Isaia, 24
1. Ecco che il Signore spacca la terra, la squarcia e ne sconvolge la superficie e ne disperde gli abitanti.
1. ecce Dominus dissipabit terram et nudabit eam et adfliget faciem ejus et disperget habitatores ejus
2. Avverrà lo stesso al popolo come al sacerdote, allo schiavo come al suo padrone, alla schiava come alla sua padrona, al compratore come al venditore, al creditore come al debitore, a chi riceve come a chi dà in prestito.
2. et erit sicut populus sic sacerdos et sicut servus sic dominus ejus sicut ancilla sic domina ejus sicut emens sic ille qui vendit sicut fenerator sic is qui mutuum accipit sicut qui repetit sic qui debet
3. Sarà tutta spaccata la terra sarà tutta saccheggiata, perché il Signore ha pronunziato questa parola.
3. dissipatione dissipabitur terra et direptione prædabitur Dominus enim locutus est verbum hoc
4. E' in lutto, languisce la terra; è squallido, languisce il mondo, il cielo con la terra perisce.
4. luxit et defluxit terra et infirmata est defluxit orbis infirmata est altitudo populi terræ
5. La terra è stata profanata dai suoi abitanti, perché hanno trasgredito le leggi, hanno disobbedito al decreto, hanno infranto l'alleanza eterna.
5. et terra interfecta est ab habitatoribus suis quia transgressi sunt leges mutaverunt jus dissipaverunt fœdus sempiternum
6. Per questo la maledizione divora la terra, i suoi abitanti ne scontano la pena; per questo sono bruciati gli abitanti della terra e sono rimasti solo pochi uomini.
6. propter hoc maledictio vorabit terram et peccabunt habitatores ejus ideoque insanient cultores ejus et relinquentur homines pauci
7. Lugubre è il mosto, la vigna languisce, gemono tutti.
7. luxit vindemia infirmata est vitis ingemuerunt omnes qui lætabantur corde
8. E' cessata la gioia dei timpani, è finito il chiasso dei gaudenti, è cessata la gioia della cetra.
8. cessavit gaudium tympanorum quievit sonitus lætantium conticuit dulcedo citharæ
9. Non si beve più il vino tra i canti, la bevanda inebriante è amara per chi la beve.
9. cum cantico non bibent vinum amara erit potio bibentibus illam
10. E' distrutta la città del caos, è chiuso l'ingresso di ogni casa.
10. adtrita est civitas vanitatis clausa est omnis domus nullo intrœunte
11. Per le strade si lamentano, perché non c'è vino; ogni gioia è scomparsa, se ne è andata la letizia dal paese.
11. clamor erit super vino in plateis deserta est omnis lætitia translatum est gaudium terræ
12. Nella città è rimasta la desolazione; la porta è stata abbattuta, fatta a pezzi.
12. relicta est in urbe solitudo et calamitas opprimet portas
13. Perché così accadrà nel centro della terra, in mezzo ai popoli, come quando si bacchiano le ulive, come quando si racimola, finita la vendemmia.
13. quia hæc erunt in medio terræ in medio populorum quomodo si paucæ olivæ quæ remanserunt excutiantur ex olea et racemi cum fuerit finita vindemia
14. Quelli alzeranno la voce, acclameranno alla maestà del Signore. Gridano dal mare: «Acclamate, pertanto, popoli!
14. hii levabunt vocem suam atque laudabunt cum glorificatus fuerit Dominus hinnient de mari
15. Voi in oriente, glorificate il Signore, nelle isole del mare, il nome del Signore, Dio d'Israele.
15. propter hoc in doctrinis glorificate Dominum in insulis maris nomen Domini Dei Israël
16. Dagli angoli estremi della terra abbiamo udito il canto: Gloria al giusto». Guai a me! Ohimè!». I perfidi agiscono perfidamente, i perfidi operano con perfidia.
16. a finibus terræ laudes audivimus gloriam justi et dixi secretum meum mihi secretum meum mihi væ mihi prævaricantes prævaricati sunt et prævaricatione transgressorum prævaricati sunt
17. Terrore, fossa e laccio ti sovrastano, o abitante della terra.
17. formido et fovea et laqueus super te qui habitator es terræ
18. Chi fugge al grido di terrore cadrà nella fossa, chi risale dalla fossa sarà preso nel laccio. Le cateratte dall'alto si aprono e si scuotono le fondamenta della terra.
18. et erit qui fugerit a voce formidinis cadet in foveam et qui se explicuerit de fovea tenebitur laqueo quia cataractæ de excelsis apertæ sunt et concutientur fundamenta terræ
19. A pezzi andrà la terra, in frantumi si ridurrà la terra, crollando crollerà la terra.
19. confractione confringetur terra contritione conteretur terra commotione commovebitur terra
20. Certo, barcollerà la terra come un ubriaco, vacillerà come una tenda; peserà su di essa la sua iniquità, cadrà e non si rialzerà.
20. agitatione agitabitur terra sicut ebrius et auferetur quasi tabernaculum unius noctis et gravabit eam iniquitas sua et corruet et non adiciet ut resurgat
21. In quel giorno il Signore punirà in alto l'esercito di lassù e qui in terra i re della terra.
21. et erit in die illa visitabit Dominus super militiam cæli in excelso et super reges terræ qui sunt super terram
22. Saranno radunati e imprigionati in una fossa, saranno rinchiusi in un carcere e dopo lungo tempo saranno puniti.
22. et congregabuntur in congregationem unius fascis in lacum et cludentur ibi in carcerem et post multos dies visitabuntur
23. Arrossirà la luna, impallidirà il sole, perché il Signore degli eserciti regna sul monte Sion e in Gerusalemme e davanti ai suoi anziani sarà glorificato.
23. et erubescet luna et confundetur sol cum regnaverit Dominus exercituum in monte Sion et in Hierusalem et in conspectu senum suorum fuerit glorificatus
