Salmos, 118
1. Gr. Psalm 118 (Heb. 119) αλληλουια αʹ αλφ μακάριοι οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ οἱ πορευόμενοι ἐν νόμῳ κυρίου
1. Alleluja. Aleph. Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini.
2. μακάριοι οἱ ἐξερευνῶντες τὰ μαρτύρια αὐτοῦ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ἐκζητήσουσιν αὐτόν
2. Beati qui scrutantur testimonia ejus ; in toto corde exquirunt eum.
3. οὐ γὰρ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ἐπορεύθησαν
3. Non enim qui operantur iniquitatem in viis ejus ambulaverunt.
4. σὺ ἐνετείλω τὰς ἐντολάς σου φυλάξασθαι σφόδρα
4. Tu mandasti mandata tua custodiri nimis.
5. ὄφελον κατευθυνθείησαν αἱ ὁδοί μου τοῦ φυλάξασθαι τὰ δικαιώματά σου
5. Utinam dirigantur viæ meæ ad custodiendas justificationes tuas.
6. τότε οὐ μὴ ἐπαισχυνθῶ ἐν τῷ με ἐπιβλέπειν ἐπὶ πάσας τὰς ἐντολάς σου
6. Tunc non confundar, cum perspexero in omnibus mandatis tuis.
7. ἐξομολογήσομαί σοι κύριε ἐν εὐθύτητι καρδίας ἐν τῷ μεμαθηκέναι με τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου
7. Confitebor tibi in directione cordis, in eo quod didici judicia justitiæ tuæ.
8. τὰ δικαιώματά σου φυλάξω μή με ἐγκαταλίπῃς ἕως σφόδρα
8. Justificationes tuas custodiam ; non me derelinquas usquequaque.
9. βʹ βηθ ἐν τίνι κατορθώσει ὁ νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐν τῷ φυλάσσεσθαι τοὺς λόγους σου
9. Beth. In quo corrigit adolescentior viam suam? in custodiendo sermones tuos.
10. ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξεζήτησά σε μὴ ἀπώσῃ με ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου
10. In toto corde meo exquisivi te ; ne repellas me a mandatis tuis.
11. ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἔκρυψα τὰ λόγιά σου ὅπως ἂν μὴ ἁμάρτω σοι
11. In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi.
12. εὐλογητὸς εἶ κύριε δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου
12. Benedictus es, Domine ; doce me justificationes tuas.
13. ἐν τοῖς χείλεσίν μου ἐξήγγειλα πάντα τὰ κρίματα τοῦ στόματός σου
13. In labiis meis pronuntiavi omnia judicia oris tui.
14. ἐν τῇ ὁδῷ τῶν μαρτυρίων σου ἐτέρφθην ὡς ἐπὶ παντὶ πλούτῳ
14. In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis.
15. ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου ἀδολεσχήσω καὶ κατανοήσω τὰς ὁδούς σου
15. In mandatis tuis exercebor, et considerabo vias tuas.
16. ἐν τοῖς δικαιώμασίν σου μελετήσω οὐκ ἐπιλήσομαι τῶν λόγων σου
16. In justificationibus tuis meditabor: non obliviscar sermones tuos.
17. γʹ γιμαλ ἀνταπόδος τῷ δούλῳ σου ζήσομαι καὶ φυλάξω τοὺς λόγους σου
17. Ghimel. Retribue servo tuo, vivifica me, et custodiam sermones tuos.
18. ἀποκάλυψον τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ κατανοήσω τὰ θαυμάσιά σου ἐκ τοῦ νόμου σου
18. Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua.
19. πάροικος ἐγώ εἰμι ἐν τῇ γῇ μὴ ἀποκρύψῃς ἀπ’ ἐμοῦ τὰς ἐντολάς σου
19. Incola ego sum in terra: non abscondas a me mandata tua.
20. ἐπεπόθησεν ἡ ψυχή μου τοῦ ἐπιθυμῆσαι τὰ κρίματά σου ἐν παντὶ καιρῷ
20. Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore.
21. ἐπετίμησας ὑπερηφάνοις ἐπικατάρατοι οἱ ἐκκλίνοντες ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου
21. Increpasti superbos ; maledicti qui declinant a mandatis tuis.
22. περίελε ἀπ’ ἐμοῦ ὄνειδος καὶ ἐξουδένωσιν ὅτι τὰ μαρτύριά σου ἐξεζήτησα
22. Aufer a me opprobrium et contemptum, quia testimonia tua exquisivi.
23. καὶ γὰρ ἐκάθισαν ἄρχοντες καὶ κατ’ ἐμοῦ κατελάλουν ὁ δὲ δοῦλός σου ἠδολέσχει ἐν τοῖς δικαιώμασίν σου
23. Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur ; servus autem tuus exercebatur in justificationibus tuis.
