1. Cuando Roboam se sintió firme y fuerte en su reino, abandonó la Ley de Yavé y con él todo Israel.
2. Y sucedió que el año quinto del rey Roboam subió Sosaq, rey de Egipto, contra Jerusalén, pues sus habitantes no eran fieles a Yavé;
3. llegaban con mil doscientos carros y sesenta mil caballos; no se podía contar la gente que venía con él de Egipto: libios, sukitas y etíopes.
4. Tomó las ciudades fortificadas de Judá y llegó hasta Jerusalén.
5. El profeta Semaías vino a Roboam y a los jefe de Judí que se habían reunido en Jerusalén para hacer frente a Sosaq y les dijo: «Así dice Yavé: Ustedes me han abandonado y por esto también yo los abandono en manos de Sosaq.»
6. Entonces los jefes de Israel y el rey se humillaron y dijeron: «¡Yavé es justo!»
7. Cuando Yavé vio que se habían humillado, dirigió nuevamente su palabra a Semaías: «Ustedes se han humillado y por esta razón no los destruiré, sino que dentro de poco les daré la salvación y no derramaré mi cólera sobre Jerusalén por mano de Sosaq.
8. Pero serán sus esclavos, para que puedan comparar lo que es servirme y ser esclavo de reyes extranjeros.»
9. Subió, pues, Sosaq, rey de Egipto, contra Jerusalén y se apoderó de los tesoros de la Casa de Yavé y de los tesoros de la casa del rey. De todo se apoderó. Tomó también los escudos de oro que había hecho Salomón.
10. Entonces el rey Roboam hizo en su lugar escudos de bronce que confió a los jefes de la guardia que custodiaban la entrada de la casa del rey.
11. Cuando el rey iba a la Casa de Yavé, los hombres de la guardia los llevaban, y después los devolvían a la sala de la guardia.
12. La ira de Yavé se apartó de Roboam y no lo destruyó todo porque se había humillado.
13. Había todavía cosas buenas en Judá. Se afianzó, pues, el poder del rey Roboam en Jerusalén. Roboam tenía cuarenta y un años cuando comenzó a reinar y reinó diecisiete años en Jerusalén, la ciudad que había elegido Yavé de entre todas las tribus de Israel para poner en ella su nombre. La madre de Roboam era amonita y se llamaba Noama.
14. Roboam hizo lo que era malo, porque no se había dedicado a buscar a Yavé.
15. Los hechos de Roboam, del comienzo al fin, ¿no están escritos según el orden genealógico en la historia del profeta Semaías y del vidente Idó? Hubo guerra continua entre Roboam y Jeroboam.
16. Roboam se acostó con sus padres y fue sepultado en la ciudad de David. Reinó en su lugar su hijo Abías.
Przypisy:
12:1-5 - Rehabeam odwraca się od Boga po objęciu tronu, co prowadzi do apostazji. Uwypukla to niebezpieczeństwo duchowego samozadowolenia i potrzebę ciągłego polegania na Bogu (zob. również Prz 16,18 i Obj 3,16).
12:6-7 - Skrucha ludu skłania Boga do wysłania proroka, aby upomniał Roboama. Boskie karcenie jest znakiem Bożej miłości i Jego gotowości do odnowy Jego ludu (zob. także Hbr 12,6 i 1 J 1,9).
12:8-10 - Obietnica Boga, że zachowa Judę, nawet po grzechu Rehabeama, dowodzi Jego miłosierdzia i oddania swojemu ludowi. Łaska Boża jest centralnym tematem Pisma Świętego (zob. także Psalm 103:10-12 i List do Rzymian 5:20-21).
12:11-12 - Boża ochrona Rehabeama i Judy przed najeźdźcami jest świadectwem Boskiej suwerenności. Nawet w słabości Bóg jest obecny, by bronić tych, którzy Go szukają (zob. także Psalm 46:1 i List do Rzymian 8:31).
12:13-16 - Śmierć Roboama i dojście do władzy jego syna Abiasza podkreślają ciągłość planu Bożego na przestrzeni pokoleń. Duchowe dziedzictwo ma kluczowe znaczenie dla przyszłych pokoleń (zob. także Psalm 78:4-7 i 2 Tymoteusza 2:2).
Wersety związane z 2 Crónicas, 12:
12 rozdział 2 Kronik opisuje upadek Roboama i jego pokutę. Jakie wnioski wyciągnęliśmy na temat Bożego sądu i miłosierdzia? Ten odkrywczy tekst opisuje egipską inwazję na Sziszak, skruchę króla i ludu oraz późniejsze częściowe wyzwolenie. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak konsekwencje porzucenia prawa Bożego, skuteczność prawdziwej pokuty i Boża suwerenność nad narodami. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z wpływowymi tematami tego przemieniającego rozdziału.
