Mosaico decorativo

1. «Fratelli e padri, ascoltate la mia difesa davanti a voi».

1. viri fratres et patres audite quam ad vos nunc reddo rationem

2. Quando sentirono che parlava loro in lingua ebraica, fecero silenzio ancora di più.

2. cum audissent autem quia hebræa lingua loquitur ad illos magis præstiterunt silentium

3. Ed egli continuò: «Io sono un Giudeo, nato a Tarso di Cilicia, ma cresciuto in questa città, formato alla scuola di Gamaliele nelle più rigide norme della legge paterna, pieno di zelo per Dio, come oggi siete tutti voi.

3. et dixit ego sum vir judæus natus Tarso Ciliciæ nutritus autem in ista civitate secus pedes Gamalihel eruditus juxta veritatem paternæ legis æmulator legis sicut et vos omnes estis hodie

4. Io perseguitai a morte questa nuova dottrina, arrestando e gettando in prigione uomini e donne,

4. qui hanc viam persecutus sum usque ad mortem alligans et tradens in custodias viros ac mulieres

5. come può darmi testimonianza il sommo sacerdote e tutto il collegio degli anziani. Da loro ricevetti lettere per i nostri fratelli di Damasco e partii per condurre anche quelli di là come prigionieri a Gerusalemme, per essere puniti.

5. sicut princeps sacerdotum testimonium mihi reddit et omnes majores natu a quibus et epistulas accipiens ad fratres Damascum pergebam ut adducerem inde vinctos in Hierusalem uti punirentur

6. Mentre ero in viaggio e mi avvicinavo a Damasco, verso mezzogiorno, all'improvviso una gran luce dal cielo rifulse attorno a me;

6. factum est autem eunte me et adpropinquante Damasco media die subito de cælo circumfulsit me lux copiosa

7. caddi a terra e sentii una voce che mi diceva: Saulo, Saulo, perché mi perseguiti?

7. et decidens in terram audivi vocem dicentem mihi Saule Saule quid me persequeris

8. Risposi: Chi sei, o Signore? Mi disse: Io sono Gesù il Nazareno, che tu perseguiti.

8. ego autem respondi quis es Domine dixitque ad me ego sum Jesus Nazarenus quem tu persequeris

9. Quelli che erano con me videro la luce, ma non udirono colui che mi parlava.

9. et qui mecum erant lumen quidem viderunt vocem autem non audierunt ejus qui loquebatur mecum

10. Io dissi allora: Che devo fare, Signore? E il Signore mi disse: Alzati e prosegui verso Damasco; là sarai informato di tutto ciò che è stabilito che tu faccia.

10. et dixi quid faciam Domine Dominus autem dixit ad me surgens vade Damascum et ibi tibi dicetur de omnibus quæ te oporteat facere

11. E poiché non ci vedevo più, a causa del fulgore di quella luce, guidato per mano dai miei compagni, giunsi a Damasco.

11. et cum non viderem præ claritate luminis illius ad manum deductus a comitibus veni Damascum

12. Un certo Anania, un devoto osservante della legge e in buona reputazione presso tutti i Giudei colà residenti,

12. Ananias autem quidam vir secundum legem testimonium habens ab omnibus habitantibus Judæis

13. venne da me, mi si accostò e disse: Saulo, fratello, torna a vedere! E in quell'istante io guardai verso di lui e riebbi la vista.

13. veniens ad me et adstans dixit mihi Saule frater respice et ego eadem hora respexi in eum

14. Egli soggiunse: Il Dio dei nostri padri ti ha predestinato a conoscere la sua volontà, a vedere il Giusto e ad ascoltare una parola dalla sua stessa bocca,

14. at ille dixit Deus patrum nostrorum præordinavit te ut cognosceres voluntatem ejus et videres Justum et audires vocem ex ore ejus

15. perché gli sarai testimone davanti a tutti gli uomini delle cose che hai visto e udito.

