| 1. | Operarius ebriosus non locupletabitur; et, qui spernit modica, paulatim decidet. |
| 2. | Vinum et mulieres apostatare faciunt sensatos; et, qui se iungit fornicariis, peribit: putredo et vermes hereditabunt illum. |
| 3. | Anima audax perdet dominum suum; et tolletur de numero anima eius, et extolletur in exemplum maius. |
| 4. | Qui credit cito, levis corde est et minorabitur; et, qui delinquit in animam suam, quis innoxium faciet? |
| 5. | Qui gaudet iniquitate, denotabitur, et, qui odit correptionem, minuetur vita, et, qui odit loquacitatem, exstinguit malitiam. (6) |
| 7. | Ne umquam iteres verbum nequam et durum et prorsus non minoraberis. |
| 8. | De amico et inimico noli narrare et, si notum est tibi delictum, noli denudare: |
| 9. | audiet enim te et cavebit te et quasi defendens peccatum odiet te. |
| 10. | Audisti verbum adversus proximum tuum? Commoriatur in te fidens quoniam non te dirumpet. |
| 11. | A facie verbi parturiet fatuus tamquam parturiens a facie infantis; |
| 12. | sagitta infixa femori carnis, sic verbum in corde stulti. |
| 13. | Corripe amicum, ne forte fecerit malum et ipse dicat: “Non feci”; aut, si fecerit, ne iterum addat facere. |
| 14. | Corripe proximum, ne forte dixerit et, si dixerit, ne forte iteret. |
| 15. | Corripe amicum, saepe enim fit criminatio, |
| 16. | et non omni verbo credas. Est qui labitur lingua sed non ex animo; |
| 17. | quis est enim qui non deliquerit in lingua sua? Corripe proximum, antequam commineris, |
| 18. | et da locum legi Altissimi. Quia omnis sapientia timor Dei et in illa timere Deum, et in omni sapientia dispositio legis. |
| 19. | Et non est sapientia nequitiae scientia, et non est consilium peccatorum prudentia. |
| 20. | Est astutia et ipsa exsecratio, et est insipiens, qui minuitur sapientia. |
| 21. | Melior est homo, qui minuitur sapientia et deficiens sensu in timore, quam qui abundat sensu et transgreditur legem Altissimi. |
| 22. | Est solertia certa et ipsa iniqua. |
| 23. | Et est qui pervertit gratiam, ut proferat iudicium; est qui videtur oppressus et fractus animo, et interiora eius plena sunt dolo. |
| 24. | Et est qui se nimium submittit a multa humilitate; et est qui inclinat faciem suam et fingit se non audire: ubi ignoratus est, praeveniet te. |
| 25. | Et, si ab imbecillitate virium vetetur peccare, si invenerit tempus malefaciendi, malefaciet. |
| 26. | Ex visu cognoscitur vir, et ab occursu faciei cognoscitur sensatus: |
| 27. | amictus corporis et risus dentium et gressus hominis enuntiant de illo. |
| 28. | Est correptio inopportuna, et est indicium, quod non probatur esse bonum; et est tacens, et ipse est prudens. |
