Jó, 16

1. Jó respondeu então nestes termos:

1. Hiob na to odpowiedział:

2. “Já ouvi muitas vezes discursos semelhantes, sois todos uns consoladores importunos.

2. Podobnie mówiono mi często. Zamiast koić, wszyscy dręczycie.

3. Quando terão fim essas palavras atiradas ao vento? O que é que te move para responder assim?

3. Czy koniec już pustym dźwiękom? Co skłania cię do mówienia?

4. Eu também poderia falar como vós, se estivésseis no meu lugar. Arranjaria discursos a vosso respeito e sacudiria a cabeça contra vós.

4. I ja bym przemawiał podobnie, ale gdy role zmienimy. Mowy bym do was układał, kiwałbym głową nad wami.

5. Eu vos encorajaria verbalmente e moveria os meus lábios sem nenhuma avareza.

5. Pocieszałbym was ustami, nie skąpiłbym słów współczucia.

6. Se falo, nem por isso se aplaca a minha dor; se calo, estará ela afastada de mim?

6. Lecz cierpień nie stłumię słowami. Czy odejdą ode mnie, gdy zmilknę?

7. Mas Deus me extenuou, estou aniquilado. Toda a sua tropa me pegou.*

7. Ach, teraz jestem zmęczony, zniszczyłeś me wszystkie dowody;

8. Minha magreza tornou-se testemunho contra mim, ela depõe contra mim.

8. ścisnąłeś mnie, mój świadek mi wrogiem, oskarża mnie moja słabość.

9. Sua cólera me fere e me persegue. Ele range os dentes contra mim. Meus inimigos aguçam os olhos sobre mim.

9. Sroży się w gniewie i ściga, zgrzytając na mnie zębami. Wróg zmierzył mnie wzrokiem.

10. Abrem a boca para me devorar. Batem-me na face para me ultrajar, rebelando-se todos contra mim.

10. Usta swe na mnie rozwarli, po twarzy mnie bili okrutnie, społem się przeciw mnie złączyli.

11. Deus me entrega aos perversos, joga-me nas mãos dos malvados.

11. Bóg mnie zaprzedał złoczyńcom, oddał mnie w ręce zbrodniarzy,

12. Eu estava em paz. Ele, de repente, me esmagou. Segurou-me pela nuca e me pôs em pedaços. Tomou-me como seu alvo.

12. zburzył już moją beztroskę, chwycił za grzbiet i roztrzaskał, obrał mnie sobie za cel.

13. Suas setas voam em volta de mim. Ele rasga os meus rins sem piedade, espalhando o meu fel por terra.

13. Łucznikami mnie zewsząd otoczył, nerki mi przeszył nieludzko, żółć moją wylał na ziemię.

14. Abre em mim brecha sobre brecha, ataca-me como um guerreiro.

14. Wyłom czynił po wyłomie, jak wojownik natarł na mnie.

15. Cosi um saco sobre minha pele e rolei minha fronte no pó.

15. Przywdziałem wór na swe ciało, czołem w proch uderzyłem,

16. Meu rosto está vermelho de tanto chorar e a sombra da morte estende-se sobre minhas pálpebras.

16. oblicze czerwone od płaczu, w oczach już widzę pomrokę,

17. Entretanto, não há violência em minhas mãos e minha oração é pura!

17. choć rąk nie zmazałem występkiem i modlitwa moja jest czysta.

18. Ó terra, não cubras o meu sangue e que seu grito não seja sufocado pela tumba.*

18. Ziemio, nie zakryj mej krwi, by krzyk ukojenia nie zaznał.

19. Tenho desde já uma testemunha no céu, um defensor nas alturas.

19. Teraz mój Świadek jest w niebie, Ten, co mnie zna, jest wysoko.

20. Minha oração subiu até Deus e meus olhos choram diante dele.*

20. Gdy gardzą mną przyjaciele, zwracam się z płaczem do Boga,

21. Que ele mesmo julgue entre o homem e Deus, entre o homem e seu semelhante!

21. by rozsądził spór człowieka z Bogiem, jakby człowieka z człowiekiem.

22. Pois meus anos contados se esgotam e eu entro numa vereda por onde não passarei de novo.

22. Jeszcze upłynie lat kilka, nim pójdę, skąd nie ma powrotu.