Mosaico decorativo

1. C'è un rimprovero che è fuori tempo, c'è chi tace ed è prudente.

1. quam bonum est arguere quam irasci et confitentem in oratione non prohibere

2. Quanto è meglio rimproverare che covare l'ira!

2. concupiscentia spadonis devirginavit juvenem

3. Chi si confessa colpevole evita l'umiliazione.

3. sic qui facit per vim judicium inique

4. Un eunuco che vuol deflorare una ragazza, così chi vuol rendere giustizia con la violenza.

4. quam bonum est correptum manifestare pænitentiam sic enim effugies voluntarium peccatum est tacens qui invenitur sapiens

5. C'è chi tace ed è ritenuto saggio, e c'è chi è odiato per la sua loquacità.

5. et est odibilis qui procax est ad loquendum

6. C'è chi tace, perché non sa che cosa rispondere, e c'è chi tace, perché conosce il momento propizio.

6. est autem tacens non habens sensum loquellæ et est tacens sciens tempus apti temporis

7. L'uomo saggio sta zitto fino al momento opportuno, il millantatore e lo stolto lo trascurano.

7. homo sapiens tacebit usque ad tempus lascivus autem et inprudens non servabunt tempus

8. Chi abbonda nel parlare si renderà abominevole; chi vuole assolutamente imporsi sarà odiato.

8. qui multis utitur verbis lædit animam suam et qui potestatem sibi adsumit iniuste odietur

9. Nelle disgrazie può trovarsi la fortuna per un uomo, mentre un profitto può essere una perdita.

9. est processio in malis viro indisciplinato et est inventio in detrimentum

10. C'è una generosità, che non ti arreca vantaggi e c'è chi dall'umiliazione alza la testa.

10. est datus qui non sit utilis et est datus cujus retributio duplex

11.

11. est propter gloriam minoratio et est qui ab humilitate levavit caput

12. C'è chi compra molte cose con poco, e chi le paga sette volte il loro valore.

12. est qui multa redimat modico pretio et restituens ea septuplum

13. Il saggio si rende amabile con le sue parole, le cortesie degli stolti sono sciupate.

13. sapiens in verbis se ipsum amabilem facit gratiæ autem fatuorum effundentur

14. Il dono di uno stolto non ti gioverà, perché i suoi occhi bramano ricevere più di quanto ha dato.

14. datus insipientis non erit utilis tibi oculi enim illius septimplices sunt

15. Egli darà poco, ma rinfaccerà molto; aprirà la sua bocca come un banditore. Oggi darà un prestito e domani richiederà; uomo odioso è costui.

15. exigua dabit et multa inproperabit et apertio oris illius inflammatio est

16. Lo stolto dice: «Non ho un amico, non c'è gratitudine per i miei benefici.

16. hodie fenerat quis et cras expetit et odibilis homo hujusmodi

17. Quelli che mangiano il mio pane sono lingue cattive». Quanto spesso e quanti si burleranno di lui!

17. fatuo non erit amicus et non erit gratia bonis illius

18. Meglio scivolare sul pavimento che con la lingua; per questo la caduta dei cattivi giunge rapida.

18. qui enim edunt panem illius falsi linguæ sunt quotiens et quanti inridebunt eum

19. Un uomo senza grazia è un discorso inopportuno: è sempre sulla bocca dei maleducati.

19. neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit similiter et quod non erat habendum

20. Non si accetta una massima dalla bocca dello stolto, perché non è mai detta a proposito.

20. lapsus falsæ linguæ quasi qui pavimento cadens nam et sic casus malorum festinanter venient

21. C'è chi è impedito di peccare dalla miseria e durante il riposo non avrà rimorsi.

21. homo acharis quasi fabula vana in ore indisciplinatorum adsidua erit

22. C'è chi si rovina per rispetto umano e si rovina per la faccia di uno stolto.

22. ex ore fatui reprobabitur parabola non enim dicit illam in tempore suo

23. C'è chi per rispetto umano fa promesse a un amico; in tal modo se lo rende gratuitamente nemico.

23. est qui vetatur peccare ab inopia et in requie sua stimulabitur

24. Brutta macchia nell'uomo la menzogna, si trova sempre sulla bocca degli ignoranti.

24. est qui perdit animam suam præ confusione et ab inprudenti persona perdet eam personæ autem acceptione perdet se

25. Meglio un ladro che un mentitore abituale, ma tutti e due condivideranno la rovina.

25. est qui præ confusione promittit amico et lucratus est eum inimicum gratis

26. L'abitudine del bugiardo è un disonore, la vergogna lo accompagnerà sempre.

26. obprobrium nequa in homine mendacium et in ore indisciplinatorum adsidue erit

27. Il saggio si fa onore con i discorsi, l'uomo prudente piace ai grandi.

27. potius furem quam adsiduitas viri mendacis perditionem autem ambo hereditabunt

28. Chi lavora la terra accrescerà il raccolto; chi piace ai grandi si fa perdonare l'ingiustizia.

28. mores hominum mendacium sine honore et confusio illius cum ipso sine intermissione

29. Regali e doni accecano gli occhi dei saggi, come bavaglio sulla bocca, soffocano i rimproveri.

29. verbum parabolarum sapiens in verbis producet se ipsum et homo prudens placebit magnatis

30. Sapienza nascosta e tesoro invisibile: a che servono l'una e l'altro?

30. qui operatur terram suam inaltabit acervum fructuum et qui operatur justitiam ipse exaltabitur qui vero placet magnatis effugiet iniquitatem

31. Fa meglio chi nasconde la stoltezza che colui che nasconde la sapienza.

31. xenia et dona excæcant oculos judicum et quasi mutus in ore avertit correptiones eorum

32.

32. sapientia absconsa et thesaurus invisus quæ utilitas in utrisque

33.

33. melius in hominibus qui abscondent insipientiam suam quam qui abscondunt sapientiam suam



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras