Eclesiástico, 3

1. ἐμοῦ τοῦ πατρὸς ἀκούσατε τέκνα καὶ οὕτως ποιήσατε ἵνα σωθῆτε

1. Filii sapientiæ ecclesia justorum, et natio illorum obedientia et dilectio.

2. ὁ γὰρ κύριος ἐδόξασεν πατέρα ἐπὶ τέκνοις καὶ κρίσιν μητρὸς ἐστερέωσεν ἐφ’ υἱοῖς

2. Judicium patris audite, filii, et sic facite, ut salvi sitis.

3. ὁ τιμῶν πατέρα ἐξιλάσκεται ἁμαρτίας

3. Deus enim honoravit patrem in filiis: et judicium matris exquirens, firmavit in filios.

4. καὶ ὡς ὁ ἀποθησαυρίζων ὁ δοξάζων μητέρα αὐτοῦ

4. Qui diligit Deum exorabit pro peccatis, et continebit se ab illis, et in oratione dierum exaudietur.

5. ὁ τιμῶν πατέρα εὐφρανθήσεται ὑπὸ τέκνων καὶ ἐν ἡμέρᾳ προσευχῆς αὐτοῦ εἰσακουσθήσεται

5. Et sicut qui thesaurizat, ita et qui honorificat matrem suam.

6. ὁ δοξάζων πατέρα μακροημερεύσει καὶ ὁ εἰσακούων κυρίου ἀναπαύσει μητέρα αὐτοῦ

6. Qui honorat patrem suum jucundabitur in filiis, et in die orationis suæ exaudietur.

7. καὶ ὡς δεσπόταις δουλεύσει ἐν τοῖς γεννήσασιν αὐτόν

7. Qui honorat patrem suum vita vivet longiore, et qui obedit patri refrigerabit matrem.

8. ἐν ἔργῳ καὶ λόγῳ τίμα τὸν πατέρα σου ἵνα ἐπέλθῃ σοι εὐλογία παρ’ αὐτοῦ

8. Qui timet Dominum honorat parentes, et quasi dominis serviet his qui se genuerunt.

9. εὐλογία γὰρ πατρὸς στηρίζει οἴκους τέκνων κατάρα δὲ μητρὸς ἐκριζοῖ θεμέλια

9. In opere, et sermone, et omni patientia, honora patrem tuum,

10. μὴ δοξάζου ἐν ἀτιμίᾳ πατρός σου οὐ γάρ ἐστίν σοι δόξα πατρὸς ἀτιμία

10. ut superveniat tibi benedictio ab eo, et benedictio illius in novissimo maneat.

11. ἡ γὰρ δόξα ἀνθρώπου ἐκ τιμῆς πατρὸς αὐτοῦ καὶ ὄνειδος τέκνοις μήτηρ ἐν ἀδοξίᾳ

11. Benedictio patris firmat domos filiorum: maledictio autem matris eradicat fundamenta.

12. τέκνον ἀντιλαβοῦ ἐν γήρᾳ πατρός σου καὶ μὴ λυπήσῃς αὐτὸν ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ

12. Ne glorieris in contumelia patris tui: non enim est tibi gloria ejus confusio.

13. κἂν ἀπολείπῃ σύνεσιν συγγνώμην ἔχε καὶ μὴ ἀτιμάσῃς αὐτὸν ἐν πάσῃ ἰσχύι σου

13. Gloria enim hominis ex honore patris sui, et dedecus filii pater sine honore.

14. ἐλεημοσύνη γὰρ πατρὸς οὐκ ἐπιλησθήσεται καὶ ἀντὶ ἁμαρτιῶν προσανοικοδομηθήσεταί σοι

14. Fili, suscipe senectam patris tui, et non contristes eum in vita illius:

15. ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς σου ἀναμνησθήσεταί σου ὡς εὐδία ἐπὶ παγετῷ οὕτως ἀναλυθήσονταί σου αἱ ἁμαρτίαι

15. et si defecerit sensu, veniam da, et ne spernas eum in virtute tua: eleemosyna enim patris non erit in oblivione.

