Das Buch Ijob, 28
1. Wohl gibt es einen Fundort für das Silber, / eine Stätte für das Gold, wo man es läutert.
1. Habet argentum venarum suarum principia, et auro locus est in quo conflatur.
2. Eisen holt man aus der Erde, / Gestein wird zu Kupfer geschmolzen.
2. Ferrum de terra tollitur, et lapis solutus calore in æs vertitur.
3. Es setzt der Mensch dem Finstern eine Grenze; / er forscht hinein bis in das Letzte, ins düstere, dunkle Gestein.
3. Tempus posuit tenebris, et universorum finem ipse considerat: lapidem quoque caliginis et umbram mortis.
4. Stollen gräbt ein fremdes Volk; / vergessen, ohne Halt für den Fuß, / hängt es, schwebt es, den Menschen fern.
4. Dividit torrens a populo peregrinante eos quos oblitus est pes egentis hominis, et invios.
5. Die Erde, daraus das Brotkorn kommt, / wird in den Tiefen wie mit Feuer zerstört.
5. Terra de qua oriebatur panis, in loco suo igni subversa est.
6. Fundort des Saphirs ist ihr Gestein / und Goldstaub findet sich darin.
6. Locus sapphiri lapides ejus, et glebæ illius aurum.
7. Kein Raubvogel kennt den Weg dahin; / kein Falkenauge hat ihn erspäht.
7. Semitam ignoravit avis, nec intuitus est eam oculus vulturis.
8. Das stolze Wild betritt ihn nicht, / kein Löwe schreitet über ihn.
8. Non calcaverunt eam filii institorum, nec pertransivit per eam leæna.
9. An harte Kiesel legt er die Hand, / von Grund auf wühlt er Berge um.
9. Ad silicem extendit manum suam: subvertit a radicibus montes.
10. In Felsen haut er Stollen ein / und lauter Kostbarkeiten erblickt sein Auge.
10. In petris rivos excidit, et omne pretiosum vidit oculus ejus.
11. Sickerbäche dämmt er ein, / Verborgenes bringt er ans Licht.
11. Profunda quoque fluviorum scrutatus est, et abscondita in lucem produxit.
12. Die Weisheit aber, wo ist sie zu finden / und wo ist der Ort der Einsicht?
12. Sapientia vero ubi invenitur? et quis est locus intelligentiæ?
13. Kein Mensch kennt die Schicht, in der sie liegt; / sie findet sich nicht in der Lebenden Land.
13. Nescit homo pretium ejus, nec invenitur in terra suaviter viventium.
14. Die Urflut sagt: Bei mir ist sie nicht. / Der Ozean sagt: Bei mir weilt sie nicht.
14. Abyssus dicit: Non est in me, et mare loquitur: Non est mecum.
15. Man kann nicht Feingold für sie geben, / nicht Silber als Preis für sie wägen.
15. Non dabitur aurum obrizum pro ea, nec appendetur argentum in commutatione ejus.
16. Nicht wiegt sie Gold aus Ofir auf, / kein kostbarer Karneol, kein Saphir.
16. Non conferetur tinctis Indiæ coloribus, nec lapidi sardonycho pretiosissimo vel sapphiro.
17. Gold und Glas stehen ihr nicht gleich, / kein Tausch für sie ist Goldgerät,
17. Non adæquabitur ei aurum vel vitrum, nec commutabuntur pro ea vasa auri.
18. nicht zu reden von Korallen und Kristall; / weit über Perlen geht der Weisheit Besitz.
18. Excelsa et eminentia non memorabuntur comparatione ejus: trahitur autem sapientia de occultis.
19. Der Topas von Kusch kommt ihr nicht gleich / und reinstes Gold wiegt sie nicht auf.
19. Non adæquabitur ei topazius de Æthiopia, nec tincturæ mundissimæ componetur.
20. Die Weisheit aber, wo kommt sie her / und wo ist der Ort der Einsicht?
20. Unde ergo sapientia venit? et quis est locus intelligentiæ?
21. Verhüllt ist sie vor aller Lebenden Auge, / verborgen vor den Vögeln des Himmels.
21. Abscondita est ab oculis omnium viventium: volucres quoque cæli latet.
22. Abgrund und Tod sagen: / Unser Ohr vernahm von ihr nur ein Raunen.
22. Perditio et mors dixerunt: Auribus nostris audivimus famam ejus.
23. Gott ist es, der den Weg zu ihr weiß, / und nur er kennt ihren Ort.
23. Deus intelligit viam ejus, et ipse novit locum illius.
24. Denn er blickt bis hin zu den Enden der Erde; / was unter dem All des Himmels ist, sieht er.
24. Ipse enim fines mundi intuetur, et omnia quæ sub cælo sunt respicit.
25. Als er dem Wind sein Gewicht schuf / und die Wasser nach Maß bestimmte,
25. Qui fecit ventis pondus, et aquas appendit in mensura.
26. als er dem Regen das Gesetz schuf / und einen Weg dem Donnergewölk,
26. Quando ponebat pluviis legem, et viam procellis sonantibus:
27. damals hat er sie gesehen und gezählt, / sie festgestellt und erforscht.
27. tunc vidit illam et enarravit, et præparavit, et investigavit.
28. Doch zum Menschen sprach er: / Seht, die Furcht vor dem Herrn, das ist Weisheit, / das Meiden des Bösen ist Einsicht.
28. Et dixit homini: Ecce timor Domini, ipsa est sapientia ; et recedere a malo, intelligentia.