24. καὶ γὰρ τὰ μαρτύριά σου μελέτη μού ἐστιν καὶ αἱ συμβουλίαι μου τὰ δικαιώματά σου
24. Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuæ.
25. δʹ δελθ ἐκολλήθη τῷ ἐδάφει ἡ ψυχή μου ζῆσόν με κατὰ τὸν λόγον σου
25. Daleth. Adhæsit pavimento anima mea: vivifica me secundum verbum tuum.
26. τὰς ὁδούς μου ἐξήγγειλα καὶ ἐπήκουσάς μου δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου
26. Vias meas enuntiavi, et exaudisti me ; doce me justificationes tuas.
27. ὁδὸν δικαιωμάτων σου συνέτισόν με καὶ ἀδολεσχήσω ἐν τοῖς θαυμασίοις σου
27. Viam justificationum tuarum instrue me, et exercebor in mirabilibus tuis.
28. ἔσταξεν ἡ ψυχή μου ἀπὸ ἀκηδίας βεβαίωσόν με ἐν τοῖς λόγοις σου
28. Dormitavit anima mea præ tædio: confirma me in verbis tuis.
29. ὁδὸν ἀδικίας ἀπόστησον ἀπ’ ἐμοῦ καὶ τῷ νόμῳ σου ἐλέησόν με
29. Viam iniquitatis amove a me, et de lege tua miserere mei.
30. ὁδὸν ἀληθείας ᾑρετισάμην τὰ κρίματά σου οὐκ ἐπελαθόμην
30. Viam veritatis elegi ; judicia tua non sum oblitus.
31. ἐκολλήθην τοῖς μαρτυρίοις σου κύριε μή με καταισχύνῃς
31. Adhæsi testimoniis tuis, Domine ; noli me confundere.
32. ὁδὸν ἐντολῶν σου ἔδραμον ὅταν ἐπλάτυνας τὴν καρδίαν μου
32. Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum.
33. εʹ η νομοθέτησόν με κύριε τὴν ὁδὸν τῶν δικαιωμάτων σου καὶ ἐκζητήσω αὐτὴν διὰ παντός
33. He. Legem pone mihi, Domine, viam justificationum tuarum, et exquiram eam semper.
34. συνέτισόν με καὶ ἐξερευνήσω τὸν νόμον σου καὶ φυλάξω αὐτὸν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου
34. Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.
35. ὁδήγησόν με ἐν τρίβῳ τῶν ἐντολῶν σου ὅτι αὐτὴν ἠθέλησα
35. Deduc me in semitam mandatorum tuorum, quia ipsam volui.
36. κλῖνον τὴν καρδίαν μου εἰς τὰ μαρτύριά σου καὶ μὴ εἰς πλεονεξίαν
36. Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam.
37. ἀπόστρεψον τοὺς ὀφθαλμούς μου τοῦ μὴ ἰδεῖν ματαιότητα ἐν τῇ ὁδῷ σου ζῆσόν με
37. Averte oculos meos, ne videant vanitatem ; in via tua vivifica me.
38. στῆσον τῷ δούλῳ σου τὸ λόγιόν σου εἰς τὸν φόβον σου
38. Statue servo tuo eloquium tuum in timore tuo.
39. περίελε τὸν ὀνειδισμόν μου ὃν ὑπώπτευσα τὰ γὰρ κρίματά σου χρηστά
39. Amputa opprobrium meum quod suspicatus sum, quia judicia tua jucunda.
40. ἰδοὺ ἐπεθύμησα τὰς ἐντολάς σου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ζῆσόν με
40. Ecce concupivi mandata tua: in æquitate tua vivifica me.
41. ϝʹ ουαυ καὶ ἔλθοι ἐπ’ ἐμὲ τὸ ἔλεός σου κύριε τὸ σωτήριόν σου κατὰ τὸ λόγιόν σου
41. Vau. Et veniat super me misericordia tua, Domine ; salutare tuum secundum eloquium tuum.
42. καὶ ἀποκριθήσομαι τοῖς ὀνειδίζουσί με λόγον ὅτι ἤλπισα ἐπὶ τοὺς λόγους σου
42. Et respondebo exprobrantibus mihi verbum, quia speravi in sermonibus tuis.
43. καὶ μὴ περιέλῃς ἐκ τοῦ στόματός μου λόγον ἀληθείας ἕως σφόδρα ὅτι ἐπὶ τὰ κρίματά σου ἐπήλπισα
43. Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque, quia in judiciis tuis supersperavi.