15. quia eris testis illius ad omnes homines eorum quæ vidisti et audisti

16. E ora perché aspetti? Alzati, ricevi il battesimo e lavati dai tuoi peccati, invocando il suo nome.

16. et nunc quid moraris exsurge baptizare et ablue peccata tua invocato nomine ipsius

17. Dopo il mio ritorno a Gerusalemme, mentre pregavo nel tempio, fui rapito in estasi

17. factum est autem revertenti mihi in Hierusalem et oranti in templo fieri me in stupore mentis

18. e vidi Lui che mi diceva: Affrettati ed esci presto da Gerusalemme, perché non accetteranno la tua testimonianza su di me.

18. et videre illum dicentem mihi festina et exi velociter ex Hierusalem quoniam non recipient testimonium tuum de me

19. E io dissi: Signore, essi sanno che facevo imprigionare e percuotere nella sinagoga quelli che credevano in te;

19. et ego dixi Domine ipsi sciunt quia ego eram concludens in carcerem et cædens per synagogas eos qui credebant in te

20. quando si versava il sangue di Stefano, tuo testimone, anch'io ero presente e approvavo e custodivo i vestiti di quelli che lo uccidevano.

20. et cum funderetur sanguis Stephani testis tui ego adstabam et consentiebam et custodiebam vestimenta interficientium illum

21. Allora mi disse: Và, perché io ti manderò lontano, tra i pagani».

21. et dixit ad me vade quoniam ego in nationes longe mittam te

22. Fino a queste parole erano stati ad ascoltarlo, ma allora alzarono la voce gridando: «Toglilo di mezzo; non deve più vivere!».

22. audiebant autem eum usque ad hoc verbum et levaverunt vocem suam dicentes tolle de terra ejusmodi non enim fas est eum vivere

23. E poiché continuavano a urlare, a gettar via i mantelli e a lanciar polvere in aria,

23. vociferantibus autem eis et proicientibus vestimenta sua et pulverem jactantibus in ærem

24. il tribuno ordinò di portarlo nella fortezza, prescrivendo di interrogarlo a colpi di flagello al fine di sapere per quale motivo gli gridavano contro in tal modo.

24. jussit tribunus induci eum in castra et flagellis cædi et torqueri eum ut sciret propter quam causam sic adclamarent ei

25. Ma quando l'ebbero legato con le cinghie, Paolo disse al centurione che gli stava accanto: «Potete voi flagellare un cittadino romano, non ancora giudicato?».

25. et cum adstrinxissent eum loris dixit adstanti sibi centurioni Paulus si hominem romanum et indemnatum licet vobis flagellare

26. Udito ciò, il centurione corse a riferire al tribuno: «Che cosa stai per fare? Quell'uomo è un romano!».

26. quo audito centurio accessit ad tribunum et nuntiavit dicens quid acturus es hic enim homo civis romanus est

27. Allora il tribuno si recò da Paolo e gli domandò: «Dimmi, tu sei cittadino romano?». Rispose: «Sì».

27. accedens autem tribunus dixit illi dic mihi tu Romanus es at ille dixit etiam

28. Replicò il tribuno: «Io questa cittadinanza l'ho acquistata a caro prezzo». Paolo disse: «Io, invece, lo sono di nascita!».

28. et respondit tribunus ego multa summa civitatem hanc consecutus sum et Paulus ait ego autem et natus sum

29. E subito si allontanarono da lui quelli che dovevano interrogarlo. Anche il tribuno ebbe paura, rendendosi conto che Paolo era cittadino romano e che lui lo aveva messo in catene.

29. protinus ergo discesserunt ab illo qui eum torturi erant tribunus quoque timuit postquam rescivit quia civis romanus esset et quia alligasset eum

30. Il giorno seguente, volendo conoscere la realtà dei fatti, cioè il motivo per cui veniva accusato dai Giudei, gli fece togliere le catene e ordinò che si riunissero i sommi sacerdoti e tutto il sinedrio; vi fece condurre Paolo e lo presentò davanti a loro.

30. postera autem die volens scire diligentius qua ex causa accusaretur a Judæis solvit eum et jussit sacerdotes convenire et omne concilium et producens Paulum statuit inter illos



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras