Baruc, 3
1. Senhor, Todo-poderoso, Deus de Israel, é uma alma angustiada e um coração atormentado que clama a vós:
1. Domine omnipotens, Deus Is rael, anima in angustiis et spiri tus anxius clamat ad te.
2. Escutai, Senhor! Tende piedade! Porque pecamos contra vós.
2. Audi, Domine, et miserere, quia peccavimus in conspectu tuo;
3. Estais sentado sobre um trono eterno, e nós caminhamos para um definitivo aniquilamento.
3. quia tu sedens es in aeternum, et nos pereuntes in aeternum.
4. Senhor, Todo-poderoso, Deus de Israel, escutai a prece dos mortos de Israel, dos filhos daqueles que pecaram contra vós, que não atenderam à voz do Senhor, seu Deus, e por isso foram levados à desgraça.
4. Domine omnipotens, Deus Israel, audi nunc orationem defunctorum Israel et filiorum eorum, qui peccaverunt in conspectu tuo, qui non audierunt vocem Domini Dei sui, et adhaeserunt nobis mala.
5. Não mais tomeis em conta os crimes de nossos pais; lembrai-vos, apenas, nesta hora, do poder de vosso nome.
5. Noli memor esse iniquitatum patrum nostrorum, sed memor esto manus tuae et nominis tui in hoc tempore,
6. Sois o Senhor, nosso Deus, e nós queremos louvar-vos, Senhor.
6. quia tu es Dominus Deus noster, et laudabimus te, Domine,
7. Por esse motivo é que nos inspirastes o temor a vós e a necessidade de vos invocar. Agora, em nosso exílio, vos louvamos, já que o nosso coração renunciou às iniquidades de nossos pais, que contra vós pecaram.
7. quia propter hoc dedisti timorem tuum in cor nostrum, ut invocaremus nomen tuum; et laudabimus te in captivitate nostra, quia avertimus a corde nostro omnem iniquitatem patrum nostrorum, qui peccaverunt in conspectu tuo.
8. Olhai! Aqui vivemos em um exílio, para onde nos dispersastes, a fim de sermos objeto de opróbrio, de insultos e maldições, e para carregarmos o peso das culpas de nossos pais, que haviam abandonado o Senhor, nosso Deus.
8. Ecce nos hodie in captivitate nostra, quo nos dispersisti in opprobrium et in maledictum et in expiationem, secundum omnes iniquitates patrum nostrorum, qui discesserunt a Domino Deo nostro”.
9. Escuta, Israel, os mandamentos de vida; medita, a fim de que aprendas a prudência.
9. Audi, Israel, mandata vitae; auribus percipite, ut sciatis prudentiam.
10. Donde vem, Israel, donde vem, que te encontras em terra inimiga, que definhas em solo estranho, passas por imundo, qual cadáver,
10. Quid est, Israel? Quid est quod in terra es inimicorum?
11. e és contado entre os ocupantes dos túmulos?
11. Inveterasti in terra aliena, coinquinatus es mortuis, reputatus es cum eis, qui apud inferos sunt.
12. Negligenciaste a fonte da sabedoria.*
12. Dereliquisti fontem sapientiae!
13. Se houvesses caminhado pelas sendas de Deus, poderias habitar para sempre na paz.
13. Si in via Dei ambulasses, habitasses in pace in aeternum.
14. Aprende onde se acha a prudência, a força e a inteligência, a fim de que saibas, ao mesmo tempo, onde se encontram a vida longa e a felicidade, o fulgor dos olhos e a paz.
14. Disce, ubi sit prudentia, ubi fortitudo, ubi sit intellectus, ut scias simul, ubi sit longiturnitas dierum et vita, ubi sit lumen oculorum et pax.
15. Quem jamais encontrou sua morada, e penetrou em seus domínios?*
15. Quis invenit locum eius? Et quis intravit in thesauros eius?
16. Onde estão os chefes das nações que domavam os animais da terra,*
16. Ubi sunt principes gentium et qui dominantur bestiis, quae sunt super terram,
17. e brincavam com as aves do céu, que entesouravam prata e ouro, em quem os homens confiavam, e cujos bens são inesgotáveis?