44. καὶ φυλάξω τὸν νόμον σου διὰ παντός εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος
44. Et custodiam legem tuam semper, in sæculum et in sæculum sæculi.
45. καὶ ἐπορευόμην ἐν πλατυσμῷ ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα
45. Et ambulabam in latitudine, quia mandata tua exquisivi.
46. καὶ ἐλάλουν ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην
46. Et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar.
47. καὶ ἐμελέτων ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου αἷς ἠγάπησα σφόδρα
47. Et meditabar in mandatis tuis, quæ dilexi.
48. καὶ ἦρα τὰς χεῖράς μου πρὸς τὰς ἐντολάς σου ἃς ἠγάπησα καὶ ἠδολέσχουν ἐν τοῖς δικαιώμασίν σου
48. Et levavi manus meas ad mandata tua, quæ dilexi, et exercebar in justificationibus tuis.
49. ζʹ ζαι μνήσθητι τὸν λόγον σου τῷ δούλῳ σου ᾧ ἐπήλπισάς με
49. Zain. Memor esto verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti.
50. αὕτη με παρεκάλεσεν ἐν τῇ ταπεινώσει μου ὅτι τὸ λόγιόν σου ἔζησέν με
50. Hæc me consolata est in humilitate mea, quia eloquium tuum vivificavit me.
51. ὑπερήφανοι παρηνόμουν ἕως σφόδρα ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐξέκλινα
51. Superbi inique agebant usquequaque ; a lege autem tua non declinavi.
52. ἐμνήσθην τῶν κριμάτων σου ἀπ’ αἰῶνος κύριε καὶ παρεκλήθην
52. Memor fui judiciorum tuorum a sæculo, Domine, et consolatus sum.
53. ἀθυμία κατέσχεν με ἀπὸ ἁμαρτωλῶν τῶν ἐγκαταλιμπανόντων τὸν νόμον σου
53. Defectio tenuit me, pro peccatoribus derelinquentibus legem tuam.
54. ψαλτὰ ἦσάν μοι τὰ δικαιώματά σου ἐν τόπῳ παροικίας μου
54. Cantabiles mihi erant justificationes tuæ in loco peregrinationis meæ.
55. ἐμνήσθην ἐν νυκτὶ τοῦ ὀνόματός σου κύριε καὶ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου
55. Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam.
56. αὕτη ἐγενήθη μοι ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα
56. Hæc facta est mihi, quia justificationes tuas exquisivi.
57. ηʹ ηθ μερίς μου κύριε εἶπα φυλάξασθαι τὸν νόμον σου
57. Heth. Portio mea, Domine, dixi custodire legem tuam.
58. ἐδεήθην τοῦ προσώπου σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐλέησόν με κατὰ τὸ λόγιόν σου
58. Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo ; miserere mei secundum eloquium tuum.
59. διελογισάμην τὰς ὁδούς σου καὶ ἐπέστρεψα τοὺς πόδας μου εἰς τὰ μαρτύριά σου
59. Cogitavi vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua.
60. ἡτοιμάσθην καὶ οὐκ ἐταράχθην τοῦ φυλάξασθαι τὰς ἐντολάς σου
60. Paratus sum, et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua.
61. σχοινία ἁμαρτωλῶν περιεπλάκησάν μοι καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην
61. Funes peccatorum circumplexi sunt me, et legem tuam non sum oblitus.
62. μεσονύκτιον ἐξηγειρόμην τοῦ ἐξομολογεῖσθαί σοι ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου
62. Media nocte surgebam ad confitendum tibi, super judicia justificationis tuæ.
63. μέτοχος ἐγώ εἰμι πάντων τῶν φοβουμένων σε καὶ τῶν φυλασσόντων τὰς ἐντολάς σου
63. Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium mandata tua.
64. τοῦ ἐλέους σου κύριε πλήρης ἡ γῆ τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με
64. Misericordia tua, Domine, plena est terra ; justificationes tuas doce me.
65. θʹ τηθ χρηστότητα ἐποίησας μετὰ τοῦ δούλου σου κύριε κατὰ τὸν λόγον σου
65. Teth. Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum.
66. χρηστότητα καὶ παιδείαν καὶ γνῶσιν δίδαξόν με ὅτι ταῖς ἐντολαῖς σου ἐπίστευσα
66. Bonitatem, et disciplinam, et scientiam doce me, quia mandatis tuis credidi.
67. πρὸ τοῦ με ταπεινωθῆναι ἐγὼ ἐπλημμέλησα διὰ τοῦτο τὸ λόγιόν σου ἐφύλαξα
67. Priusquam humiliarer ego deliqui: propterea eloquium tuum custodivi.
68. χρηστὸς εἶ σύ κύριε καὶ ἐν τῇ χρηστότητί σου δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου
68. Bonus es tu, et in bonitate tua doce me justificationes tuas.
69. ἐπληθύνθη ἐπ’ ἐμὲ ἀδικία ὑπερηφάνων ἐγὼ δὲ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξερευνήσω τὰς ἐντολάς σου
69. Multiplicata est super me iniquitas superborum ; ego autem in toto corde meo scrutabor mandata tua.
70. ἐτυρώθη ὡς γάλα ἡ καρδία αὐτῶν ἐγὼ δὲ τὸν νόμον σου ἐμελέτησα
70. Coagulatum est sicut lac cor eorum ; ego vero legem tuam meditatus sum.
71. ἀγαθόν μοι ὅτι ἐταπείνωσάς με ὅπως ἂν μάθω τὰ δικαιώματά σου
71. Bonum mihi quia humiliasti me, ut discam justificationes tuas.
72. ἀγαθόν μοι ὁ νόμος τοῦ στόματός σου ὑπὲρ χιλιάδας χρυσίου καὶ ἀργυρίου
72. Bonum mihi lex oris tui, super millia auri et argenti.
73. ιʹ ιωθ αἱ χεῖρές σου ἐποίησάν με καὶ ἔπλασάν με συνέτισόν με καὶ μαθήσομαι τὰς ἐντολάς σου
73. Jod. Manus tuæ fecerunt me, et plasmaverunt me: da mihi intellectum, et discam mandata tua.
74. οἱ φοβούμενοί σε ὄψονταί με καὶ εὐφρανθήσονται ὅτι εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα
74. Qui timent te videbunt me et lætabuntur, quia in verba tua supersperavi.
75. ἔγνων κύριε ὅτι δικαιοσύνη τὰ κρίματά σου καὶ ἀληθείᾳ ἐταπείνωσάς με
75. Cognovi, Domine, quia æquitas judicia tua, et in veritate tua humiliasti me.
76. γενηθήτω δὴ τὸ ἔλεός σου τοῦ παρακαλέσαι με κατὰ τὸ λόγιόν σου τῷ δούλῳ σου
76. Fiat misericordia tua ut consoletur me, secundum eloquium tuum servo tuo.
77. ἐλθέτωσάν μοι οἱ οἰκτιρμοί σου καὶ ζήσομαι ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν
77. Veniant mihi miserationes tuæ, et vivam, quia lex tua meditatio mea est.
78. αἰσχυνθήτωσαν ὑπερήφανοι ὅτι ἀδίκως ἠνόμησαν εἰς ἐμέ ἐγὼ δὲ ἀδολεσχήσω ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου
78. Confundantur superbi, quia injuste iniquitatem fecerunt in me ; ego autem exercebor in mandatis tuis.
79. ἐπιστρεψάτωσάν μοι οἱ φοβούμενοί σε καὶ οἱ γινώσκοντες τὰ μαρτύριά σου
79. Convertantur mihi timentes te, et qui noverunt testimonia tua.
80. γενηθήτω ἡ καρδία μου ἄμωμος ἐν τοῖς δικαιώμασίν σου ὅπως ἂν μὴ αἰσχυνθῶ
80. Fiat cor meum immaculatum in justificationibus tuis, ut non confundar.
81. ιαʹ χαφ ἐκλείπει εἰς τὸ σωτήριόν σου ἡ ψυχή μου καὶ εἰς τὸν λόγον σου ἐπήλπισα
81. Caph. Defecit in salutare tuum anima mea, et in verbum tuum supersperavi.
82. ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου εἰς τὸ λόγιόν σου λέγοντες πότε παρακαλέσεις με
82. Defecerunt oculi mei in eloquium tuum, dicentes: Quando consolaberis me?
83. ὅτι ἐγενήθην ὡς ἀσκὸς ἐν πάχνῃ τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην
83. Quia factus sum sicut uter in pruina ; justificationes tuas non sum oblitus.
84. πόσαι εἰσὶν αἱ ἡμέραι τοῦ δούλου σου πότε ποιήσεις μοι ἐκ τῶν καταδιωκόντων με κρίσιν
84. Quot sunt dies servi tui? quando facies de persequentibus me judicium?
85. διηγήσαντό μοι παράνομοι ἀδολεσχίας ἀλλ’ οὐχ ὡς ὁ νόμος σου κύριε
85. Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua.
86. πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου ἀλήθεια ἀδίκως κατεδίωξάν με βοήθησόν μοι
