São Lucas, 24

1. No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao se­pulcro com os aromas que haviam preparado.

1. W pierwszy dzień tygodnia poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności.

2. Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.

2. Kamień od grobu zastały odsunięty.

3. Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.

3. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa.

4. Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.

4. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężczyzn w lśniących szatach.

5. Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: “Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?

5. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

6. Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galileia:

6. Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał. Przypomnijcie sobie, jak wam mówił, będąc jeszcze w Galilei:

7. O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia”.

7. Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzeszników i ukrzyżowany, lecz trzeciego dnia zmartwychwstanie.

8. Então, elas se lembraram das palavras de Jesus.

8. Wtedy przypomniały sobie Jego słowa

9. Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.

9. i wróciły od grobu, oznajmiły to wszystko Jedenastu i wszystkim pozostałym.

10. Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.

10. A były to: Maria Magdalena, Joanna i Maria, matka Jakuba; i inne z nimi opowiadały to Apostołom.

11. Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.

11. Lecz słowa te wydały im się czczą gadaniną i nie dali im wiary.

12. Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera. (= Mc 16,12-13)

12. Jednakże Piotr wybrał się i pobiegł do grobu; schyliwszy się, ujrzał same tylko płótna. I wrócił do siebie, dziwiąc się temu, co się stało.

13. Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.*

13. Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy.

14. Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.

14. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło.

15. Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.

15. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi.

16. Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.

16. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali.

17. Perguntou-lhes, então: “De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?”

17. On zaś ich zapytał: Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze? Zatrzymali się smutni.

18. Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: “És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?”.

18. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało.

19. Perguntou-lhes ele: “Que foi?”. Disseram: “A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.

19. Zapytał ich: Cóż takiego? Odpowiedzieli Mu: To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu;

20. Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.

20. jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali.

21. Nós esperávamos que fosse ele quem haveria de restaurar Israel e agora, além de tudo isso, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.

21. A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Tak, a po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało.

22. É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;

22. Nadto jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu,

23. e, não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.

23. a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje.

24. Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam-no assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram”.

24. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli.

25. Jesus lhes disse: “Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!

25. Na to On rzekł do nich: O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy!

26. Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?”.

26. Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?

27. E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.

27. I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego.

28. Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.

28. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej.

29. Mas eles forçaram-no a parar: “Fica conosco, já é tarde e já declina o dia”. Entrou então com eles.

29. Lecz przymusili Go, mówiąc: Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił. Wszedł więc, aby zostać z nimi.

30. Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.*

30. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im.

31. Então, se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.

31. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu.

32. Diziam então um para o outro: “Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?”.

32. I mówili nawzajem do siebie: Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?

33. Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.

33. W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi,

34. Todos diziam: “O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão”.

34. którzy im oznajmili: Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi.

35. Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão. (= Jo 20,19-23)

35. Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba.

36. Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: “A paz esteja convosco!”.

36. A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: Pokój wam!

37. Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.

37. Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha.

38. Mas ele lhes disse: “Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?

38. Lecz On rzekł do nich: Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach?

39. Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho”.

39. Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam.

40. E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.

40. Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi.

41. Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: “Tendes aqui alguma coisa para comer?”.

41. Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: Macie tu coś do jedzenia?

42. Então, ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.

42. Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby.

43. Ele tomou e comeu à vista deles.

43. Wziął i jadł wobec nich.

44. Depois lhes disse: “Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.”*

44. Potem rzekł do nich: To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach.

45. Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:

45. Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma,

46. “Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.

46. i rzekł do nich: Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie,

47. E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.

47. w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy.

48. Vós sois as testemunhas de tudo isso.

48. Wy jesteście świadkami tego.

49. Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto”.*

49. Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie uzbrojeni mocą z wysoka.

50. Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.

50. Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce błogosławił ich.

51. Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.

51. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba.

52. Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.

52. Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jerozolimy,

53. E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

53. gdzie stale przebywali w świątyni, "wielbiąc i" błogosławiąc Boga.