| 1. | Omnis sapientia a Domino Deo est et cum illo fuit semper et est ante aevum. |
| 2. | Arenam maris et pluviae guttas et dies saeculi quis dinumeravit? Altitudinem caeli et latitudinem terrae et profundum abyssi quis mensus est? |
| 3. | Sapientiam Dei praecedentem omnia quis investigavit? |
| 4. | Prior omnium creata est sapientia, et intellectus prudentiae ab aevo. |
| 5. | Fons sapientiae verbum Dei in excelsis, et ingressus illius mandata aeterna. |
| 6. | Radix sapientiae cui revelata est? Et astutias illius quis agnovit? |
| 7. | Disciplina sapientiae cui revelata est et manifestata? Et multiplicem peritiam illius quis intellexit? |
| 8. | Unus est Altissimus, creator omnipotens et rex potens et metuendus nimis, sedens super thronum suum et dominans, Deus. |
| 9. | Ipse creavit illam in spiritu sancto et vidit et dinumeravit et mensus est; |
| 10. | et effudit illam super omnia opera su et super omnem carnem secundum largitatem suam et praebuit illam diligentibus se. |
| 11. | Timor Domini gloria et gloriatio et laetitia et corona exsultationis. |
| 12. | Timor Domini delectabit cor et dabit laetitiam et gaudium et longitudinem dierum. |
| 13. | Timenti Dominum bene erit in extremis, et in die defunctionis suae benedicetur. |
| 14. | Dilectio Dei honorabilis sapientia; |
| 15. | quibus autem apparuerit, dispertit eam in visionem sui ipsius et in agnitione magnalium suorum. |
| 16. | Initium sapientiae timor Domini, et cum fidelibus in vulva concreata est; cum hominibus veritatis ab aevo fundata est et semini eorum se credet. |
| 17. | Timor Domini scientiae religiositas; |
| 18. | religiositas custodiet et iustificabit cor, iucunditatem atque gaudium dabit. |
| 19. | Plenitudo sapientiae est timere Deum; et inebriat eos fructibus suis. |
| 20. | [] |
| 21. | Omnem domum illius implebit rebus pretiosis et receptacula thesauris illius. |
| 22. | Corona sapientiae timor Domini, repollens pacem et salutis fructum: |
| 23. | utraque autem sunt dona Dei. |
| 24. | Scientiam et intellectum prudentiae sapientia effundit quasi pluviam; et gloriam tenentium se exaltat. |
| 25. | Radix sapientiae est timere Dominum, et rami illius longaevi. |
| 26. | In thesauris sapientiae intellectus et scientiae religiositas; exsecratio autem peccatoribus sapientia. |
| 27. | Timor Domini expellit peccatum; cum autem adsit, omnem avertit iram. |
| 28. | Nam, qui sine timore est, non poterit iustificari; iracundia enim animositatis illius subversio illi erit. |
| 29. | Usque in tempus sustinebit patiens, et postea erit redditio iucunditatis. |
| 30. | Bonus sensus usque in tempus abscondet verba illius, et labia multorum enarrabunt sensum illius. |
| 31. | In thesauris sapientiae parabola disciplinae; |
| 32. | exsecratio autem peccatori cultura Dei. |
| 33. | Fili, concupiscens sapientiam conserva iustitiam, et Deus praebebit illam tibi. |
| 34. | Sapientia enim et disciplina timor Domini, et quod beneplacitum est illi, |
| 35. | fides et mansuetudo. |
| 36. | Ne sis incredibilis timori Domini et ne accesseris ad illum duplici corde. |
| 37. | Ne fueris hypocrita in conspectu hominum et cave a labiis tuis. |
| 38. | Ne extollas teipsum, ne forte cadas et adducas animae tuae inhonorationem, |
| 39. | et revelet Deus absconsa tua et in medio synagogae elidat te; |
| 40. | quoniam accessisti maligne ad timorem Domini, et cor tuum plenum est dolo et fallacia. |
