Mosaico decorativo

1. Tocai a trombeta em Sião, soltai gritos sobre o meu santo monte! Estremeçam todos os habitantes da terra, porque se aproxima o dia do Senhor, está perto,

1. σαλπίσατε σάλπιγγι ἐν Σιων κηρύξατε ἐν ὄρει ἁγίῳ μου καὶ συγχυθήτωσαν πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν διότι πάρεστιν ἡμέρα κυρίου ὅτι ἐγγύς

2. Dia de trevas e de escuridão, dia de nublados e de sombras! Como a luz da aurora se espalha sobre os montes, assim um povo numeroso e possante (se difundirá por toda a vossa terra de Israel), semelhante ao qual não houve desde o princípio, nem depois haverá outro no decorrer dos séculos.

2. ἡμέρα σκότους καὶ γνόφου ἡμέρα νεφέλης καὶ ὁμίχλης ὡς ὄρθρος χυθήσεται ἐπὶ τὰ ὄρη λαὸς πολὺς καὶ ἰσχυρός ὅμοιος αὐτῷ οὐ γέγονεν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ μετ’ αὐτὸν οὐ προστεθήσεται ἕως ἐτῶν εἰς γενεὰς γενεῶν

3. Diante dele (virá) um fogo devorador, e atrás uma chama abrasadora; a terra que, antes dele (chegar), era um jardim de Eden, depois dele ficará sendo a desolação dum deserto, sem haver nada que Ihe escape.

3. τὰ ἔμπροσθεν αὐτοῦ πῦρ ἀναλίσκον καὶ τὰ ὀπίσω αὐτοῦ ἀναπτομένη φλόξ ὡς παράδεισος τρυφῆς ἡ γῆ πρὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ τὰ ὄπισθεν αὐτοῦ πεδίον ἀφανισμοῦ καὶ ἀνασῳζόμενος οὐκ ἔσται αὐτῷ

4. O seu aspecto é como o aspecto de cavalos; avançam como corcéis.

4. ὡς ὅρασις ἵππων ἡ ὄψις αὐτῶν καὶ ὡς ἱππεῖς οὕτως καταδιώξονται

5. (O seu ruído é) como o estrondo de carros a saltar sobre os cumes dos montes, como o crepitar da chama que queima a palha seca; dir-se-ia uma multidão de gente armada para o combate.

5. ὡς φωνὴ ἁρμάτων ἐπὶ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων ἐξαλοῦνται καὶ ὡς φωνὴ φλογὸς πυρὸς κατεσθιούσης καλάμην καὶ ὡς λαὸς πολὺς καὶ ἰσχυρὸς παρατασσόμενος εἰς πόλεμον

6. A sua vista ficam atormentados os povos; todos os rostos empalidecem,

6. ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ συντριβήσονται λαοί πᾶν πρόσωπον ὡς πρόσκαυμα χύτρας

7. Correm como valentes, escalam as muralhas como homens de guerra; cada um segue a sua via, sem confusão de caminhos.

7. ὡς μαχηταὶ δραμοῦνται καὶ ὡς ἄνδρες πολεμισταὶ ἀναβήσονται ἐπὶ τὰ τείχη καὶ ἕκαστος ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ πορεύσεται καὶ οὐ μὴ ἐκκλίνωσιν τὰς τρίβους αὐτῶν

8. Não se embaraçam uns aos outros, cada um marcha no seu lugar; ainda mesmo quando atingidos por golpes, não cessam de avançar.

8. καὶ ἕκαστος ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ οὐκ ἀφέξεται καταβαρυνόμενοι ἐν τοῖς ὅπλοις αὐτῶν πορεύσονται καὶ ἐν τοῖς βέλεσιν αὐτῶν πεσοῦνται καὶ οὐ μὴ συντελεσθῶσιν

9. Entram nas cidades, correm por cima dos muros, sobem às casas, entram pelas janelas como um ladrão.

9. τῆς πόλεως ἐπιλήμψονται καὶ ἐπὶ τῶν τειχέων δραμοῦνται καὶ ἐπὶ τὰς οἰκίας ἀναβήσονται καὶ διὰ θυρίδων εἰσελεύσονται ὡς κλέπται

10. A terra treme diante deles, os céus se abalam, o sol e a lua se escurecem, as estrelas retiram o seu resplendor.

10. πρὸ προσώπου αὐτῶν συγχυθήσεται ἡ γῆ καὶ σεισθήσεται ὁ οὐρανός ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη συσκοτάσουσιν καὶ τὰ ἄστρα δύσουσιν τὸ φέγγος αὐτῶν

11. Porque o Senhor faz ouvir a sua voz ante a face do seu exército; são inúmeros e fortes os seus batalhões, poderoso o executor da sua palavra. O dia do Senhor é grande e sobremaneira terrível. Quem o poderá suportar?