Powtórzonego Prawa 28:15,25: "Jeśli jednak nie będziesz posłuszny Panu, Bogu swemu, i nie będziesz pilnie wypełniał wszystkich jego przykazań i praw, które ci dzisiaj daję, spadną na ciebie wszystkie te przekleństwa: […] Pan sprawi, że będziesz pokonany przed twoi wrogowie. Zaatakujecie ich w jeden sposób i uciekniecie przed nimi na siedem sposobów, i staniecie się przedmiotem postrachu wszystkich królestw ziemi." - Ten fragment Księgi Powtórzonego Prawa wyjaśnia konsekwencje nieposłuszeństwa, które spełniają się w 2 Księdze Kronik 12, kiedy Sziszak najeżdża Judę.
Przysłów 15:33: "Bojaźń Pańska uczy mądrości, a pokora poprzedza honor." - Przysłowie to odzwierciedla skruchę i upokorzenie Roboama i przywódców z 2 Kronik 12:6-7, co doprowadziło do Bożego miłosierdzia.
Jeremiasza 25:9: "Oto poślę po wszystkie ludy północy i mój sługa Nabuchodonozor, król Babilonu, wyrocznia Pana, „i sprowadzę ich na tę ziemię, na jej mieszkańców i na wszystkie otaczające ją narody. Całkowicie zniszczę je i uczynić przedmiotem zdumienia, kpiny i trwałej zagłady.”" - Chociaż werset ten nawiązuje do późniejszego wydarzenia, ilustruje, jak Bóg czasami posługuje się obcymi narodami, aby karcić swój lud, tak jak zrobił to w przypadku Sziszaka w 2 Kronik 12.
1 Piotra 5:5: "Podobnie, młodzi, poddajcie się starszym. Bądźcie pokorni względem siebie, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje." - Ten werset Nowego Testamentu przypomina zasadę zawartą w 2 Kronik 12, gdzie pokora Roboama i przywódców doprowadziła do łaski Bożej.
Psalmy 33:16-17: "To nie wielkość armii daje królowi zwycięstwo, ani nadludzka siła uwalnia wojownika. Koń nie gwarantuje zwycięstwa; pomimo swojej wielkiej siły, nie może zbawić." - Wersety te ilustrują, że bezpieczeństwo nie polega na sile militarnej, co zostało zademonstrowane w 2 Księdze Kronik 12, kiedy skarby i obrona Roboama nie były w stanie powstrzymać Sziszaka.
FAQ:
Co stało się z Roboamem, gdy opuścił Pana?
Kiedy Rehabeam i lud Judy opuścili Boga, Egipt napadł na Judę i zabrał bogactwa ze świątyni i pałacu. (2 Kronik 12:1-9)
W jaki sposób Roboam żałował swojego grzechu?
Po ataku Egipcjan Rehabeam okazał skruchę i przyznał, że Bóg dopuścił się ataku jako konsekwencję jego grzechu (2 Kronik 12:6-7).
Co stało się z królestwem Judy po nawróceniu Roboama?
Po tym, jak Juda się nawrócił, Bóg go oszczędził, ale królestwo straciło część swojego bogactwa. Roboam pozostał królem, ale bez tej samej władzy. (2 Kronik 12:12-14)
Jakie były konsekwencje grzechu Roboama dla królestwa Judy?
Grzech Rehabeama spowodował utratę bogactwa i osłabienie królestwa, lecz Bóg oszczędził Judę ze względu na obietnicę, jaką złożył Dawidowi. (2 Kronik 12:8-9)
Jaki był udział Egiptu w historii Roboama?
Egipt pod wodzą króla Sziszaka zaatakował Judę i splądrował Jerozolimę, zabierając bogactwa świątyni i pałacu, jako część boskiej dyscypliny (2 Kronik 12:2-9).
Czego możemy się nauczyć z panowania Roboama?
Panowanie Rehabeama uczy nas nie tylko o konsekwencjach nieposłuszeństwa Bogu, ale także o pokucie i Bożym miłosierdziu (2 Kronik 12:1-14).
Jakie dziedzictwo pozostawił Rehabeam królestwu Judy?
Rehabeam pozostawił po sobie dziedzictwo pokuty i częściowej odnowy, ale także upadku i utraty władzy, co zaowocowało podziałem królestwa (2 Kronik 12:13-16).