86. Omnia mandata tua veritas: inique persecuti sunt me, adjuva me.
87. παρὰ βραχὺ συνετέλεσάν με ἐν τῇ γῇ ἐγὼ δὲ οὐκ ἐγκατέλιπον τὰς ἐντολάς σου
87. Paulominus consummaverunt me in terra ; ego autem non dereliqui mandata tua.
88. κατὰ τὸ ἔλεός σου ζῆσόν με καὶ φυλάξω τὰ μαρτύρια τοῦ στόματός σου
88. Secundum misericordiam tuam vivifica me, et custodiam testimonia oris tui.
89. ιβʹ λαβδ εἰς τὸν αἰῶνα κύριε ὁ λόγος σου διαμένει ἐν τῷ οὐρανῷ
89. Lamed. In æternum, Domine, verbum tuum permanet in cælo.
90. εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἡ ἀλήθειά σου ἐθεμελίωσας τὴν γῆν καὶ διαμένει
90. In generationem et generationem veritas tua ; fundasti terram, et permanet.
91. τῇ διατάξει σου διαμένει ἡ ἡμέρα ὅτι τὰ σύμπαντα δοῦλα σά
91. Ordinatione tua perseverat dies, quoniam omnia serviunt tibi.
92. εἰ μὴ ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν τότε ἂν ἀπωλόμην ἐν τῇ ταπεινώσει μου
92. Nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc forte periissem in humilitate mea.
93. εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ ἐπιλάθωμαι τῶν δικαιωμάτων σου ὅτι ἐν αὐτοῖς ἔζησάς με κύριε
93. In æternum non obliviscar justificationes tuas, quia in ipsis vivificasti me.
94. σός εἰμι ἐγώ σῶσόν με ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα
94. Tuus sum ego ; salvum me fac: quoniam justificationes tuas exquisivi.
95. ἐμὲ ὑπέμειναν ἁμαρτωλοὶ τοῦ ἀπολέσαι με τὰ μαρτύριά σου συνῆκα
95. Me exspectaverunt peccatores ut perderent me ; testimonia tua intellexi.
96. πάσης συντελείας εἶδον πέρας πλατεῖα ἡ ἐντολή σου σφόδρα
96. Omnis consummationis vidi finem, latum mandatum tuum nimis.
97. ιγʹ μημ ὡς ἠγάπησα τὸν νόμον σου κύριε ὅλην τὴν ἡμέραν μελέτη μού ἐστιν
97. Mem. Quomodo dilexi legem tuam, Domine ! tota die meditatio mea est.
98. ὑπὲρ τοὺς ἐχθρούς μου ἐσόφισάς με τὴν ἐντολήν σου ὅτι εἰς τὸν αἰῶνά μοί ἐστιν
98. Super inimicos meos prudentem me fecisti mandato tuo, quia in æternum mihi est.
99. ὑπὲρ πάντας τοὺς διδάσκοντάς με συνῆκα ὅτι τὰ μαρτύριά σου μελέτη μού ἐστιν
99. Super omnes docentes me intellexi, quia testimonia tua meditatio mea est.
100. ὑπὲρ πρεσβυτέρους συνῆκα ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα
100. Super senes intellexi, quia mandata tua quæsivi.
101. ἐκ πάσης ὁδοῦ πονηρᾶς ἐκώλυσα τοὺς πόδας μου ὅπως ἂν φυλάξω τοὺς λόγους σου
101. Ab omni via mala prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua.
102. ἀπὸ τῶν κριμάτων σου οὐκ ἐξέκλινα ὅτι σὺ ἐνομοθέτησάς μοι
102. A judiciis tuis non declinavi, quia tu legem posuisti mihi.
103. ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου ὑπὲρ μέλι καὶ κηρίον τῷ στόματί μου
103. Quam dulcia faucibus meis eloquia tua ! super mel ori meo.
104. ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου συνῆκα διὰ τοῦτο ἐμίσησα πᾶσαν ὁδὸν ἀδικίας ὅτι σὺ ἐνομοθέτησάς μοι
104. A mandatis tuis intellexi ; propterea odivi omnem viam iniquitatis.
105. ιδʹ νουν λύχνος τοῖς ποσίν μου ὁ λόγος σου καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου
105. Nun. Lucerna pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis.
106. ὀμώμοκα καὶ ἔστησα τοῦ φυλάξασθαι τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου
106. Juravi et statui custodire judicia justitiæ tuæ.
107. ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα κύριε ζῆσόν με κατὰ τὸν λόγον σου
107. Humiliatus sum usquequaque, Domine ; vivifica me secundum verbum tuum.
108. τὰ ἑκούσια τοῦ στόματός μου εὐδόκησον δή κύριε καὶ τὰ κρίματά σου δίδαξόν με
108. Voluntaria oris mei beneplacita fac, Domine, et judicia tua doce me.
109. ἡ ψυχή μου ἐν ταῖς χερσίν μου διὰ παντός καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην
109. Anima mea in manibus meis semper, et legem tuam non sum oblitus.
110. ἔθεντο ἁμαρτωλοὶ παγίδα μοι καὶ ἐκ τῶν ἐντολῶν σου οὐκ ἐπλανήθην
110. Posuerunt peccatores laqueum mihi, et de mandatis tuis non erravi.
111. ἐκληρονόμησα τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα ὅτι ἀγαλλίαμα τῆς καρδίας μού εἰσιν
