Mosaico decorativo

1. Que (justificação) diremos, pois, ter obtido Abraão, nosso pai segundo a carne?

1. τί οὗν ἐροῦμεν εὑρηκέναι ἀβραὰμ τὸν προπάτορα ἡμῶν κατὰ σάρκα;

2. Certamente, se Abraão foi justificado pelas obras (naturais), tem de que se gloriar, mas não junto de Deus.

2. εἰ γὰρ ἀβραὰμ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη, ἔχει καύχημα· ἀλλ᾽ οὐ πρὸς θεόν.

3. Pois, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e lhe foi tido em conta para a justiça (Gn. 5, 6).

3. τί γὰρ ἡ γραφὴ λέγει; ἐπίστευσεν δὲ ἀβραὰμ τῶ θεῶ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῶ εἰς δικαιοσύνην.

4. Ora ao que trabalha, não se lhe conta o salário como uma graça, mas como uma dívida.

4. τῶ δὲ ἐργαζομένῳ ὁ μισθὸς οὐ λογίζεται κατὰ χάριν ἀλλὰ κατὰ ὀφείλημα·

5. Porém ao que não opera, mas crê naquele que justifica o impio, a sua fé (lhe) é imputada como justiça.

5. τῶ δὲ μὴ ἐργαζομένῳ, πιστεύοντι δὲ ἐπὶ τὸν δικαιοῦντα τὸν ἀσεβῆ, λογίζεται ἡ πίστις αὐτοῦ εἰς δικαιοσύνην,

6. Como também David proclama bem-aventurado o homem, a quem Deus atribui justiça independentemente das obras.

6. καθάπερ καὶ δαυὶδ λέγει τὸν μακαρισμὸν τοῦ ἀνθρώπου ᾧ ὁ θεὸς λογίζεται δικαιοσύνην χωρὶς ἔργων,

7. Bem-aventurados aqueles, cujas iniquidades foram perdoadas, e cujos pecados foram cobertos.

7. μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι·

8. Bem-aventurado o homem, a quem o Senhor não imputou pecado (Ps. 31, 1-2).

8. μακάριος ἀνὴρ οὖ οὐ μὴ λογίσηται κύριος ἁμαρτίαν.

9. Ora esta bem-aventurança é somente para os circuncidados, ou também para os incircuncidados? Porquanto, dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.

9. ὁ μακαρισμὸς οὗν οὖτος ἐπὶ τὴν περιτομὴν ἢ καὶ ἐπὶ τὴν ἀκροβυστίαν; λέγομεν γάρ, ἐλογίσθη τῶ ἀβραὰμ ἡ πίστις εἰς δικαιοσύνην.

10. Como lhe foi ela, pois, imputada? Depois da circuncisão, ou antes da circuncisão? Não foi depois da circuncisão, mas antes dela.

10. πῶς οὗν ἐλογίσθη; ἐν περιτομῇ ὄντι ἢ ἐν ἀκροβυστίᾳ; οὐκ ἐν περιτομῇ ἀλλ᾽ ἐν ἀκροβυστίᾳ·

11. E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça, recebida pela fé antes da circuncisão, a fim de que fosse pai de todos os crentes incircuncisos, para que também a eles lhes seja imputada a justiça (sem ser precisa a circuncisão),

11. καὶ σημεῖον ἔλαβεν περιτομῆς, σφραγῖδα τῆς δικαιοσύνης τῆς πίστεως τῆς ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πατέρα πάντων τῶν πιστευόντων δι᾽ ἀκροβυστίας, εἰς τὸ λογισθῆναι [καὶ] αὐτοῖς [τὴν] δικαιοσύνην,

12. e seja pai dos circuncisos, daqueles que não têm sòmente a circuncisão, mas, além disso, seguem as pisadas da fé que teve nosso pai Abraão antes de ser circuncidado.

12. καὶ πατέρα περιτομῆς τοῖς οὐκ ἐκ περιτομῆς μόνον ἀλλὰ καὶ τοῖς στοιχοῦσιν τοῖς ἴχνεσιν τῆς ἐν ἀκροβυστίᾳ πίστεως τοῦ πατρὸς ἡμῶν ἀβραάμ.

