Encontrados 337 resultados para: Suos
Ut eruaris a muliere aliena, et ab extranea quæ mollit sermones suos, (Liber Proverbiorum 2, 16)
quando circumdabat mari terminum suum, et legem ponebat aquis, ne transirent fines suos ; quando appendebat fundamenta terræ: (Liber Proverbiorum 8, 29)
Innocens credit omni verbo ; astutus considerat gressus suos. Filio doloso nihil erit boni ; servo autem sapienti prosperi erunt actus, et dirigetur via ejus. (Liber Proverbiorum 14, 15)
Stultitia gaudium stulto, et vir prudens dirigit gressus suos. (Liber Proverbiorum 15, 21)
Qui moderatur sermones suos doctus et prudens est, et pretiosi spiritus vir eruditus. (Liber Proverbiorum 17, 27)
Accinxit fortitudine lumbos suos, et roboravit brachium suum. (Liber Proverbiorum 31, 17)
gyrat per meridiem, et flectitur ad aquilonem. Lustrans universa in circuitu pergit spiritus, et in circulos suos revertitur. (Liber Ecclesiastes 1, 6)
ficus protulit grossos suos ; vineæ florentes dederunt odorem suum. Surge, amica mea, speciosa mea, et veni: (Canticum Canticorum 2, 13)
Acerbo enim luctu dolens pater, cito sibi rapti filii fecit imaginem ; et illum qui tunc quasi homo mortuus fuerat, nunc tamquam deum colere cœpit, et constituit inter servos suos sacra et sacrificia. (Liber Sapientiae 14, 15)
Aut enim filios suos sacrificantes, aut obscura sacrificia facientes, aut insaniæ plenas vigilias habentes, (Liber Sapientiae 14, 23)
Statuet filios suos sub tegmine illius, et sub ramis ejus morabitur. (Liber Ecclesiasticus 14, 26)
et continebit illum, et non confundetur: et exaltabit illum apud proximos suos, (Liber Ecclesiasticus 15, 4)