11. καὶ κύριος δώσει φωνὴν αὐτοῦ πρὸ προσώπου δυνάμεως αὐτοῦ ὅτι πολλή ἐστιν σφόδρα ἡ παρεμβολὴ αὐτοῦ ὅτι ἰσχυρὰ ἔργα λόγων αὐτοῦ διότι μεγάλη ἡ ἡμέρα τοῦ κυρίου μεγάλη καὶ ἐπιφανὴς σφόδρα καὶ τίς ἔσται ἱκανὸς αὐτῇ

12. Mas agora ainda, diz o Senhor, convertei-vos a mim de todo o vosso coração, com jejuns, com lágrimas e com gemidos.

12. καὶ νῦν λέγει κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ἐπιστράφητε πρός με ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν καὶ ἐν νηστείᾳ καὶ ἐν κλαυθμῷ καὶ ἐν κοπετῷ

13. Rasgai os vossos corações, e não as vossas vestes, e (contritos no vosso inferior) convertei-vos ao Senhor vosso Deus, porque ele é benigno e compassivo, paciente e de muita misericórdia. Inclinado a arrepender-se do castigo que inflige.

13. καὶ διαρρήξατε τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ μὴ τὰ ἱμάτια ὑμῶν καὶ ἐπιστράφητε πρὸς κύριον τὸν θεὸν ὑμῶν ὅτι ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων ἐστίν μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ μετανοῶν ἐπὶ ταῖς κακίαις

14. Quem sabe se ele quererá voltar atrás, mudando de conselho, e deixar após si alguma bênção, (alguma, coisa de que possais fazer) oferenda e libação ao Senhor vosso Deus?

14. τίς οἶδεν εἰ ἐπιστρέψει καὶ μετανοήσει καὶ ὑπολείψεται ὀπίσω αὐτοῦ εὐλογίαν θυσίαν καὶ σπονδὴν κυρίῳ τῷ θεῷ ἡμῶν

15. Tocai a trombeta em Sião, ordenai um jejum sagrado, convocai uma assembleia,

15. σαλπίσατε σάλπιγγι ἐν Σιων ἁγιάσατε νηστείαν κηρύξατε θεραπείαν

16. fazei vir o povo, determinai uma santa reunião, juntai os velhos, congregai os pequeninos e os meninos de peito; saia o esposo da sua câmara, e a esposa do seu leito.

16. συναγάγετε λαόν ἁγιάσατε ἐκκλησίαν ἐκλέξασθε πρεσβυτέρους συναγάγετε νήπια θηλάζοντα μαστούς ἐξελθάτω νυμφίος ἐκ τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ καὶ νύμφη ἐκ τοῦ παστοῦ αὐτῆς

17. Chorem os sacerdotes, ministros do Senhor, postos entre o pórtico e o altar, e digam; Perdoa, Senhor, ao teu povo, e não deixes cair a tua herança em opróbrio, de sorte que as nações a escarneçam. Porque os povos diriam; Onde está o seu Deus?

17. ἀνὰ μέσον τῆς κρηπῖδος τοῦ θυσιαστηρίου κλαύσονται οἱ ἱερεῖς οἱ λειτουργοῦντες κυρίῳ καὶ ἐροῦσιν φεῖσαι κύριε τοῦ λαοῦ σου καὶ μὴ δῷς τὴν κληρονομίαν σου εἰς ὄνειδος τοῦ κατάρξαι αὐτῶν ἔθνη ὅπως μὴ εἴπωσιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς αὐτῶν

18. O Senhor, tomado de zelo pela sua terra, perdoou ao seu povo.

18. καὶ ἐζήλωσεν κύριος τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ ἐφείσατο τοῦ λαοῦ αὐτοῦ

19. O Senhor, respondendo, disse ao seu povo; Vou enviar-vos trigo, vinho novo e azeite, e ficareis saciados destes géneros; não vos entregarei mais ao insulto das nações.

19. καὶ ἀπεκρίθη κύριος καὶ εἶπεν τῷ λαῷ αὐτοῦ ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω ὑμῖν τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον καὶ ἐμπλησθήσεσθε αὐτῶν καὶ οὐ δώσω ὑμᾶς οὐκέτι εἰς ὀνειδισμὸν ἐν τοῖς ἔθνεσι

20. Afastarei de vós aquele (inimigo) que vem da parte do Aquilão, e lançá-lo-ei para uma terra árida e deserta; a sua vanguarda para a banda do mar oriental, e a sua rectaguarda para o mar ocidental; (ali) exalar-se-á um cheiro infecto um cheiro de podridão, porque (o Senhor, castigando) fez grandes coisas.

