Mosaico decorativo

1. Hay otro mal que he visto bajo el sol y que aplasta al hombre.

1. Est et aliud malum, quod vidi sub sole, et quidem grave apud homines:

2. Alguien recibió de Dios fortuna, riqueza y honores: nada faltó de todo lo que pudo desear. Pero Dios no le concede disfrutar de ello, y es otro el que lo aprovecha. Esta es otra cosa muy mala y que no se puede justificar.

2. vir, cui dedit Deus divitias et substantiam et honorem, et nihil deest animae suae ex omnibus, quae desiderat; nec tribuit ei potestatem Deus, ut comedat ex eo, sed homo extraneus vorabit illud: hoc vanitas et miseria mala est.

3. Supongamos que un hombre tuviera un centenar de hijos y viviera largos años, pero durante todo ese tiempo no encontrara la felicidad y no tuviera después sepultura - en ese caso digo que un recién nacido fallecido es más feliz que él.

3. Si genuerit quispiam centum liberos et vixerit multos annos et plures dies aetatis habuerit, et anima illius non sit satiata bonis substantiae suae, immo et sepultura careat, de hoc ego pronuntio quod melior illo sit abortivus.

4. Ese niño vino para nada, sólo para regresar a la negrura, y hasta su mismo nombre permanecerá en la oscuridad.

4. Frustra enim venit et pergit ad tenebras, et in tenebris abscondetur nomen eius.

5. No vio ni conoció el sol, pero descansó; en cambio el otro, no.

5. Etsi non vidit solem neque cognovit, maior est requies isti quam illi.

6. Ese hombre pudo haber vivido dos mil años, pero ¿de qué le serviría si no conoció la felicidad? Bien se puede decir que todo va al mismo lugar.

6. Etiamsi duobus milibus annis vixerit et non fuerit perfruitus bonis, nonne ad unum locum properant omnes?

7. Todo el trabajo del hombre es por su boca, pero esto no basta para llenar su alma.

7. “Omnis labor hominis est ad os eius, sed anima eius non implebitur”.

8. ¿En qué aventaja el sabio al tonto? ¿En qué sale ganando el pobre cuando sabe comportarse en la vida?

8. Quid habet amplius sapiens prae stulto? Et quid pauper, qui sciat ambulare coram vivis?

9. Más vale creer en lo que se ve que dejarse llevar por sus deseos: pues allí también no se retiene nada y se corre tras el viento.

9. “Melior est oculorum visio quam vana persequi desideria”; sed et hoc vanitas est et afflictio spiritus.

10. Todo lo que existe ya ha recibido su nombre, y se sabe lo que es un hombre: no puede discutir con Alguien más poderoso que él.

10. Quidquid est, iam vocatum est nomen eius; et scitur quod homo sit et non possit contra fortiorem se in iudicio contendere.

11. ¿Muchas palabras? Habrá mucho de vacío: ¿qué se habrá ganado?

11. Ubi verba sunt plurima, multiplicant vanitatem; quid lucri habet homo?

12. ¿Quién sabe cómo debería vivir el hombre durante sus días contados y frágiles que pasan como sombra? ¿Quién le revelará al hombre lo que pasará bajo el sol después de él?

12. Quoniam quis scit quid homini bonum sit in vita, in paucis diebus vanitatis suae, quos peragit velut umbra? Aut quis ei poterit indicare quid post eum futurum sub sole sit?



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras