Judite, 10

1. Quando acabou de orar ao Senhor, levantou-se do lugar onde estava prostrada diante do Senhor.

1. Kad je prestala vapiti Bogu Izraelovu i kad je završila svoju molitvu,

2. Chamou a sua criada, desceu à sua casa, tirou o cilício e despiu suas vestes de viúva.

2. ustade gdje bijaše pala nièice, dozva svoju sluškinju i siðe u odaje u kojima je provodila subote i svetkovine svoje.

3. Lavou-se, ungiu-se de mirra preciosa, arranjou o cabelo e pôs um diadema. Vestiu-se como para uma festa, calçou as sandálias, pôs os braceletes, o colar, os brincos, os anéis e todos os seus enfeites.

3. Svuèe sa sebe kostrijet, skide udovièke haljine, opra vodom tijelo, namaza se mirisavom mašæu, poèešlja kosu i stavi prevjes na glavu, odjenu se u sveèane haljine u koje se odijevala dok je još živio muž njezin Manaše.

4. O Senhor aumentou-lhe a beleza, porque tudo aquilo procedia, não de uma paixão má, mas de sua virtude; por isso, o Senhor deu-lhe uma tal formosura, que apareceu aos olhos de todos com um encanto incomparável.

4. Obu sandale, metnu narukvice, ogrlice, prstenje, naušnice i sav nakit: uresi se što je mogla ljepše da bi oèarala oèi ljudi koji je budu gledali.

5. Fez que sua criada levasse um odre de vinho, uma garrafa de óleo, grãos torrados, figos secos, pão e queijo e partiu.

5. Sluškinji preda mijeh vina i vrè ulja, napuni dvojaèe jeèmenom kašom, pogaèama suhoga voæa i èistim hljebovima; sve to složi i stavi na nju.

6. Chegando à porta de Betúlia, encontraram Ozias e os anciãos da cidade, Cabris e Carmis.

6. Uputiše se njih dvije prema vratima grada Betulije i tu naðoše Oziju s gradskim starješinama Habrisom i Harmisom.

7. Vendo-a, ficaram cheios de admiração diante de sua beleza.

7. Kad ovi ugledaše Juditu preobražena lica i u onome ruhu, zadiviše se ljepoti njezinoj pa æe joj:

8. Sem lhe perguntar coisa alguma deixaram-na passar e disseram-lhe: “Que o Deus de nossos pais te dê a sua graça e fortifique a resolução de teu coração, para que sejas a glória de Jerusalém e o teu nome figure no número dos santos e dos justos”.

8. "Bog otaca naših udijelio ti milost i dao ti da uspješno izvedeš što si naumila na slavu sinova Izraelovih i uzvišenje Jeruzalema."

9. Todos que ali estavam disseram a uma só voz: “Assim seja! Assim seja!”.

9. Judita se pokloni Bogu, a njima reèe: "Zapovjedite da mi otvore gradska vrata. Iziæi æu i izvesti što ste kazali." Oni narediše straži da otvori vrata kako je zatražila.

10. E Judite passou a porta com sua criada, orando ao Senhor.

10. Otvoriše joj, pa Judita iziðe sa sluškinjom. Ljudi su je iz grada pratili pogledom dok se spuštala brdom i dok je poprijeko prelazila podoljem. Onda je više nisu vidjeli.

11. Ao raiar do dia, quando ela descia pela montanha, eis que veio ao seu encontro uma patrulha dos assírios e a deteve: “De onde vens? – perguntaram-lhe –, e para onde vais?’’.

11. Dok su išle ravno podoljem, sretoše je asirske predstraže.

12. Ela respondeu: “Sou uma israelita. Fugi do meio deles, porque estão para ser entregues a vós como presa.

12. Zaustaviše je i upitaše: "Kojemu narodu pripadaš? Odakle dolaziš i kamo ideš?" Ona odgovori: "Kæi sam Hebrejaca i bježim od njih, jer æe vam se uskoro predati da vam budu hrana.

13. Por isso, pensei comigo mesma: Irei apresentar-me ao príncipe Holofernes para revelar-lhe seus segredos e indicar-lhe um caminho por onde poderá tomar, sem perder um homem sequer do seu exército”.

13. Zaputila sam se Holofernu, vrhovnom zapovjedniku vaše vojske, da se s njim iskreno porazgovorim. Pokazat æu mu put kojim æe morati poæi da bi zagospodario svim brdovitim krajem a da ne izgubi ni jednog èovjeka, ni jedne žive duše."

14. Ouvindo essas palavras, os homens olhavam-na de frente com os olhos deslumbrados de admiração pela sua grande beleza.

14. Dok su ti ljudi slušali rijeèi njezine i promatrali je, bijahu zadivljeni njezinom ljepotom. Rekoše joj:

15. E disseram-lhe: “Salvaste a tua vida, porque resolveste descer para o nosso senhor. Podes estar certa de seres bem tratada quando lhe fores apresentada e tu lhe hás de ganhar o coração”.

15. "Spasila si svoj život požurivši se da siðeš k našem gospodaru. Sada idi njegovu šatoru: nas nekolicina pratit æemo te dok te ne predamo u ruke njegove.

16. Levaram-na à tenda de Holofernes, declarando quem era.

16. Kada se budeš našla pred njim, ne drhti u srcu svome nego mu reci ono što si kazala i on æe s tobom postupati dobro."

17. Mal havia ela entrado, Holofernes ficou cativo de seus olhos.

17. Izabraše izmeðu sebe stotinu ljudi. Oni su bili pratnja njoj i sluškinji njezinoj, pa ih dovedoše do Holofernova šatora.

18. Seus oficiais disseram-lhe: “Quem poderia desprezar os hebreus que têm tão belas mulheres? Não são elas uma razão suficiente de lhes fazermos guerra?”.

18. U taboru se sve uskomešalo: vijest o Juditinu dolasku poðe od usta do usta po svim šatorima. Doðoše ljudi i poredaše se do nje dok je ona stajala pred Holofernovim šatorom i dok mu se njezin dolazak najavljivao.

19. Judite viu Holofernes repousando em seu leito, sob um cortinado ornado de púrpura, ouro, esmeralda e pedras preciosas incrustradas

19. Divljahu se ljepoti njezinoj i sinovima Izraelovim zbog nje. I govorahu jedan drugome: "Tko može prezreti narod koji ima takve žene? Zacijelo ne bi valjalo ostaviti u životu i jednog èovjeka toga naroda. Kad bi ga ostavili na miru, bili bi kadri opèiniti sav svijet."

20. Ela levantou os olhos para o seu rosto e inclinou-se profundamente diante dele até o solo. Os servos de Holofernes levantaram-na por ordem do seu senhor.

20. Holofernove straže i dvorjanici njegovi iziðoše i uvedoše Juditu u šator.

21.

21. Holoferno je poèivao na ležaljci za zastorom od grimiza, zlata, smaragda i dragoga kamenja.

22.

22. Izvijestiše ga o dolasku njezinu i on iziðe na šatorski ulaz: pred njim su nosili srebrne svjetiljke uljanice.

23.

23. Kad se Judita naðe pred njim i njegovim dvorjanicima, svi se zadiviše ljupkosti lica njezina. Ona se pokloni padnuvši nièice. Sluge je Holofernove podigoše.