16. ὡς βλάσφημος ὁ ἐγκαταλιπὼν πατέρα καὶ κεκατηραμένος ὑπὸ κυρίου ὁ παροργίζων μητέρα αὐτοῦ

16. Nam pro peccato matris restituetur tibi bonum:

17. τέκνον ἐν πραΰτητι τὰ ἔργα σου διέξαγε καὶ ὑπὸ ἀνθρώπου δεκτοῦ ἀγαπηθήσῃ

17. et in justitia ædificabitur tibi, et in die tribulationis commemorabitur tui, et sicut in sereno glacies, solventur peccata tua.

18. ὅσῳ μέγας εἶ τοσούτῳ ταπείνου σεαυτόν καὶ ἔναντι κυρίου εὑρήσεις χάριν

18. Quam malæ famæ est qui derelinquit patrem, et est maledictus a Deo qui exasperat matrem !

19. []

19. Fili, in mansuetudine opera tua perfice, et super hominum gloriam diligeris.

20. ὅτι μεγάλη ἡ δυναστεία τοῦ κυρίου καὶ ὑπὸ τῶν ταπεινῶν δοξάζεται

20. Quanto magnus es, humilia te in omnibus, et coram Deo invenies gratiam:

21. χαλεπώτερά σου μὴ ζήτει καὶ ἰσχυρότερά σου μὴ ἐξέταζε

21. quoniam magna potentia Dei solius, et ab humilibus honoratur.

22. ἃ προσετάγη σοι ταῦτα διανοοῦ οὐ γάρ ἐστίν σοι χρεία τῶν κρυπτῶν

22. Altiora te ne quæsieris, et fortiora te ne scrutatus fueris: sed quæ præcepit tibi Deus, illa cogita semper, et in pluribus operibus ejus ne fueris curiosus.

23. ἐν τοῖς περισσοῖς τῶν ἔργων σου μὴ περιεργάζου πλείονα γὰρ συνέσεως ἀνθρώπων ὑπεδείχθη σοι

23. Non est enim tibi necessarium ea, quæ abscondita sunt, videre oculis tuis.

24. πολλοὺς γὰρ ἐπλάνησεν ἡ ὑπόλημψις αὐτῶν καὶ ὑπόνοια πονηρὰ ὠλίσθησεν διανοίας αὐτῶν

24. In supervacuis rebus noli scrutari multipliciter, et in pluribus operibus ejus non eris curiosus.

25. []

25. Plurima enim super sensum hominum ostensa sunt tibi:

26. καρδία σκληρὰ κακωθήσεται ἐπ’ ἐσχάτων καὶ ὁ ἀγαπῶν κίνδυνον ἐν αὐτῷ ἀπολεῖται

26. multos quoque supplantavit suspicio illorum, et in vanitate detinuit sensus illorum.

27. καρδία σκληρὰ βαρυνθήσεται πόνοις καὶ ὁ ἁμαρτωλὸς προσθήσει ἁμαρτίαν ἐφ’ ἁμαρτίαις

27. Cor durum habebit male in novissimo, et qui amat periculum in illo peribit.

28. ἐπαγωγῇ ὑπερηφάνου οὐκ ἔστιν ἴασις φυτὸν γὰρ πονηρίας ἐρρίζωκεν ἐν αὐτῷ

28. Cor ingrediens duas vias non habebit successus, et pravus corde in illis scandalizabitur.

29. καρδία συνετοῦ διανοηθήσεται παραβολήν καὶ οὖς ἀκροατοῦ ἐπιθυμία σοφοῦ

29. Cor nequam gravabitur in doloribus, et peccator adjiciet ad peccandum.

30. πῦρ φλογιζόμενον ἀποσβέσει ὕδωρ καὶ ἐλεημοσύνη ἐξιλάσεται ἁμαρτίας

30. Synagogæ superborum non erit sanitas, frutex enim peccati radicabitur in illis, et non intelligetur.

31. ὁ ἀνταποδιδοὺς χάριτας μέμνηται εἰς τὰ μετὰ ταῦτα καὶ ἐν καιρῷ πτώσεως αὐτοῦ εὑρήσει στήριγμα

31. Cor sapientis intelligitur in sapientia, et auris bona audiet cum omni concupiscentia sapientiam.

32.

32. Sapiens cor et intelligibile abstinebit se a peccatis, et in operibus justitiæ successus habebit.

33.

33. Ignem ardentem extinguit aqua, et eleemosyna resistit peccatis:

34.

34. et Deus prospector est ejus qui reddit gratiam: meminit ejus in posterum, et in tempore casus sui inveniet firmamentum.