Liber Proverbiorum, 10
1. Parabolae Salomonis. Filius sapiens laetificat pa trem, filius vero stultus maestitia est matris suae.
1. υἱὸς σοφὸς εὐφραίνει πατέρα υἱὸς δὲ ἄφρων λύπη τῇ μητρί
2. Nil proderunt thesauri impietatis, iustitia vero liberabit a morte.
2. οὐκ ὠφελήσουσιν θησαυροὶ ἀνόμους δικαιοσύνη δὲ ῥύσεται ἐκ θανάτου
3. Non affliget Dominus fame animam iusti et cupiditatem impiorum subvertet.
3. οὐ λιμοκτονήσει κύριος ψυχὴν δικαίαν ζωὴν δὲ ἀσεβῶν ἀνατρέψει
4. Egestatem operata est manus remissa, manus autem fortium divitias parat.
4. πενία ἄνδρα ταπεινοῖ χεῖρες δὲ ἀνδρείων πλουτίζουσιν (4a) υἱὸς πεπαιδευμένος σοφὸς ἔσται τῷ δὲ ἄφρονι διακόνῳ χρήσεται
5. Qui congregat in messe, filius sapiens est; qui autem stertit aestate, filius confusionis.
5. διεσώθη ἀπὸ καύματος υἱὸς νοήμων ἀνεμόφθορος δὲ γίνεται ἐν ἀμήτῳ υἱὸς παράνομος
6. Benedictiones Domini super caput iusti, os autem impiorum operit violentiam.
6. εὐλογία κυρίου ἐπὶ κεφαλὴν δικαίου στόμα δὲ ἀσεβῶν καλύψει πένθος ἄωρον
7. Memoria iusti in benedictione erit, et nomen impiorum putrescet.
7. μνήμη δικαίων μετ’ ἐγκωμίων ὄνομα δὲ ἀσεβοῦς σβέννυται
8. Sapiens corde praecepta suscipit, et stultus labiis corruet.
8. σοφὸς καρδίᾳ δέξεται ἐντολάς ὁ δὲ ἄστεγος χείλεσιν σκολιάζων ὑποσκελισθήσεται
9. Qui ambulat simpliciter, ambulat confidenter; qui autem depravat vias suas, manifestus erit.
9. ὃς πορεύεται ἁπλῶς πορεύεται πεποιθώς ὁ δὲ διαστρέφων τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ γνωσθήσεται
10. Qui annuit oculo, dabit dolorem, et stultus labiis corruet.
10. ὁ ἐννεύων ὀφθαλμοῖς μετὰ δόλου συνάγει ἀνδράσι λύπας ὁ δὲ ἐλέγχων μετὰ παρρησίας εἰρηνοποιεῖ
