Liber Psalmorum, 74
1. Maskil. Asaph. Ut quid, Deus, reppulisti in finem, iratus est furor tuus super oves pascuae tuae?
1. Gr. Psalm 74 (Heb. 75) εἰς τὸ τέλος μὴ διαφθείρῃς ψαλμὸς τῷ Ασαφ ᾠδῆς
2. Memor esto congregationis tuae, quam possedisti ab initio. Redemisti virgam hereditatis tuae: mons Sion, in quo habitasti.
2. ἐξομολογησόμεθά σοι ὁ θεός ἐξομολογησόμεθα καὶ ἐπικαλεσόμεθα τὸ ὄνομά σου
3. Leva gressus tuos in ruinas sempiternas: omnia vastavit inimicus in sancto.
3. διηγήσομαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου ὅταν λάβω καιρόν ἐγὼ εὐθύτητας κρινῶ
4. Rugierunt, qui oderunt te, in medio congregationis tuae; posuerunt signa sua in signa.
4. ἐτάκη ἡ γῆ καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ ἐγὼ ἐστερέωσα τοὺς στύλους αὐτῆς διάψαλμα
5. Visi sunt quasi in altum securim vibrantes in silva condensa.
5. εἶπα τοῖς παρανομοῦσιν μὴ παρανομεῖτε καὶ τοῖς ἁμαρτάνουσιν μὴ ὑψοῦτε κέρας
6. Exciderunt ianuas eius in idipsum; in securi et ascia deiecerunt.
6. μὴ ἐπαίρετε εἰς ὕψος τὸ κέρας ὑμῶν μὴ λαλεῖτε κατὰ τοῦ θεοῦ ἀδικίαν
7. Incenderunt igni sanctuarium tuum, in terram polluerunt tabernaculum nominis tui;
7. ὅτι οὔτε ἀπὸ ἐξόδων οὔτε ἀπὸ δυσμῶν οὔτε ἀπὸ ἐρήμων ὀρέων
8. dixerunt in corde suo: “Opprimamus eos simul”. Combusserunt omnes congregationes Dei in terra.
8. ὅτι ὁ θεὸς κριτής ἐστιν τοῦτον ταπεινοῖ καὶ τοῦτον ὑψοῖ
9. Signa nostra non vidimus; iam non est propheta, et apud nos non est qui cognoscat amplius.
9. ὅτι ποτήριον ἐν χειρὶ κυρίου οἴνου ἀκράτου πλῆρες κεράσματος καὶ ἔκλινεν ἐκ τούτου εἰς τοῦτο πλὴν ὁ τρυγίας αὐτοῦ οὐκ ἐξεκενώθη πίονται πάντες οἱ ἁμαρτωλοὶ τῆς γῆς
10. Usquequo, Deus, improperabit inimicus, spernet adversarius nomen tuum in finem?
10. ἐγὼ δὲ ἀγαλλιάσομαι εἰς τὸν αἰῶνα ψαλῶ τῷ θεῷ Ιακωβ
11. Ut quid avertis manum tuam et tenes dexteram tuam in medio sinu tuo?
11. καὶ πάντα τὰ κέρατα τῶν ἁμαρτωλῶν συγκλάσω καὶ ὑψωθήσεται τὰ κέρατα τοῦ δικαίου
12. Deus autem rex noster ante saecula, operatus est salutes in medio terrae.
12.
13. Tu conscidisti in virtute tua mare, contribulasti capita draconum in aquis.
13.
14. Tu confregisti capita Leviathan, dedisti eum escam monstris maris.
14.
15. Tu dirupisti fontes et torrentes; tu siccasti fluvios perennes.
15.
16. Tuus est dies, et tua est nox, tu fabricatus es luminaria et solem.
16.
17. Tu statuisti omnes terminos terrae, aestatem et hiemem, tu plasmasti ea.
17.
18. Memor esto huius: inimicus improperavit Domino, et populus insipiens sprevit nomen tuum.
18.
19. Ne tradas bestiis animas confitentes tibi et animas pauperum tuorum ne obliviscaris in finem.
19.
20. Respice in testamentum, quia repleta sunt latibula terrae tentoriis violentiae.
20.
21. Ne revertatur humilis factus confusus; pauper et inops laudabunt nomen tuum.
21.
22. Exsurge, Deus, iudica causam tuam; memor esto improperiorum tuorum, quae ab insipiente fiunt tota die.
22.
23. Ne obliviscaris voces inimicorum tuorum; tumultus adversariorum tuorum ascendit semper.
23.
