Génesis, 2

1. Concluyéronse, pues, los cielos y la tierra y todo su aparato,

1. Tako bude dovršeno nebo i zemlja sa svom svojom vojskom.

2. y dio por concluida Dios en el séptimo día la labor que había hecho, y cesó en el día séptimo de toda la labor que hiciera.

2. I sedmoga dana Bog dovrši svoje djelo koje uèini. I poèinu u sedmi dan od svega djela koje uèini.

3. Y bendijo Dios el día séptimo y lo santificó; porque en él cesó Dios de toda la obra creadora que Dios había hecho.

3. I blagoslovi Bog sedmi dan i posveti, jer u taj dan poèinu od svega djela svoga koje uèini.

4. Esos fueron los orígenes de los cielos y la tierra, cuando fueron creados. El día en que hizo Yahveh Dios la tierra y los cielos,

4. To je postanak neba i zemlje, tako su stvarani. Kad je Jahve, Bog, sazdao nebo i zemlju,

5. no había aún en la tierra arbusto alguno del campo, y ninguna hierba del campo había germinado todavía, pues Yahveh Dios no había hecho llover sobre la tierra, ni había hombre que labrara el suelo.

5. još nije bilo nikakva poljskoga grmlja po zemlji, još ne bijaše niklo nikakvo poljsko bilje, jer Jahve, Bog, još ne pusti dažda na zemlju i nije bilo èovjeka da zemlju obraðuje.

6. Pero un manantial brotaba de la tierra, y regaba toda la superficie del suelo.

6. Ipak, voda je izvirala iz zemlje i natapala svu površinu zemaljsku.

7. Entonces Yahveh Dios formó al hombre con polvo del suelo, e insufló en sus narices aliento de vida, y resultó el hombre un ser viviente.

7. Jahve, Bog, napravi èovjeka od praha zemaljskog i u nosnice mu udahne dah života. Tako postane èovjek živa duša.

8. Luego plantó Yahveh Dios un jardín en Edén, al oriente, donde colocó al hombre que había formado.

8. I Jahve, Bog, zasadi vrt na istoku, u Edenu, i u nj smjesti èovjeka koga je napravio.

9. Yahveh Dios hizo brotar del suelo toda clase de árboles deleitosos a la vista y buenos para comer, y en medio del jardín, el árbol de la vida y el árbol de la ciencia del bien y del mal.

9. Tada Jahve, Bog, uèini te iz zemlje nikoše svakovrsna stabla - pogledu zamamljiva a dobra za hranu - i stablo života, nasred vrta, i stablo spoznaje dobra i zla.

10. De Edén salía un río que regaba el jardín, y desde allí se repartía en cuatro brazos.

10. Rijeka je izvirala iz Edena da bi natapala vrt; odatle se granala u èetiri kraka.

11. El uno se llama Pisón: es el que rodea todo el país de Javilá, donde hay oro.

11. Prvom je ime Pišon, a optjeèe svom zemljom havilskom, u kojoj ima zlata.

12. El oro de aquel país es fino. Allí se encuentra el bedelio y el ónice.

12. Zlato je te zemlje dobro, a ima ondje i bdelija i oniksa.

13. El segundo río se llama Guijón: es el que rodea el país de Kus.

13. Drugoj je rijeci ime Gihon, a optjeèe svu zemlju Kuš.

14. El tercer río se llama Tigris: es el que corre al oriente de Asur. Y el cuarto río es el Eufrates.

14. Treæa je rijeka Tigris, a teèe na istok od Ašura; èetvrta je Eufrat.

15. Tomó, pues, Yahveh Dios al hombre y le dejó en al jardín de Edén, para que lo labrase y cuidase.

15. Jahve, Bog, uzme èovjeka i postavi ga u edenski vrt da ga obraðuje i èuva.

16. Y Dios impuso al hombre este mandamiento: «De cualquier árbol del jardín puedes comer,

16. Jahve, Bog, zapovjedi èovjeku: "Sa svakoga stabla u vrtu slobodno jedi,

17. mas del árbol de la ciencia del bien y del mal no comerás, porque el día que comieres de él, morirás sin remedio.»

17. ali sa stabla spoznaje dobra i zla da nisi jeo! U onaj dan u koji s njega okusiš, zacijelo æeš umrijeti!"

18. Dijo luego Yahveh Dios: «No es bueno que el hombre esté solo. Voy a hacerle una ayuda adecuada.»

18. I reèe Jahve, Bog: "Nije dobro da èovjek bude sam: naèinit æu mu pomoæ kao što je on."

19. Y Yahveh Dios formó del suelo todos los animales del campo y todas las aves del cielo y los llevó ante el hombre para ver cómo los llamaba, y para que cada ser viviente tuviese el nombre que el hombre le diera.

19. Tada Jahve, Bog, naèini od zemlje sve životinje u polju i sve ptice u zraku i predvede ih èovjeku da vidi kako æe koju nazvati, pa kako koje stvorenje èovjek prozove, da mu tako bude ime.

20. El hombre puso nombres a todos los ganados, a las aves del cielo y a todos los animales del campo, mas para el hombre no encontró una ayuda adecuada.

20. Èovjek nadjene imena svoj stoci, svim pticama u zraku i životinjama u polju. No èovjeku se ne naðe pomoæ kao što je on.

21. Entonces Yahveh Dios hizo caer un profundo sueño sobre el hombre, el cual se durmió. Y le quitó una de las costillas, rellenando el vacío con carne.

21. Tada Jahve, Bog, pusti tvrd san na èovjeka te on zaspa, pa mu izvadi jedno rebro, a mjesto zatvori mesom.

22. De la costilla que Yahveh Dios había tomado del hombre formó una mujer y la llevó ante el hombre.

22. Od rebra što ga je uzeo èovjeku napravi Jahve, Bog, ženu pa je dovede èovjeku.

23. Entonces éste exclamó: «Esta vez sí que es hueso de mis huesos y carne de mi carne. Esta será llamada mujer, porque del varón ha sido tomada.»

23. Nato èovjek reèe: "Gle, evo kosti od mojih kostiju, mesa od mesa mojega! Ženom neka se zove, od èovjeka kad je uzeta!"

24. Por eso deja el hombre a su padre y a su madre y se une a su mujer, y se hacen una sola carne.

24. Stoga æe èovjek ostaviti oca i majku da prione uza svoju ženu i bit æe njih dvoje jedno tijelo.

25. Estaban ambos desnudos, el hombre y su mujer, pero no se avergonzaban uno del otro.

25. A bijahu oboje goli - èovjek i njegova žena - ali ne osjeæahu stida.