| 1. | “Non facietis vobis idolum et sculptile nec lapidem eri getis nec imaginem sculptam in petra ponetis in terra vestra, ut adoretis eam. Ego enim sum Dominus Deus vester. |
| 2. | Custodite sabbata mea et pavete sanctuarium meum. Ego Dominus. |
| 3. | Si in praeceptis meis ambulaveritis et mandata mea custodieritis et feceritis ea, |
| 4. | dabo vobis pluvias temporibus suis, et terra gignet germen suum, et pomis arbores replebuntur. |
| 5. | Apprehendet messium tritura vindemiam, et vindemia occupabit sementem; et comedetis panem vestrum in saturitatem et absque pavore habitabitis in terra vestra. |
| 6. | Dabo pacem in finibus vestris, dormietis, et non erit qui exterreat. Auferam malas bestias, et gladius non transibit per terminos vestros. |
| 7. | Persequemini inimicos vestros, et corruent coram vobis gladio. |
| 8. | Persequentur quinque de vestris centum alienos, et centum ex vobis decem milia; cadent inimici vestri in conspectu vestro gladio. |
| 9. | Respiciam vos et crescere faciam; multiplicabimini, et firmabo pactum meum vobiscum. |
| 10. | Comedetis vetusta congregata priorum messium; et vetera, novis supervenientibus, proicietis. |
| 11. | Ponam habitaculum meum in medio vestri, et non abominabitur vos anima mea. |
| 12. | Ambulabo inter vos et ero vester Deus, vosque eritis populus meus. |
| 13. | Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Aegyptiorum, ne serviretis eis, et qui confregi vectes iugi vestri, ut incederetis erecti. |
| 14. | Quod si non audieritis me nec feceritis omnia mandata haec, |
| 15. | si spreveritis leges meas, et iudicia mea contempserit anima vestra, ut non faciatis omnia, quae a me constituta sunt, et ad irritum perducatis pactum meum, |
| 16. | ego quoque haec faciam vobis: visitabo vos in terrore repentino, in tabe et ardore, qui conficiant oculos et consumant animam, frustra seretis sementem, quae ab hostibus devorabitur. |
| 17. | Ponam faciem meam contra vos, et corruetis coram hostibus vestris et subiciemini his, qui oderunt vos, et fugietis, nemine persequente. |
| 18. | Sin autem nec sic oboedieritis mihi, addam correptiones vestras septuplum propter peccata vestra |
| 19. | et conteram superbiam duritiae vestrae. Daboque caelum vobis desuper sicut ferrum et terram aeneam. |
| 20. | Consumetur incassum robur vestrum: non proferet terra germen, nec arbores poma praebebunt. |
| 21. | Si ambulaveritis ex adverso mihi nec volueritis audire me, addam plagas vestras usque in septuplum propter peccata vestra; |
| 22. | emittamque in vos bestias agri, quae absque liberis vos faciant et deleant pecora vestra et ad paucitatem vos redigant, desertaeque fiant viae vestrae. |
| 23. | Quod si nec sic volueritis recipere disciplinam, sed ambulaveritis ex adverso mihi, |
| 24. | ego quoque contra vos adversus incedam et percutiam vos septies propter peccata vestra. |
| 25. | inducamque super vos gladium ultorem foederis mei; cumque confugeritis in urbes vestras, mittam pestilentiam in medio vestri, et trademini hostium manibus. |
| 26. | Postquam confregero vobis baculum panis, coquent decem mulieres in uno clibano panem vestrum et reddent eum ad pondus, et comedetis et non saturabimini. |
| 27. | Sin autem nec per haec audieritis me, sed ambulaveritis contra me, |
| 28. | et ego incedam adversus vos in furore contrario; et corripiam vos septem plagis propter peccata vestra, |
| 29. | ita ut comedatis carnes filiorum et filiarum vestrarum. |
| 30. | Destruam excelsa vestra et thymiamateria confringam et ponam cadavera vestra super cadavera idolorum vestrorum, et abominabitur vos anima mea, |
| 31. | in tantum ut urbes vestras redigam in solitudinem et deserta faciam sanctuaria vestra nec recipiam ultra odorem suavissimum. |
| 32. | Disperdamque terram vestram; et stupebunt super ea inimici vestri, cum habitatores illius fuerint. |
| 33. | Vos autem dispergam in gentes et evaginabo post vos gladium; eritque terra vestra deserta et civitates dirutae. |
| 34. | Tunc placebunt terrae sabbata sua cunctis diebus solitudinis suae; quando fueritis in terra hostili, sabbatizabit et sabbata sua supplebit. |
| 35. | Cunctis diebus solitudinis sabbatizabit, eo quod non requieverit in sabbatis vestris, quando habitabatis in ea. |
| 36. | Et, qui de vobis remanserint, dabo pavorem in cordibus eorum in regionibus hostium; terrebit eos sonitus folii volantis, et ita fugient quasi gladium; cadent, nullo persequente. |
| 37. | Et corruent singuli super fratres suos quasi bella fugientes, nemine persequente. Nemo vestrum inimicis audebit resistere. |
| 38. | Peribitis inter gentes, et hostilis vos terra consumet. |
| 39. | Quod si et de vobis aliqui remanserint, tabescent in iniquitatibus suis in terris inimicorum vestrorum et propter peccata patrum suorum cum ipsis tabescent. |
| 40. | Et confitebuntur iniquitates suas et maiorum suorum, quibus praevaricati sunt in me et ambulaverunt ex adverso mihi, |
| 41. | ut et ego ambularem contra eos et inducerem illos in terram hostilem; vel tunc humiliabitur incircumcisum cor eorum, et tunc expiabunt pro impietatibus suis. |
| 42. | Et recordabor foederis mei, quod pepigi cum Iacob et Isaac et Abraham. Terrae quoque memor ero, |
| 43. | quae, cum relicta fuerit ab eis, complacebit sibi in sabbatis suis patiens solitudinem propter illos. Ipsi vero expiabunt pro peccatis suis, eo quod abiecerint iudicia mea et leges meas despexerint. |
| 44. | Et tamen, etiam cum essent in terra hostili, non penitus abieci eos neque sic despexi, ut consumerentur, et irritum facerem pactum meum cum eis. Ego enim sum Dominus, Deus eorum. |
| 45. | Et recordabor eis foederis cum maioribus, quos eduxi de terra Aegypti in conspectu gentium, ut essem Deus eorum. Ego Dominus”. |
| 46. | Haec sunt iudicia atque praecepta et leges, quas dedit Dominus inter se et inter filios Israel in monte Sinai per manum Moysi. |