11. Vena vitae os iusti, et os impiorum operit violentiam.
11. πηγὴ ζωῆς ἐν χειρὶ δικαίου στόμα δὲ ἀσεβοῦς καλύψει ἀπώλεια
12. Odium suscitat rixas, et universa delicta operit caritas.
12. μῖσος ἐγείρει νεῖκος πάντας δὲ τοὺς μὴ φιλονεικοῦντας καλύπτει φιλία
13. In labiis sapientis invenitur sapientia, et virga in dorso eius, qui indiget corde.
13. ὃς ἐκ χειλέων προφέρει σοφίαν ῥάβδῳ τύπτει ἄνδρα ἀκάρδιον
14. Sapientes recondunt scientiam, os autem stulti ruinae proximum est.
14. σοφοὶ κρύψουσιν αἴσθησιν στόμα δὲ προπετοῦς ἐγγίζει συντριβῇ
15. Substantia divitis urbs fortitudinis eius, ruina pauperum egestas eorum.
15. κτῆσις πλουσίων πόλις ὀχυρά συντριβὴ δὲ ἀσεβῶν πενία
16. Opus iusti ad vitam, fructus autem impii ad peccatum.
16. ἔργα δικαίων ζωὴν ποιεῖ καρποὶ δὲ ἀσεβῶν ἁμαρτίας
17. Graditur ad vitam, qui custodit disciplinam; qui autem increpationes relinquit, errat.
17. ὁδοὺς δικαίας ζωῆς φυλάσσει παιδεία παιδεία δὲ ἀνεξέλεγκτος πλανᾶται
18. Abscondunt odium labia mendacia; qui profert contumeliam, insipiens est.
18. καλύπτουσιν ἔχθραν χείλη δίκαια οἱ δὲ ἐκφέροντες λοιδορίας ἀφρονέστατοί εἰσιν
19. In multiloquio non deerit peccatum; qui autem moderatur labia sua, prudentissimus est.
19. ἐκ πολυλογίας οὐκ ἐκφεύξῃ ἁμαρτίαν φειδόμενος δὲ χειλέων νοήμων ἔσῃ
20. Argentum electum lingua iusti, cor autem impiorum pro nihilo.
20. ἄργυρος πεπυρωμένος γλῶσσα δικαίου καρδία δὲ ἀσεβοῦς ἐκλείψει
21. Labia iusti erudiunt plurimos; qui autem indocti sunt, in cordis egestate morientur.
21. χείλη δικαίων ἐπίσταται ὑψηλά οἱ δὲ ἄφρονες ἐν ἐνδείᾳ τελευτῶσιν
22. Benedictio Domini divites facit, nec addet ei labor quidquam.
22. εὐλογία κυρίου ἐπὶ κεφαλὴν δικαίου αὕτη πλουτίζει καὶ οὐ μὴ προστεθῇ αὐτῇ λύπη ἐν καρδίᾳ
23. Quasi per risum stultus operatur scelus, sapientia autem est viro prudentiae.
23. ἐν γέλωτι ἄφρων πράσσει κακά ἡ δὲ σοφία ἀνδρὶ τίκτει φρόνησιν
24. Quod timet impius, veniet super eum; desiderium suum iustis dabitur.
24. ἐν ἀπωλείᾳ ἀσεβὴς περιφέρεται ἐπιθυμία δὲ δικαίου δεκτή
25. Quasi tempestas transiens non erit impius, iustus autem quasi fundamentum sempiternum.
25. παραπορευομένης καταιγίδος ἀφανίζεται ἀσεβής δίκαιος δὲ ἐκκλίνας σῴζεται εἰς τὸν αἰῶνα
26. Sicut acetum dentibus et fumus oculis, sic piger his, qui miserunt eum.
26. ὥσπερ ὄμφαξ ὀδοῦσι βλαβερὸν καὶ καπνὸς ὄμμασιν οὕτως παρανομία τοῖς χρωμένοις αὐτήν
27. Timor Domini apponet dies, et anni impiorum breviabuntur.
27. φόβος κυρίου προστίθησιν ἡμέρας ἔτη δὲ ἀσεβῶν ὀλιγωθήσεται
28. Exspectatio iustorum laetitia, spes autem impiorum peribit.
28. ἐγχρονίζει δικαίοις εὐφροσύνη ἐλπὶς δὲ ἀσεβῶν ὄλλυται
29. Fortitudo simplici via Domini et ruina his, qui operantur malum.
29. ὀχύρωμα ὁσίου φόβος κυρίου συντριβὴ δὲ τοῖς ἐργαζομένοις κακά
30. Iustus in aeternum non commovebitur, impii autem non habitabunt super terram.
30. δίκαιος τὸν αἰῶνα οὐκ ἐνδώσει ἀσεβεῖς δὲ οὐκ οἰκήσουσιν γῆν
31. Os iusti germinabit sapientiam, lingua prava abscindetur.
31. στόμα δικαίου ἀποστάζει σοφίαν γλῶσσα δὲ ἀδίκου ἐξολεῖται
32. Labia iusti considerant placita, et os impiorum perversa.
32. χείλη ἀνδρῶν δικαίων ἀποστάζει χάριτας στόμα δὲ ἀσεβῶν ἀποστρέφεται
