Liber Iob, 16
1. Respondens autem Iob dixit:
1. ὑπολαβὼν δὲ Ιωβ λέγει
2. “Audivi frequenter talia! onsolatores molesti omnes vos estis.
2. ἀκήκοα τοιαῦτα πολλά παρακλήτορες κακῶν πάντες
3. Numquid habebunt finem verba ventosa, aut quid te exacerbat, ut respondeas?
3. τί γάρ μὴ τάξις ἐστὶν ῥήμασιν πνεύματος ἢ τί παρενοχλήσει σοι ὅτι ἀποκρίνῃ
4. Poteram et ego similia vestri loqui, si esset anima vestra pro anima mea! Concinnarem super vos sermones et moverem caput meum super vos.
4. κἀγὼ καθ’ ὑμᾶς λαλήσω εἰ ὑπέκειτό γε ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἀντὶ τῆς ἐμῆς εἶτ’ ἐναλοῦμαι ὑμῖν ῥήμασιν κινήσω δὲ καθ’ ὑμῶν κεφαλήν
5. Roborarem vos ore meo et motum labiorum meorum non cohiberem.
5. εἴη δὲ ἰσχὺς ἐν τῷ στόματί μου κίνησιν δὲ χειλέων οὐ φείσομαι
6. Si locutus fuero, non quiescet dolor meus et, si tacuero, non recedet a me;
6. ἐὰν γὰρ λαλήσω οὐκ ἀλγήσω τὸ τραῦμα ἐὰν δὲ καὶ σιωπήσω τί ἔλαττον τρωθήσομαι
7. nunc autem defatigavit me dolor meus, et tu vastasti omnem coetum meum.
7. νῦν δὲ κατάκοπόν με πεποίηκεν μωρόν σεσηπότα
8. Rugae meae testimonium dicunt contra me; et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam contradicens mihi,
8. καὶ ἐπελάβου μου εἰς μαρτύριον ἐγενήθη καὶ ἀνέστη ἐν ἐμοὶ τὸ ψεῦδός μου κατὰ πρόσωπόν μου ἀνταπεκρίθη
9. Ira eius discerpsit me et adversata est mihi, et infremuit contra me dentibus suis. Hostis meus acuit oculos suos in me.
9. ὀργῇ χρησάμενος κατέβαλέν με ἔβρυξεν ἐπ’ ἐμὲ τοὺς ὀδόντας βέλη πειρατῶν αὐτοῦ ἐπ’ ἐμοὶ ἔπεσεν
10. Aperuerunt super me ora sua et exprobrantes percusserunt maxillam meam, simul conferti contra me.
10. ἀκίσιν ὀφθαλμῶν ἐνήλατο ὀξεῖ ἔπαισέν με εἰς σιαγόνα ὁμοθυμαδὸν δὲ κατέδραμον ἐπ’ ἐμοί
11. Concludit me Deus apud iniquum et manibus impiorum me tradit.
11. παρέδωκεν γάρ με ὁ κύριος εἰς χεῖρας ἀδίκου ἐπὶ δὲ ἀσεβέσιν ἔρριψέν με
12. Ego, ille quondam tranquillus, repente contritus sum. Tenuit cervicem meam, confregit me et posuit me sibi quasi in signum.
12. εἰρηνεύοντα διεσκέδασέν με λαβών με τῆς κόμης διέτιλεν κατέστησέν με ὥσπερ σκοπόν
13. Circumdedit me lanceis suis, scidit lumbos meos, non pepercit et effudit in terra iecur meum.
13. ἐκύκλωσάν με λόγχαις βάλλοντες εἰς νεφρούς μου οὐ φειδόμενοι ἐξέχεαν εἰς τὴν γῆν τὴν χολήν μου
14. Dirupit me rumpens et diruens, irruit in me quasi gigas.
14. κατέβαλόν με πτῶμα ἐπὶ πτώματι ἔδραμον πρός με δυνάμενοι
15. Saccum consui super cutem meam et dimisi in terram cornu meum.
15. σάκκον ἔρραψα ἐπὶ βύρσης μου τὸ δὲ σθένος μου ἐν γῇ ἐσβέσθη
16. Facies mea rubuit a fletu, et palpebrae meae caligaverunt;
16. ἡ γαστήρ μου συγκέκαυται ἀπὸ κλαυθμοῦ ἐπὶ δὲ βλεφάροις μου σκιά
17. attamen absque iniquitate manus meae, cum haberem mundas preces.
17. ἄδικον δὲ οὐδὲν ἦν ἐν χερσίν μου εὐχὴ δέ μου καθαρά
18. Terra, ne operias sanguinem meum, neque inveniat in te locum latendi clamor meus.
18. γῆ μὴ ἐπικαλύψῃς ἐφ’ αἵματι τῆς σαρκός μου μηδὲ εἴη τόπος τῇ κραυγῇ μου
19. Ecce enim in caelo testis meus, et conscius meus in excelsis.
19. καὶ νῦν ἰδοὺ ἐν οὐρανοῖς ὁ μάρτυς μου ὁ δὲ συνίστωρ μου ἐν ὑψίστοις
20. Interpretes mei sunt cogitationes meae: ad Deum stillat oculus meus.
20. ἀφίκοιτό μου ἡ δέησις πρὸς κύριον ἔναντι δὲ αὐτοῦ στάζοι μου ὁ ὀφθαλμός
21. Atque utinam sic iudicaretur vir cum Deo, sicut iudicatur filius hominis cum collega suo.
21. εἴη δὲ ἔλεγχος ἀνδρὶ ἔναντι κυρίου καὶ υἱὸς ἀνθρώπου τῷ πλησίον αὐτοῦ
22. Ecce enim breves anni transeunt, et semitam, per quam non revertar, ambulo.
22. ἔτη δὲ ἀριθμητὰ ἥκασιν ὁδῷ δέ ᾗ οὐκ ἐπαναστραφήσομαι πορεύσομαι