20. καὶ τὸν ἀπὸ βορρᾶ ἐκδιώξω ἀφ’ ὑμῶν καὶ ἐξώσω αὐτὸν εἰς γῆν ἄνυδρον καὶ ἀφανιῶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν τὴν πρώτην καὶ τὰ ὀπίσω αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν τὴν ἐσχάτην καὶ ἀναβήσεται ἡ σαπρία αὐτοῦ καὶ ἀναβήσεται ὁ βρόμος αὐτοῦ ὅτι ἐμεγάλυνεν τὰ ἔργα αὐτοῦ

21. Não temas, terra (de Judá), exulta e alegra-te, porque o Senhor fez grandes coisas (em teu favor).

21. θάρσει γῆ χαῖρε καὶ εὐφραίνου ὅτι ἐμεγάλυνεν κύριος τοῦ ποιῆσαι

22. Não temais, animais do campo, porque as pastagens do deserto reverdecerão, porque toda a árvore dará o seu fruto, a figueira e a vinha produzirão abundantemente.

22. θαρσεῖτε κτήνη τοῦ πεδίου ὅτι βεβλάστηκεν πεδία τῆς ἐρήμου ὅτι ξύλον ἤνεγκεν τὸν καρπὸν αὐτοῦ ἄμπελος καὶ συκῆ ἔδωκαν τὴν ἰσχὺν αὐτῶν

23. Filhos de Sião, exultai e alegrai-vos no Senhor vosso Deus, porque ele vos dará a primeira chuva, mandar-vos-á chuvas copiosas, fará descer sobre vós, como no princípio, chuvas do outono e da primavera.

23. καὶ τὰ τέκνα Σιων χαίρετε καὶ εὐφραίνεσθε ἐπὶ τῷ κυρίῳ θεῷ ὑμῶν διότι ἔδωκεν ὑμῖν τὰ βρώματα εἰς δικαιοσύνην καὶ βρέξει ὑμῖν ὑετὸν πρόιμον καὶ ὄψιμον καθὼς ἔμπροσθεν

24. As vossas eiras se encherão de trigo, e os vossos lagares trasbordarão de vinho e de azeite.

24. καὶ πλησθήσονται αἱ ἅλωνες σίτου καὶ ὑπερεκχυθήσονται αἱ ληνοὶ οἴνου καὶ ἐλαίου

25. Recompensar-vos-ei dos anos, cujos frutos foram devorados pelo gafanhoto, pelo yeleg, pelo hasil e pelo gazam, esse poderoso exército que mandei contra vós.

25. καὶ ἀνταποδώσω ὑμῖν ἀντὶ τῶν ἐτῶν ὧν κατέφαγεν ἡ ἀκρὶς καὶ ὁ βροῦχος καὶ ἡ ἐρυσίβη καὶ ἡ κάμπη ἡ δύναμίς μου ἡ μεγάλη ἣν ἐξαπέστειλα εἰς ὑμᾶς

26. Comereis e saciar-vos-eis destes bens, e louvareis o nome do Senhor vosso Deus, que fez em vosso favor maravilhas; e o meu povo jamais tornará a cair na confusão.

26. καὶ φάγεσθε ἐσθίοντες καὶ ἐμπλησθήσεσθε καὶ αἰνέσετε τὸ ὄνομα κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν ἃ ἐποίησεν μεθ’ ὑμῶν εἰς θαυμάσια καὶ οὐ μὴ καταισχυνθῇ ὁ λαός μου εἰς τὸν αἰῶνα

27. Sabereis então que estou no meio de Israel, que sou o Senhor vosso Deus e que não há outro. E o meu povo jamais tornará a cair na confusão.

27. καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐν μέσῳ τοῦ Ισραηλ ἐγώ εἰμι καὶ ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ καὶ οὐ μὴ καταισχυνθῶσιν οὐκέτι πᾶς ὁ λαός μου εἰς τὸν αἰῶνα

28. Depois disto, acontecerá que derramarei o meu espírito sobre toda a carne; os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos velhos terão (comunicações por melo de) sonhos, e os vossos jovens terão visões. (ver nota)

28.

29. Derramarei também naqueles dias o meu espírito sobre os escravos e as escravas.

29.

30. Farei aparecer prodígios no céu e na terra, sangue, fogo e turbilhões de fumo.

30.

31. O sol converter-se-á em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e terrível dia do Senhor.

31.

32. Todo o que invocar o nome do Senhor será salvo, porque um resto escapado se achará, como o Senhor disse, sobre o monte Sião e em Jerusalém; e entre os sobreviventes, estarão os que o Senhor tiver chamado. (ver nota)

32.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.