111. Hæreditate acquisivi testimonia tua in æternum, quia exsultatio cordis mei sunt.
112. ἔκλινα τὴν καρδίαν μου τοῦ ποιῆσαι τὰ δικαιώματά σου εἰς τὸν αἰῶνα δι’ ἀντάμειψιν
112. Inclinavi cor meum ad faciendas justificationes tuas in æternum, propter retributionem.
113. ιεʹ σαμχ παρανόμους ἐμίσησα καὶ τὸν νόμον σου ἠγάπησα
113. Samech. Iniquos odio habui, et legem tuam dilexi.
114. βοηθός μου καὶ ἀντιλήμπτωρ μου εἶ σύ εἰς τὸν λόγον σου ἐπήλπισα
114. Adjutor et susceptor meus es tu, et in verbum tuum supersperavi.
115. ἐκκλίνατε ἀπ’ ἐμοῦ πονηρευόμενοι καὶ ἐξερευνήσω τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ μου
115. Declinate a me, maligni, et scrutabor mandata Dei mei.
116. ἀντιλαβοῦ μου κατὰ τὸ λόγιόν σου καὶ ζήσομαι καὶ μὴ καταισχύνῃς με ἀπὸ τῆς προσδοκίας μου
116. Suscipe me secundum eloquium tuum, et vivam, et non confundas me ab exspectatione mea.
117. βοήθησόν μοι καὶ σωθήσομαι καὶ μελετήσω ἐν τοῖς δικαιώμασίν σου διὰ παντός
117. Adjuva me, et salvus ero, et meditabor in justificationibus tuis semper.
118. ἐξουδένωσας πάντας τοὺς ἀποστατοῦντας ἀπὸ τῶν δικαιωμάτων σου ὅτι ἄδικον τὸ ἐνθύμημα αὐτῶν
118. Sprevisti omnes discedentes a judiciis tuis, quia injusta cogitatio eorum.
119. παραβαίνοντας ἐλογισάμην πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰ μαρτύριά σου διὰ παντός
119. Prævaricantes reputavi omnes peccatores terræ ; ideo dilexi testimonia tua.
120. καθήλωσον ἐκ τοῦ φόβου σου τὰς σάρκας μου ἀπὸ γὰρ τῶν κριμάτων σου ἐφοβήθην
120. Confige timore tuo carnes meas ; a judiciis enim tuis timui.
121. ιϝʹ αιν ἐποίησα κρίμα καὶ δικαιοσύνην μὴ παραδῷς με τοῖς ἀδικοῦσίν με
121. Ain. Feci judicium et justitiam: non tradas me calumniantibus me.
122. ἔκδεξαι τὸν δοῦλόν σου εἰς ἀγαθόν μὴ συκοφαντησάτωσάν με ὑπερήφανοι
122. Suscipe servum tuum in bonum: non calumnientur me superbi.
123. οἱ ὀφθαλμοί μου ἐξέλιπον εἰς τὸ σωτήριόν σου καὶ εἰς τὸ λόγιον τῆς δικαιοσύνης σου
123. Oculi mei defecerunt in salutare tuum, et in eloquium justitiæ tuæ.
124. ποίησον μετὰ τοῦ δούλου σου κατὰ τὸ ἔλεός σου καὶ τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με
124. Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam, et justificationes tuas doce me.
125. δοῦλός σού εἰμι ἐγώ συνέτισόν με καὶ γνώσομαι τὰ μαρτύριά σου
125. Servus tuus sum ego: da mihi intellectum, ut sciam testimonia tua.
126. καιρὸς τοῦ ποιῆσαι τῷ κυρίῳ διεσκέδασαν τὸν νόμον σου
126. Tempus faciendi, Domine: dissipaverunt legem tuam.
127. διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰς ἐντολάς σου ὑπὲρ χρυσίον καὶ τοπάζιον
127. Ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion.
128. διὰ τοῦτο πρὸς πάσας τὰς ἐντολάς σου κατωρθούμην πᾶσαν ὁδὸν ἄδικον ἐμίσησα
128. Propterea ad omnia mandata tua dirigebar ; omnem viam iniquam odio habui.
129. ιζʹ φη θαυμαστὰ τὰ μαρτύριά σου διὰ τοῦτο ἐξηρεύνησεν αὐτὰ ἡ ψυχή μου
129. Phe. Mirabilia testimonia tua: ideo scrutata est ea anima mea.
130. ἡ δήλωσις τῶν λόγων σου φωτιεῖ καὶ συνετιεῖ νηπίους
130. Declaratio sermonum tuorum illuminat, et intellectum dat parvulis.
131. τὸ στόμα μου ἤνοιξα καὶ εἵλκυσα πνεῦμα ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐπεπόθουν
