Tito, 3
1. Amonéstales que vivan sumisos a los magistrados y a las autoridades, que les obedezcan y estén prontos para toda obra buena;
1. Admone illos principibus, pote statibus subditos esse, dicto oboedire, ad omne opus bonum paratos esse,
2. que no injurien a nadie, que no sean pendencieros sino apacibles, mostrando una perfecta mansedumbre con todos los hombres.
2. neminem blasphemare, non litigiosos esse, modestos, omnem ostendentes mansuetudinem ad omnes homines.
3. Pues también nosotros fuimos en algún tiempo insensatos, desobedientes, descarriados, esclavos de toda suerte de pasiones y placeres, viviendo en malicia y envidia, aborrecibles y aborreciéndonos unos a otros.
3. Eramus enim et nos aliquando insipientes, inoboedientes, errantes, servientes concupiscentiis et voluptatibus variis, in malitia et invidia agentes, odibiles, odientes invicem.
4. Mas cuando se manifestó la bondad de Dios nuestro Salvador y su amor a los hombres,
4. Cum autem benignitas et humanitas apparuit salvatoris nostri Dei,
5. él nos salvó, no por obras de justicia que hubiésemos hecho nosotros, sino según su misericordia, por medio del baño de regeneración y de renovación del Espíritu Santo,
5. non ex operibus iustitiae, quae fecimus nos, sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit per lavacrum regenerationis et renovationis Spiritus Sancti,
6. que derramó sobre nosotros con largueza por medio de Jesucristo nuestro Salvador,
6. quem effudit super nos abunde per Iesum Christum salvatorem nostrum,
7. para que, justificados por su gracia, fuésemos constituidos herederos, en esperanza, de vida eterna.
7. ut iustificati gratia ipsius heredes simus secundum spem vitae aeternae.
8. Es cierta esta afirmación, y quiero que en esto te mantengas firme, para que los que creen en Dios traten de sobresalir en la práctica de las buenas obras. Esto es bueno y provechoso para los hombres.
8. Fidelis sermo, et volo te de his confirmare, ut curent bonis operibus praeesse, qui crediderunt Deo. Haec sunt bona et utilia hominibus;
9. Evita discusiones necias, genealogías, contiendas y disputas sobre la Ley, porque son inútiles y vanas.
9. stultas autem quaestiones et genealogias et contentiones et pugnas circa legem devita, sunt enim inutiles et vanae.
10. Al sectario, después de una y otra amonestación, rehúyele;
10. Haereticum hominem post unam et secundam correptionem devita,
11. ya sabes que ése está pervertido y peca, condenado por su propia sentencia.
11. sciens quia subversus est, qui eiusmodi est, et delinquit, proprio iudicio condemnatus.
12. Cuando te envíe a Artemas o a Tíquico, date prisa en venir donde mí a Nicópolis, porque he pensado pasar allí el invierno.
12. Cum misero ad te Artemam aut Tychicum, festina ad me venire Nicopolim; ibi enim statui hiemare.
13. Cuida de proveer de todo lo necesario para el viaje a Zenas, el perito en la Ley, y a Apolo, de modo que nada les falte.
13. Zenam legis peritum et Apollo sollicite instrue, ut nihil illis desit.
14. Que aprendan también los nuestros a sobresalir en la práctica de las buenas obras, atendiendo a las necesidades urgentes, para que no sean unos inútiles.
14. Discant autem et nostri bonis operibus praeesse ad usus necessarios, ut non sint infructuosi.
15. Te saludan todos los que están conmigo. Saluda a los que nos aman en la fe. La gracia sea con todos vosotros.
15. Salutant te, qui mecum sunt, omnes. Saluta, qui nos amant in fide. Gratia cum omnibus vobis.