17. qui in avibus caeli ludunt,
18. Onde estão aqueles que trabalham a prata com dificuldade? Nada resta de suas obras.
18. qui argentum thesaurizant et aurum, in quo confidunt homines, neque est finis acquisitionis eorum; qui argentum fabricant et solliciti sunt, nec est inquisitio operum illorum?
19. Desapareceram, desceram à habitação dos mortos, e outros subiram ao lugar deles;
19. Exterminati sunt et ad inferos descenderunt, et alii loco eorum surrexerunt.
20. os mais jovens viram o dia e habitaram a terra; não descobriram, porém, o caminho da sabedoria,
20. Iuvenes viderunt lumen et habitaverunt super terram; viam autem disciplinae non cognoverunt
21. nem conheceram a senda que a ela conduz. Também seus filhos não a alcançaram e longe permaneceram de seu caminho.
21. nec intellexerunt semitas eius; neque susceperunt eam filii eorum, a via eorum longe facti sunt.
22. Dela não se ouviu falar em Canaã nem foi vista em Temã.
22. Neque audita est in Chanaan neque visa est in Theman.
23. Mesmo os filhos de Agar, à procura de prudência terrestre, e os negociantes de Mercã e Temã, os amigos de provérbios e os desejosos de prudência, não puderam conhecer o caminho da sabedoria, nem dela obter informações sobre sua pista.
23. Filii quoque Agar, qui exquirunt sapientiam super terram, negotiatores Merran et Theman et fabulatores et inquisitores prudentiae: viam autem sapientiae non cognoverunt neque commemorati sunt semitas eius.
24. Ó Israel, quão imensa é a casa de Deus; como é vasta a extensão de seus domínios!
24. O Israel, quam magna est domus Dei, et ingens locus possessionis eius!
25. Sim, é vasta, imensa, ampla, ilimitada.
25. Magnus est et non habet finem, excelsus est et immensus.
26. Lá nasceram os famosos gigantes antigos, de estatura imensa e alma de guerreiros.*
26. Ibi fuerunt gigantes nominati illi, qui ab initio fuerunt, statura magna, scientes bellum.
27. Não os escolheu Deus, nem lhes mostrou o caminho da sabedoria.
27. Non illos elegit Deus neque viam disciplinae dedit illis;
28. E por falta de sagacidade pereceram, vítimas da própria estultícia.
28. et perierunt, quia non habuerunt prudentiam, perierunt propter insipientiam suam.
29. Quem escalou o céu a fim de procurar a sabedoria, e a trouxe para baixo das nuvens?
29. Quis ascendit in caelum et accepit eam et deduxit eam de nubibus?
30. Quem atravessou o mar para encontrá-la, e a adquiriu, a preço de ouro mais puro?
30. Quis transfretavit mare et invenit eam et apportabit eam auro electo?
31. Ninguém conhece o caminho que a ela conduz, nem sabe a pista que lá o possa levar.
31. Non est qui noverit viam eius, neque qui cogitet semitam eius.
32. Somente aquele que tudo sabe a conhece, e por efeito de sua prudência a descobre; aquele que criou a terra para tempos que não findam; aquele que de animais a povoou;*
32. Sed qui scit omnia, novit eam, adinvenit eam prudentia sua; qui composuit terram in aeternum tempus, implevit eam iumentis quadrupedibus;
33. aquele que lança o relâmpago e o faz brilhar, que o chama e ele, bramindo, obedece.
33. qui mittit lumen et vadit, vocavit illud, et oboedivit ei in tremore.
34. Brilham em seus postos as estrelas e se alegram;
34. Stellae autem splenduerunt in custodiis suis et laetatae sunt.
35. e as chama, e respondem: “Aqui estamos”. E jubilosas refulgem para o seu Criador.
35. Vocavit eas, et dixerunt: “Adsumus”; luxerunt cum laetitia ei, qui fecit eas.
36. É ele o nosso Deus, com ele nenhum outro se compara.
36. Hic est Deus noster, non aestimabitur alter adversus eum.
37. Conhece a fundo os caminhos que conduzem à sabedoria, galardoando com ela Jacó, seu servo, e Israel, seu favorecido.
37. Invenit omnem viam disciplinae et dedit eam Iacob puero suo et Israel dilecto suo.
38. Foi então que ela apareceu sobre a terra, onde permanece entre os homens.*
38. Post haec super terram visa est et inter homines conversata est.
Bíblia Ave Maria - All rights reserved.