131. Os meum aperui, et attraxi spiritum: quia mandata tua desiderabam.
132. ἐπίβλεψον ἐπ’ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με κατὰ τὸ κρίμα τῶν ἀγαπώντων τὸ ὄνομά σου
132. Aspice in me, et miserere mei, secundum judicium diligentium nomen tuum.
133. τὰ διαβήματά μου κατεύθυνον κατὰ τὸ λόγιόν σου καὶ μὴ κατακυριευσάτω μου πᾶσα ἀνομία
133. Gressus meos dirige secundum eloquium tuum, et non dominetur mei omnis injustitia.
134. λύτρωσαί με ἀπὸ συκοφαντίας ἀνθρώπων καὶ φυλάξω τὰς ἐντολάς σου
134. Redime me a calumniis hominum ut custodiam mandata tua.
135. τὸ πρόσωπόν σου ἐπίφανον ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου καὶ δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου
135. Faciem tuam illumina super servum tuum, et doce me justificationes tuas.
136. διεξόδους ὑδάτων κατέβησαν οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπεὶ οὐκ ἐφύλαξαν τὸν νόμον σου
136. Exitus aquarum deduxerunt oculi mei, quia non custodierunt legem tuam.
137. ιηʹ σαδη δίκαιος εἶ κύριε καὶ εὐθὴς ἡ κρίσις σου
137. Sade. Justus es, Domine, et rectum judicium tuum.
138. ἐνετείλω δικαιοσύνην τὰ μαρτύριά σου καὶ ἀλήθειαν σφόδρα
138. Mandasti justitiam testimonia tua, et veritatem tuam nimis.
139. ἐξέτηξέν με ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου ὅτι ἐπελάθοντο τῶν λόγων σου οἱ ἐχθροί μου
139. Tabescere me fecit zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei.
140. πεπυρωμένον τὸ λόγιόν σου σφόδρα καὶ ὁ δοῦλός σου ἠγάπησεν αὐτό
140. Ignitum eloquium tuum vehementer, et servus tuus dilexit illud.
141. νεώτερός εἰμι ἐγὼ καὶ ἐξουδενωμένος τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην
141. Adolescentulus sum ego et contemptus ; justificationes tuas non sum oblitus.
142. ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ὁ νόμος σου ἀλήθεια
142. Justitia tua, justitia in æternum, et lex tua veritas.
143. θλῖψις καὶ ἀνάγκη εὕροσάν με αἱ ἐντολαί σου μελέτη μου
143. Tribulatio et angustia invenerunt me ; mandata tua meditatio mea est.
144. δικαιοσύνη τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα συνέτισόν με καὶ ζήσομαι
144. Æquitas testimonia tua in æternum: intellectum da mihi, et vivam.
145. ιθʹ κωφ ἐκέκραξα ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐπάκουσόν μου κύριε τὰ δικαιώματά σου ἐκζητήσω
145. Coph. Clamavi in toto corde meo: exaudi me, Domine ; justificationes tuas requiram.
146. ἐκέκραξά σε σῶσόν με καὶ φυλάξω τὰ μαρτύριά σου
146. Clamavi ad te ; salvum me fac: ut custodiam mandata tua.
147. προέφθασα ἐν ἀωρίᾳ καὶ ἐκέκραξα εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα
147. Præveni in maturitate, et clamavi: quia in verba tua supersperavi.
148. προέφθασαν οἱ ὀφθαλμοί μου πρὸς ὄρθρον τοῦ μελετᾶν τὰ λόγιά σου
148. Prævenerunt oculi mei ad te diluculo, ut meditarer eloquia tua.
149. τῆς φωνῆς μου ἄκουσον κύριε κατὰ τὸ ἔλεός σου κατὰ τὸ κρίμα σου ζῆσόν με
149. Vocem meam audi secundum misericordiam tuam, Domine, et secundum judicium tuum vivifica me.
150. προσήγγισαν οἱ καταδιώκοντές με ἀνομίᾳ ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου ἐμακρύνθησαν
150. Appropinquaverunt persequentes me iniquitati: a lege autem tua longe facti sunt.
151. ἐγγὺς εἶ σύ κύριε καὶ πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου ἀλήθεια
151. Prope es tu, Domine, et omnes viæ tuæ veritas.
152. κατ’ ἀρχὰς ἔγνων ἐκ τῶν μαρτυρίων σου ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐθεμελίωσας αὐτά
152. Initio cognovi de testimoniis tuis, quia in æternum fundasti ea.
153. κʹ ρης ἰδὲ τὴν ταπείνωσίν μου καὶ ἐξελοῦ με ὅτι τὸν νόμον σου οὐκ ἐπελαθόμην
