Mosaico decorativo

1. Yavé visitó a Sara tal como lo había dicho; Yavé hizo con Sara aquello mismo que había prometido.

1. Visitavit autem Dominus Saram, sicut promiserat, et implevit Sarae, quae locutus est;

2. Sara quedó embarazada, dio a luz un hijo de Abrahán siendo ya anciana, y en la misma fecha que Dios había señalado.

2. concepitque et peperit Abrahae filium in senectute eius tempore, quo praedixerat ei Deus.

3. Abrahán le puso por nombre Isaac al hijo que le nació, el hijo que Sara dio a luz.

3. Vocavitque Abraham nomen filii sui, quem genuit ei Sara, Isaac

4. Lo circuncidó a los ocho días, conforme a lo que Dios le había ordenado.

4. et circumcidit eum octavo die, sicut praeceperat ei Deus.

5. Abrahán tenía cien años de edad cuando le nació Isaac.

5. Cum Abraham centum esset annorum, natus est ei Isaac filius eius.

6. Sara dijo: «Dios me ha hecho reír, y todos los que se enteren se reirán también.»

6. Dixitque Sara: “Risum fecit mihi Deus; quicumque audierit, corridebit mihi ?.

7. Y añadió: «¡Quién hubiera dicho a Abrahán que yo amamantaría hijos! Y sin embargo, le he dado a luz un hijo en su vejez.»Abrahán despide a Agar

7. Rursumque ait: ? Quis auditurum crederet Abraham quod Sara lactaret filios, quia peperit ei filium iam seni?”.

8. Creció el niño, y el día en que dejó de ser amamantado, Abrahán celebró un gran banquete.

8. Crevit igitur puer et ablactatus est. Fecitque Abraham grande convivium in die ablactationis eius.

9. Sara vio que el hijo que la egipcia Agar había dado a Abrahán, se burlaba de su hijo Isaac,

9. Cumque vidisset Sara filium Agar Aegyptiae iocantem cum Isaac filio suo, dixit ad Abraham:

10. y dijo a Abrahán: «Despide a esa esclava y a su hijo, pues el hijo de esa esclava no debe compartir la herencia con mi hijo, con Isaac.»

10. “Eice ancillam hanc et filium eius; non enim erit heres filius ancillae cum filio meo Isaac”.

11. Esto desagradó mucho a Abrahán, por ser Ismael su hijo.

11. Dure accepit hoc Abraham propter filium suum.

12. Pero Dios le dijo: «No te preocupes por el muchacho ni por tu sirvienta. Haz todo lo que te pide Sara, porque de Isaac saldrá la descendencia que lleve tu nombre.

12. Cui dixit Deus: “Non tibi videatur asperum super puero et super ancilla tua; omnia, quae dixerit tibi Sara, audi vocem eius, quia in Isaac vocabitur tibi semen.

13. Pero también del hijo de la sierva yo haré una gran nación, por ser descendiente tuyo.»

13. Sed et filium ancillae faciam in gentem magnam, quia semen tuum est”.

14. Abrahán se levantó por la mañana muy temprano, tomó pan y un recipiente de cuero lleno de agua y se los dio a Agar. Le puso su hijo sobre el hombro y la despidió. Agar se marchó y anduvo errante por el desierto de Bersebá.

14. Surrexit itaque Abraham mane et tollens panem et utrem aquae imposuit scapulae eius tradiditque puerum et dimisit eam. Quae cum abisset, errabat in deserto Bersabee.

15. Cuando no quedó nada de agua en el recipiente de cuero, dejó tirado al niño bajo un matorral

15. Cumque consumpta esset aqua in utre, abiecit puerum subter unum arbustum

16. y fue a sentarse a la distancia de un tiro de arco, pues pensó: «Al menos no veré morir a mi hijo.» Como se alejara para sentarse, el niño se puso a llorar a gritos.

16. et abiit; seditque e regione procul, quantum potest arcus iacere. Dixit enim: “Non videbo morientem puerum”. Et sedens contra levavit vocem suam et flevit.

17. Dios oyó los gritos del niño, y el Angel de Dios llamó desde el cielo a Agar y le dijo: «¿Qué te pasa, Agar? No temas, porque Dios ha oído al niño gritando de donde está.

17. Exaudivit autem Deus vocem pueri; vocavitque angelus Dei Agar de caelo dicens: “Quid tibi, Agar? Noli timere; exaudivit enim Deus vocem pueri de loco, in quo est.

18. Anda a buscar al niño, y llévalo bien agarrado, porque de él haré yo un gran pueblo.»

18. Surge, tolle puerum et tene illum manu tua, quia in gentem magnam faciam eum”.

19. Entonces Dios le abrió los ojos y vio un pozo de agua. Llenó el recipiente de cuero y dio de beber al niño.

19. Aperuitque Deus oculos eius; quae videns puteum aquae abiit et implevit utrem deditque puero bibere.

20. Dios asistió al niño, que creció y vivió en el desierto, llegando a ser un experto tirador de arco.

20. Et fuit Deus cum eo; qui crevit et moratus est in solitudine factusque est iuvenis sagittarius.

21. Vivió en el desierto de Parán, donde su madre lo casó con una mujer egipcia.

21. Habitavitque in deserto Pharan; et accepit illi mater sua uxorem de terra Aegypti.

22. Por aquel tiempo, Abimelec fue con Ficol, general de sus tropas, a hablar a Abrahán, y le dijo: «Dios está contigo en todo cuanto emprendes.

22. Eodem tempore dixit Abimelech et Phicol princeps exercitus eius ad Abraham: “Deus tecum est in universis, quae agis.

23. Por eso júrame ahora mismo ante Dios que no me harás daño, ni a mí, ni a mis hijos, ni a mis descendientes, sino que usarás conmigo y con esta tierra en la que habitas, la misma bondad que yo he usado contigo.»

23. Iura ergo per Deum, ne noceas mihi et posteris meis stirpique meae; sed iuxta fidem, quam feci tibi, facies mihi et terrae, in qua versatus es advena”.

24. Abrahán le respondió: «Lo juro.»

24. Dixitque Abraham: “Ego iurabo”.

25. Y de inmediato Abrahán se quejó ante Abimelec de que algunos servidores de éste se habían apoderado por la fuerza de un pozo que le pertenecía.

25. Et increpavit Abraham Abimelech propter puteum aquae, quem vi abstulerant servi eius.

26. Abimelec le contestó: «No sé quién haya hecho tal cosa, pero tú no me has dicho nada, y yo me entero de eso sólo ahora.»

26. Responditque Abimelech: “Nescivi quis fecerit hanc rem; sed et tu non indicasti mihi, et ego non audivi praeter hodie”.

27. Abrahán tomó unas ovejas y vacas y se las dio a Abimelec, e hicieron los dos un pacto.

27. Tulit itaque Abraham oves et boves et dedit Abimelech; percusseruntque ambo foedus.

28. Abrahán puso aparte siete ovejas de su rebaño,

28. Et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum.

29. y Abimelec le preguntó: «¿Qué significan estas siete ovejas que has separado?»

29. Cui dixit Abimelech: “Quid sibi volunt septem agnae istae, quas stare fecisti seorsum?”.

30. Le respondió Abrahán: «Acepta estas siete ovejas de mi mano, como prueba de que ese pozo lo he excavado yo.»

30. At ille: “Septem, inquit, agnas accipies de manu mea, ut sint in testimonium mihi, quoniam ego fodi puteum istum”.

31. Por eso aquel lugar fue llamado Bersebá, (o sea, pozo del juramento), porque allí juraron ambos.

31. Idcirco vocatus est locus ille Bersabee, quia ibi uterque iuraverunt.

32. Después de haber hecho el pacto en Bersebá, Abimelec y Ficol, general de sus tropas, volvieron al país de los filisteos.

32. Et inierunt foedus in Bersabee.

33. Abrahán plantó un árbol de tamarindo en Bersebá y allí invocó el nombre de Yavé, Dios Eterno.

33. Surrexit autem Abimelech et Phicol princeps militiae eius reversique sunt in terram Philisthim. Abraham vero plantavit nemus in Bersabee et invocavit ibi nomen Domini, Dei aeterni. 34 Et fuit colonus in terra Philisthim diebus multis.

34. Abrahán estuvo todavía mucho tiempo viviendo en el país de los filisteos.

34.



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.