhe o Senhor: “Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;

41. Le respondió el Señor: «Marta, Marta, te preocupas y te agitas por muchas cosas;

42. no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada”. (= Mt 6,9-15; 7,7-11)

42. y hay necesidad de pocas, o mejor, de una sola. María ha elegido la parte buena, que no le será quitada.»


Bíblia Ave Maria - Kaikki oikeudet pidätetään.


Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.