13. E assim a promessa a Abraão e à sua posteridade, de que seria herdeiro do mundo, não foi em virtude da lei, mas em virtude da justiça da fé. (ver nota)

13. οὐ γὰρ διὰ νόμου ἡ ἐπαγγελία τῶ ἀβραὰμ ἢ τῶ σπέρματι αὐτοῦ, τὸ κληρονόμον αὐτὸν εἶναι κόσμου, ἀλλὰ διὰ δικαιοσύνης πίστεως·

14. Com efeito, se os (que vêm) da lei é que são os (únicos) herdeiros, é inutil a fé, e sem efeito a promessa.

14. εἰ γὰρ οἱ ἐκ νόμου κληρονόμοι, κεκένωται ἡ πίστις καὶ κατήργηται ἡ ἐπαγγελία·

15. Porque a lei produz a ira. Onde, pois, não há lei, não há trangressão.

15. ὁ γὰρ νόμος ὀργὴν κατεργάζεται· οὖ δὲ οὐκ ἔστιν νόμος, οὐδὲ παράβασις.

16. Por isso da fé é (que vem) a herança, a fim de que (esta) seja gratuita e certa para toda a posteridade, não sòmente para o que é da lei, mas também para o que é da fé de Abraão, que é pai de todos nós, (ver nota)

16. διὰ τοῦτο ἐκ πίστεως, ἵνα κατὰ χάριν, εἰς τὸ εἶναι βεβαίαν τὴν ἐπαγγελίαν παντὶ τῶ σπέρματι, οὐ τῶ ἐκ τοῦ νόμου μόνον ἀλλὰ καὶ τῶ ἐκ πίστεως ἀβραάμ ὅς ἐστιν πατὴρ πάντων ἡμῶν,

17. segundo está escrito: Eu te constitui pai de muitas gentes (Gn. 17, 6). Ele é pai, diante de Deus, em quem acreditou, o qual dá vida aos mortos e chama à existência o que não existe. (ver nota)

17. καθὼς γέγραπται ὅτι πατέρα πολλῶν ἐθνῶν τέθεικά σε κατέναντι οὖ ἐπίστευσεν θεοῦ τοῦ ζῳοποιοῦντος τοὺς νεκροὺς καὶ καλοῦντος τὰ μὴ ὄντα ὡς ὄντα·

18. Esperando contra toda a esperança, teve fé e tornou-se, por isso, pai de muitas gentes, segundo o que lhe foi dito: Assim será a tua descendência (Gn. 15, 5).

18. ὃς παρ᾽ ἐλπίδα ἐπ᾽ ἐλπίδι ἐπίστευσεν εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸν πατέρα πολλῶν ἐθνῶν κατὰ τὸ εἰρημένον, οὕτως ἔσται τὸ σπέρμα σου·

19. E, sem vacilar na fé, não considerou nem o seu corpo amortecido, sendo já de quase cem anos, nem o seio de Sara, já sem vida (para conceber).

19. καὶ μὴ ἀσθενήσας τῇ πίστει κατενόησεν τὸ ἑαυτοῦ σῶμα [ἤδη] νενεκρωμένον, ἑκατονταετής που ὑπάρχων, καὶ τὴν νέκρωσιν τῆς μήτρας σάρρας,

20. Não hesitou nem teve falta de fé, perante a promessa de Deus, mas flrmou-se na fé, dando glória a Deus, (ver nota)

20. εἰς δὲ τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ θεοῦ οὐ διεκρίθη τῇ ἀπιστίᾳ ἀλλ᾽ ἐνεδυναμώθη τῇ πίστει, δοὺς δόξαν τῶ θεῶ

21. plenamente convencido de que é poderoso para cumprir tudo o que prometeu.

21. καὶ πληροφορηθεὶς ὅτι ὃ ἐπήγγελται δυνατός ἐστιν καὶ ποιῆσαι.

22. Por isso, (isto) lhe foi imputado como justiça.

22. διὸ [καὶ] ἐλογίσθη αὐτῶ εἰς δικαιοσύνην.

23. Ora não está escrito sòmente por causa dele que lhe foi imputado (como justiça)

23. οὐκ ἐγράφη δὲ δι᾽ αὐτὸν μόνον ὅτι ἐλογίσθη αὐτῶ,

24. mas tamhém por nós, a quem será imputado, a nós que cremos naquele que ressuscitou doe mortos, Jesus Cristo Nosso Senhor,

24. ἀλλὰ καὶ δι᾽ ἡμᾶς οἷς μέλλει λογίζεσθαι, τοῖς πιστεύουσιν ἐπὶ τὸν ἐγείραντα ἰησοῦν τὸν κύριον ἡμῶν ἐκ νεκρῶν,

25. o qual foi entregue pelos nossos pecados e ressuscitou para nossa justificação.

25. ὃς παρεδόθη διὰ τὰ παραπτώματα ἡμῶν καὶ ἠγέρθη διὰ τὴν δικαίωσιν ἡμῶν.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.