153. Res. Vide humilitatem meam, et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus.
154. κρῖνον τὴν κρίσιν μου καὶ λύτρωσαί με διὰ τὸν λόγον σου ζῆσόν με
154. Judica judicium meum, et redime me: propter eloquium tuum vivifica me.
155. μακρὰν ἀπὸ ἁμαρτωλῶν σωτηρία ὅτι τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐξεζήτησαν
155. Longe a peccatoribus salus, quia justificationes tuas non exquisierunt.
156. οἱ οἰκτιρμοί σου πολλοί κύριε κατὰ τὸ κρίμα σου ζῆσόν με
156. Misericordiæ tuæ multæ, Domine ; secundum judicium tuum vivifica me.
157. πολλοὶ οἱ ἐκδιώκοντές με καὶ ἐκθλίβοντές με ἐκ τῶν μαρτυρίων σου οὐκ ἐξέκλινα
157. Multi qui persequuntur me, et tribulant me ; a testimoniis tuis non declinavi.
158. εἶδον ἀσυνθετοῦντας καὶ ἐξετηκόμην ὅτι τὰ λόγιά σου οὐκ ἐφυλάξαντο
158. Vidi prævaricantes et tabescebam, quia eloquia tua non custodierunt.
159. ἰδὲ ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα κύριε ἐν τῷ ἐλέει σου ζῆσόν με
159. Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine: in misericordia tua vivifica me.
160. ἀρχὴ τῶν λόγων σου ἀλήθεια καὶ εἰς τὸν αἰῶνα πάντα τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου
160. Principium verborum tuorum veritas ; in æternum omnia judicia justitiæ tuæ.
161. καʹ σεν ἄρχοντες κατεδίωξάν με δωρεάν καὶ ἀπὸ τῶν λόγων σου ἐδειλίασεν ἡ καρδία μου
161. Sin. Principes persecuti sunt me gratis, et a verbis tuis formidavit cor meum.
162. ἀγαλλιάσομαι ἐγὼ ἐπὶ τὰ λόγιά σου ὡς ὁ εὑρίσκων σκῦλα πολλά
162. Lætabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa.
163. ἀδικίαν ἐμίσησα καὶ ἐβδελυξάμην τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα
163. Iniquitatem odio habui, et abominatus sum, legem autem tuam dilexi.
164. ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ᾔνεσά σοι ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου
164. Septies in die laudem dixi tibi, super judicia justitiæ tuæ.
165. εἰρήνη πολλὴ τοῖς ἀγαπῶσιν τὸν νόμον σου καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς σκάνδαλον
165. Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum.
166. προσεδόκων τὸ σωτήριόν σου κύριε καὶ τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα
166. Exspectabam salutare tuum, Domine, et mandata tua dilexi.
167. ἐφύλαξεν ἡ ψυχή μου τὰ μαρτύριά σου καὶ ἠγάπησεν αὐτὰ σφόδρα
167. Custodivit anima mea testimonia tua, et dilexit ea vehementer.
168. ἐφύλαξα τὰς ἐντολάς σου καὶ τὰ μαρτύριά σου ὅτι πᾶσαι αἱ ὁδοί μου ἐναντίον σου κύριε
168. Servavi mandata tua et testimonia tua, quia omnes viæ meæ in conspectu tuo.
169. κβʹ θαυ ἐγγισάτω ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου κύριε κατὰ τὸ λόγιόν σου συνέτισόν με
169. Tau. Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo, Domine ; juxta eloquium tuum da mihi intellectum.
170. εἰσέλθοι τὸ ἀξίωμά μου ἐνώπιόν σου κατὰ τὸ λόγιόν σου ῥῦσαί με
170. Intret postulatio mea in conspectu tuo ; secundum eloquium tuum eripe me.
171. ἐξερεύξαιντο τὰ χείλη μου ὕμνον ὅταν διδάξῃς με τὰ δικαιώματά σου
171. Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me justificationes tuas.
172. φθέγξαιτο ἡ γλῶσσά μου τὸ λόγιόν σου ὅτι πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου δικαιοσύνη
172. Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum, quia omnia mandata tua æquitas.
173. γενέσθω ἡ χείρ σου τοῦ σῶσαί με ὅτι τὰς ἐντολάς σου ᾑρετισάμην
173. Fiat manus tua ut salvet me, quoniam mandata tua elegi.
174. ἐπεπόθησα τὸ σωτήριόν σου κύριε καὶ ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν
174. Concupivi salutare tuum, Domine, et lex tua meditatio mea est.
175. ζήσεται ἡ ψυχή μου καὶ αἰνέσει σε καὶ τὰ κρίματά σου βοηθήσει μοι
175. Vivet anima mea, et laudabit te, et judicia tua adjuvabunt me.
176. ἐπλανήθην ὡς πρόβατον ἀπολωλός ζήτησον τὸν δοῦλόν σου ὅτι τὰς ἐντολάς σου οὐκ ἐπελαθόμην
176. Erravi sicut ovis quæ periit: quære servum tuum, quia mandata tua non sum oblitus.
